Bijgewerkte en verduidelijkte
studie 2018
De auteur, een intellectueel maar niettemin een dyslecticus, werkt zonder toelage of steun van overheden of universiteiten, en zal dankbaar zijn als de lezers hem een kleine donatie zouden sturen naar:
Hendrik Leenders (430101.131-70) op (BIC / GEBABEBB) IBAN BE76 2930 3840 6395
Hendrik Leenders (430101.131-70) op (BIC / GEBABEBB) IBAN BE76 2930 3840 6395
Bij voorbaat dank.
Opmerkingen, nota's of vragen kunnen rechtstreeks gezonden worden via het Email adres van de schrijver: hendrikleenders@gmail.com
(Dyslexie is een fenomeen dat diverse redenen kan hebben, doch veelal gebaseerd blijkt op een gebrekkige communicatie in de hersenen, tussen waarnemen of weten en de omzetting naar uiten via spraak of schrift, doch ook een verstoring in het schikken van losse tekens of letters tot een geheel of begrip. Dyslexie heeft niets te maken met intelligentie van de Dyslecticus, en kan zowel bij intelligente als niet intelligente mensen voorkomen.)
Een nieuwe kijk op de moderne mens in verband met Psychologie, Klinische Psychologie, Pedagogie en Psychiatrie. Gebrek aan kennis der Psychologische verscheidenheid en ontwikkelingen der menselijke soort levert een totaal onverantwoorde visie en benadering op het vlak der Psychologie, Psychiatrie en Pedagogie, doch net hierdoor ook totaal onverantwoorde politieke en humanitaire tussenkomsten en optredens.
Auteursrechten, Hendrik Leenders 2000
Onderzoek van mentale gronden en ontwikkelingen der volkeren:
Onderzoek van volkeren behelst naast langdurige observatie van zeden en gewoonten ook de analyse van wat en waaraan men geloof hecht. Studie van de maatschappelijke structuren, taalontwikkeling en communicatie, of het nauwkeurig observeren, analyseren en bestuderen van alles wat er in een maatschappij omgaat, met niet te vergeten de natuur, omstandigheden waarin een bevolking zich dient te ontwikkelen en de invloeden die de natuur bepalen. Al deze gegevens, geven naast zeden en gewoonten, een meer reëel beeld van de maatschappij, bevolking, ontwikkeling en ontwikkelingsachtergronden. Vooral tijdsbeeld en maatschappelijke normen moet men zien te reconstrueren om invloeden op maatschappij en ontwikkeling in een juist daglicht te stellen, en om een maatschappelijke ontwikkeling ten gronde te kunnen volgen. Bij vele volkeren bestonden en bestaan er tot vandaag geen vaste huwelijksbindingen zoals wij die kennen, terwijl wij onze normen te pas en te onpas aan ander volkeren opdringen. Taalontwikkeling vertelt ons welke de onderlinge communicatie, sociale verhoudingen en standaards zijn in een maatschappij. Niet te verwaarlozen in de observatie van levende wezens en van de mens in het bijzonder, zijn de invloeden van hersenwerkingen, fantasieën, voorkennis of vermeende voorkennis en hun rol, hun spel, manipulatie en mogelijke vertekening van de observatie.
Taal ontwikkeling:
Taal ontwikkeling weerspiegelt de ontwikkeling van een volk. Hoge intelligentie heeft geen behoefte aan complexe spraakkunst en dito uitdrukkingen om zich als intellectueel op te smukken, doch leidt tot eenvoudige en degelijk taalgebruik en zinsbouw. De meeste westerse talen zijn complex en voor velen onduidelijk met ontzettend veel dubbelzinnige begrippen. Ook het inlassen van lidwoorden en onderscheid tussen mannelijk, vrouwelijk en onzijdig en dergelijk meer, is in vele niet westerse talen afwezig. Beleefdheidsvormen, afhankelijk van maatschappelijke plaats of status zijn al evenmin in vele niet-westerse-talen terug te vinden. Hiërarchische termen vinden we er al evenmin, bij gebrek aan de vorming van maatschappelijke hiërarchieën, terwijl slechts onderscheid in mannelijk en vrouwelijk net als ouder of jonger, bepalend zijn voor de plaats in de maatschappij naar natuurlijke functie en opgedane ervaringen, en daardoor een plaats in hun spraakkunst hebben.
Instincten bij mensen en dieren
Elk levend wezen wordt gestuurd naar zijn aangeboren aard en eigenheden, wat wij als instinct aanduiden. Het instinct wordt overgedragen op het nageslacht via het DNA of voluit “Desoxyribo Nucleic Acid”
Het DNA, is een verzameling van moleculen waarin de informatie voor erfelijke eigenschappen opgeslagen liggen. Deze erfelijke eigenschappen bepalen of we ons voeden met plantaardig, dierlijk of gecombineerde voeding, en dus ook de ontwikkeling en natuurlijke selectie hiernaar. Het DNA geeft eventueel het sociaal patroon dat gevolgd wordt aan, en bepaald zo de eventuele sociale omgang.
Hetzelfde DNA transporteert alle erfelijke eigenschappen van de soort die bij de ouders aanwezig zijn, doch kan zo een vermenging van erfelijke eigenschappen van de twee ouders opleveren. We merken dan ook bij mens en dier dat hun nakomelingen een vergelijkbaar uiterlijk hebben als hen die hen verwekt hebben, waarop het gezegde “De appel valt niet ver van de boom” steunt.
Sociaal instinct bij de mens en dier:
Vanuit de antropologie neemt men aan dat de leefomstandigheden, natuur, gewoonte en culturele invloeden, de mens en zijn maatschappij vormen, terwijl opvoeding het geheel in banen moet leiden. Wij zijn echter geen producten van opvoeding, gewoontevorming en cultuur, gewoontevorming en cultuur zijn echter producten die voortvloeien uit de ontwikkeling van de maatschappij en de natuur waarin deze overleeft. Het dagelijks leven toont ons veelvuldig dat de invloeden van opvoeding bij vele blijven gelden, doch eveneens bij anderen verdwijnen als sneeuw voor de zon.
De mens is een zoogdier dat zijn oerinstinct is ontgroeid, en verder geëvolueerd door technologie, tot een wezen dat de natuur en zijn beperkingen achter zich tracht te laten. Doch wij zien de mens maar al te vaak als een eenheid van voormalige hoog ontwikkelde primaten. We worden nochtans dagelijks geconfronteerd met enorme verscheidenheden die we niet aan opvoeding, gewoonten of omstandigheden kunnen blijven toeschrijven.
Bij de mens onderscheiden we verschillende sociale patronen, doch ook een zeer groot aantal mensen die geen sociaalpatroon hebben en solitair leven. Hier merken we dat vermenging der soorten geen synchrone overdracht van een der twee soorten waarborgt, doch deels de eigenheden van de ene en ander ontwikkelingen aanwezig kunnen zijn. Zo kan een persoon het uiterlijk vertonen van een Centraal Afrikaanse Bantoe, de huidskleur van een blanke en het gevoel voor dans en muziek van een neger, of zelfs geen sprankeltje muzikaal gevoel en talent.
De bevolking van het binnenland van Afrika heeft een ongeëvenaarde muzikale aanleg en een dito gevoel voor ritme, doch de baby die hieruit voortspruit, en als baby via adoptie in een westers gezin opgroeit, vertoont dezelfde aanleg en karaktertrekken als zijn broertjes en zusjes in Afrika.
Chinezen die na de tweede wereldoorlog, massaal naar westerse landen uitweken, en hier vaak verspreid hun restaurants uitbaten, wisten zich niet onder de westerse bevolking te mengen of duidelijk in het openbaar leven te manifesteren. Hun integratie blijft beperkt tot aanwezig zijn en zich afzijdig houden.
Diversiteit zitten diep geworteld, en lossen zich na vele generaties niet op, doch blijven generatie na generatie bovenkomen, en zowel hun gedrag als persoonlijkheid tekenen. Het is dan ook niet betwistbaar, dat een groot deel van onze geaardheid in ons DNA opgeslagen is, doch er is meer. De verscheidenheid van maatschappijvorming is haast spreekwoordelijk, net zoals de verscheidenheid van lichaamsbouw, welke word bepaald door de behoefte om te overleven en te functioneren in de maatschappij.
Laten we daarvoor even naar ander zoogdieren kijken. We nemen de primaten als eerste voorbeeld.
1) De Gorilla is een dier dat een groot verschil toont tussen sterke mannelijke dieren en kleinere en beduidend zwakkeren vrouwelijke exemplaren. Mannetjes domineren en beschermen de vrouwtjes, terwijl hun maatschappij duidelijk Patriarchaal hiërarchisch is opgebouwd.
2) Bij Bonobo’s en Chimpansees zijn beide geslachten nagenoeg even sterk gebouw. Beide geslachten acteren bij gevaar voor zich persoonlijk, en de vrouwelijke dieren worden niet impliciet verdedigd door mannelijke.
3) De Runderen zijn eveneens nagenoeg gelijk voor beide geslachten, en hier hebben beide een voorziening van horen, wat wijst op het feit dat beiden zich moeten weten te verdedigen, dus dat mannelijke dieren hier dus niet voor instaan.
4) Hertachtige of evenhoevigen met gewei, tomen ons zwaargebouwde mannelijke dieren met gewei en vrouwelijke zonder gewei, die aan het mannetje onderworpen, en door hem beschermd worden.
Indien we de mensen en hun maatschappijen onder de loep nemen, kan men niet anders dan grote verschillen ontdekken in diverse maatschappijen en op diverse continenten.
1) De doorsnee westerling kent en opvallend verschil in de lichaamsbouw van beide geslachten, weliswaar soms minder duidelijk, doordat de westerse maatschappij in de loop der tijden, duidelijk veelvuldige vermengen heeft ondergaan. Desondanks is een ruim verschil merkbaar, met zwaar gebouwde mannen en kleine tengere vrouwen, die het beeld overheersen.
Keltische volkeren of kustbewoners zouden naar hun beschrijvingen, uit vooral grote slanke en pezige mannen bestaan hebben.
Germanen of de binnenland bevolking, werd door de Romeinen aangegeven als zwaar, gezet en sterk.
2) Oorspronkelijke Zwarte Afrikaanse volkeren zijn langs de kusten groot en slank, doch zonder beduidend verschil in grootte of fysieke kracht tussen mannen en vrouwen.
De binnenland bevolking is eerder kort en corpulent, doch ook zonder beduidend verschil tussen de beide geslachten.
3) Aziatische volkeren vertonen eenzelfde onderscheid van twee uiteenlopende ontwikkelingen in kustgebieden en binnenland, doch zonder beduiden verschil in fysieke bouw, terwijl de man iets groter is, en zowel mannen als vrouwen vooral in kustgebieden eerder tenger en klein zijn.
Daar waar de lichaamsbouw van beide geslachten nagenoeg gelijk zijn, mogen we aannemen dat hun functie in de maatschappij gelijk loopt, er dus een volwaardige coöperatie is en beiden voor de groep nest of maatschappij opkomen, ofwel het om eenzamen gaat, waarbij ieder voor zich moet instaan.
Lichaamsbouw van zoogdieren en eventueel onderscheid tussen mannelijke en vrouwelijke exemplaren in weerbaarheid, geeft ons een eerste beeld van mogelijk verschil in maatschappelijke structuur, en de plaats van beide geslachten in de eventuele maatschappij. Doch dit refereert ook naar een verschil in het sociaal DNA patroon van de soort.
Diversiteit in het sociaal DNA patroon:
Het ontbrekend sociaal patroon in het DNA:
Wat sociale omgang betreft, is het verrassend dat bij mens en dier, dit deel in het DNA kan ontbreken, waardoor het sociaal leven geen instinctieve basis heeft, en het wezen zonder instinctief maatschappelijke banden overleeft. Deze merkwaardige ontwikkeling kunnen we best vaststellen bij runderen, die onverschillig naar elkaar toe, samentroepen, zonder dat er leiding of structuur te bespeuren is. Deze alleenstaanden of solitairen gaan afhankelijk van het mogelijk gevaar, alleen er op uit trekken, of zich bij niet bedreigende aansluiten, om gevaren zoveel mogelijk te ontwijken, waardoor kuddes ontstaan, of scholen bij vissen.
Solitairen hebben daardoor nooit de neiging om op soortgenoten of anderen te rekenen, en zijn instinctief op zichzelf aangewezen, en daardoor individueel zowel als in groep, zwak en weerloos, uitzonderingen daar waar deze solitairen via intelligentie een ervaringen, overgaan tot samenwerking om zich te verdedigen of te overleven.
Het enige wat solitairen bindt is hun persoonlijke behoefte, en de invulling hiervan, terwijl elke gerichtheid naar, of zorg voor, anderen ontbreekt, of beperkt blijft tot direct eigenbelang.
Bij runderen is er nochtans een ondersoort dat een verrassende ontwikkeling kent, namelijk een weerstand en verdediging op grond van bewuste samenwerking. De Afrikaanse Kafferbuffel heeft zich leren verdedigen tegen roofdieren door zich in een frontlijn aaneengesloten op te stellen met de hoofden naar de aanvallers, waardoor deze geen individueel dier aan kunnen vallen, terwijl de dieren zo de aanvallers in het oog kunnen houden. Zij gaan zelfs zo ver, dat men zo stapvoets een belager gaat naderen, indien deze een van hun leden te pakken kreeg, om het slachtoffer te ontzetten. Wanneer de groep kortbij genaderd is zal de buffel die het dichts bij de aanvaller staat, deze op de horens nemen, waardoor reeds meerdere roofdieren het leven lieten.
Ook de Bonobo en Chimpansee hebben geen sociaal patroon of rangorde, doch trede collectief op tegenover bedreigers, hoewel er geen duidelijk beeld is van berekende coöperatie en strategie.
Het aanwezig sociaal patroon in het DNA:
Bij de aanwezigheid van een sociaal patroon in het DNA of instinct, zien we dat er uiteenlopende sociale patronen zijn, waarin we groepvorming met een bepaalde leiding onder een bepaald vrouwelijk of mannelijk lid herkennen, zonder verdere hiërarchie of maatschappelijke indelingen, zoals bij de meeste hondachtigen die in roedels samenleven en door Teefjes worden aangevoerd, of dus naar groepsinstinct. De ondersoort der vossen leeft dan weer per koppeltje zonder onderscheid of rangorde op grond van individuele koppeling of individualistisch instinct.
Ook de kleine egel leeft in familiaal verband met vaste partner, doch volslagen onderworpen aan de behoefte van zijn nest, dat hij zo nodig met zijn leven verdedigd, waardoor we te maken hebben met een nestinstinct.
Onder de primaten onderscheiden we de Gorilla’s die volgens een patriarchale hiërarchie leven, terwijl de Orang-Oetan zonder sociale omgang of structuur als solitair dier overleeft. Ook de Bonobo en Chimpansee overleven om grond van een ontbrekend sociaal patroon of enige leiding, of solitair dus, doch in groepen samen, omwille van de gevaren in hun leefwereld. Intelligentie van deze dieren leidt er echter toe dat ze op vele terreinen gaan samenwerken, en zo meer mogelijkheden te creëren en te verdedigen. Ook stelt men vooral bij de Bonobo’s, dat jongeren bewust ouderen voorrang geven, hen respecteren en voorbeelden navolgen om zo te leren.
Bij de mens onderscheiden we verschillende sociale patronen, doch ook een zeer groot aantal mensen die geen sociaalpatroon hebben en solitair leven. Hier merken we dat vermenging der soorten geen synchrone overdracht van een der twee soorten waarborgt, doch deels de eigenheden van de ene en ander ontwikkelingen aanwezig kunnen zijn. Zo kan een persoon het uiterlijk vertonen van een Centraal Afrikaanse Bantoe, de huidskleur van een blanke en het gevoel voor dans en muziek van een neger, of zelfs geen sprankeltje muzikaal gevoel en talent.
Onder de solitairen treffen we een grote meerderheid der Pygmeeën en een deel der Khoisan en aanverwanten in Afrika, en een overgroot deel van de binnenlandbevolking van Oost-Azië. Pygmeeën komen ook in tropische wouden van Oost-Azië en Indonesië voor, en hebben nagenoeg dezelfde fysieke kenmerken als hun Afrikaanse verwanten. Ook een grote hoeveelheid der autochtone Amerikanen in de Amazone wouden en elders, vertonen een duidelijk gebrek aan maatschappelijke hiërarchie en leiding, terwijl de raad der ouderen wel in achtgenomen wordt. Het al of niet aanwezig zijn van sociaal instinct, is afwisselend en door vermengingen vaak onduidelijk, waardoor de sociale cohesie onvoldoende aanwezig kan zijn.
De onderzoeker:
Een onderzoeker is veelal gebonden aan zijn eigen visie en inzicht, waardoor het slechts uiterst zelden is, dat wetenschap echte vorderingen maakt. Vele vorderingen ontstaan doordat onderzoekers kunnen aanvaarden dat hun visie begrensd is door hun inzicht, en het onmogelijke daarom niet negeren. Wie het onmogelijke uitsluit blijft echter in zijn visie en begrenzingen vaststeken.
Voor het bestuderen van volkeren moet men vooral op de hoede zijn voor voorkennis die werd opgetekend door vroegere observators, gezien vooral de westerse individualist en waarnemers, veelal geschiedenis schrijft en schreef vanuit het eigen superieur denken, of vanuit de drang naar eigen belangen, en daardoor niet zelden bevooroordeeld op ander ontwikkelingen neerkeek, of bewust de realiteit verbloemde. Hieruit ontstonden en ontstaan bevooroordeelde beschrijvingen, die vaak ver van de realiteit verwijderd zijn of waren.
Voorbeeld: de genocide van Rwanda 1994
Het gebied dat oorspronkelijk bestond uit een groot koninkrijk der verzamelde Hutu stammen, bestreek en oppervlakte van nagenoeg 2 maal de Benelux, en werd sinds ongeveer 1500 AC doorkruist door de Niloten stam der Tutsi.
Sir. Richard Francis Burton & John Hanning speke, die het gebied tussen 1850/1860 doorkruiste, waren verwonder over het feit dat er een onvoorstelbare band tussen drie uiteenlopende volkeren en hun culturen bestond.
De Tutsi beschermde met hun leger het gebied tegen het indringen van Arabische slavenjagers, bijgestaan door Hutu jongeren en Twa-pygmeeën.
Twa-pygmeeën hielpen bij het verjagen van wilde dieren uit de omgevingen waar Tutsi’s families met vee verbleven.
Hutu landbouwers boden de nomadische Tutsi herders die passeerde, sporadische bescherming in hun dorpen, naast diensten en handwerk in ruil voor de vellen (leder), vlees of een klein rund.
Tutsi (Nomadische herders) Niloten prowesterse uiterlijk, slank en 2 tot 2.4 m lichaamslengte. - Hutu (Landbouwers) Bantoe, negride uiterlijk, corpulent en +/-1.7m lichaamslengte. – Twa-Pygmee (Jagers) slank & klein, negride uiterlijk +/- 1.2 a 1.4m. (Twa pygmee = kruising tussen Bantoe en Pygmee)
De zede van deze mensen, seksuele vrijheid der jeugd en de behoefte van jonge meisjes om zich als vrouw te bewijzen door een kind te baren en zo in aanmerking te komen, (kinderloos is waardeloos bij gebrek aan sociale voorzieningen) had tot gevolg dat er spontane vermenging ontstond, waardoor er geen duidelijk zichtbaar onderscheid meer was, dat de herkomst van de leden van de bevolkingen verzekerde. Alleen de leefgewoonten van families kon men als referentie hanteren, niet het sterk uiteenlopend uiterlijke, dat door vermenging geen zekerheid bood. Het hele gebied vertoont geen sporen van vroegere gevechten, bewapening of verdedigingen. Hutu boeren hanteerde geen wapens.
Deze gegevens hebben tot gevolg dat er in Rwanda anno 1994 geen Tutsi’s of Hutu’s betrokken waren, daar er geen etnische zuivere gemeenschappen waren, noch dat zij reden hadden elkaar te bekampen.
Vertalingen uit oude werken en geschriften leveren niet zelden absurde resultaten, die ontstaan uit misvattingen of verwarringen bij gebrek aan de juiste kennis van de taal of de omstandigheden. Vele onderzoeker maken trouwens de fout om het eigen visie en ideeën als referentie te nemen, terwijl het duidelijk is dat onze logica niet voor andere volkeren en ontwikkelingen opgaat.
Voorbeeld: Anno AC 4000 (in de toekomst) de ontleding van “Sjoeke”.
· Anno 4000 vindt men in Turnhout een oud geschrift dat handelt over een oorlog en waarin de boerenzoon verteld dat hun paard werd neergeschoten, (1940) waarop de boer voor 4 frank en 2 Sjoekes (centjes) een ander paard koop.
· In Willebroek vindt men een document over de oorlog en verteld een jonge man, dat zijn liefdes escapades met zijn Sjoeke (liefje) verstoord werden door het bomalarm.
· I Antwerpen vindt men een oud geschrift waarin iemand verteld dat het oorlog is en hij honger had en dus een Sjoeke (Eclair) kocht en opat.
De oudheid onderzoeker besluiten dat een Sjoeke dus zowel betaalmiddel als eetbaar is, doch dat men er ook de liefde mee kan bedrijven. Het laatste verwijst naar een vrouw en men besluit dus dat men in een tijd zit, dat er oorlog was en een Sjoeke een slavin was, terwijl er gekannibaliseerd werd.
Vanuit de observatie van door ons gekende dieren en huisdieren, merken we dat binnen een soort de ondersoorten mogelijk totaal andere maatschappelijke ontwikkelingen kennen. Als voorbeeld, de hondachtige hebben een natuurlijke neiging tot roedelvorming met hiërarchische structuur, terwijl hun verwanten, de vos en jackhals in gezinsstructuur met vaste partner leven, structuren die bij elke generatie terugkeren. Dit geeft aan dat een soort kan verdeeld zijn in ondersoorten met diverse instinctieve en genetische basispatronen. Het instinct bepaalt namelijk de overleving, behoeften, vereiste ontwikkeling en al of niet aanwezige maatschappelijk gedrag van een wezen.
Overleveringen en verhalen over volkeren en hun ontwikkelingen moet men, net zoals al het andere wat men te weten komt, afwegen tegenover mogelijkheden en natuurlijke leefwereld, om het onderscheid te maken tussen fantasie en literaire benaderingen enerzijds, en de waarschijnlijke werkelijkheid waarvan men uit kan gaan, om een rode draad door alles te vinden.
Elke onderzoeker moet echter overwegen dat, indien hij onwaarschijnlijkheden die zijn resultaten doorkruisen ontdekt, deze niet terzijde mag schuiven om een schijn van gunstig onderzoeksresultaat te kunnen bieden. Dergelijk zelfbedrog stelt hen vroeg of laat voor een enorm gezichts- en eerverlies met de schande die er aan verbonden is.
Het was recent Pieter Adrianus Vroon (Gorinchem, 9 juli 1939 - Culemborg, 13 januari 1998) een Nederlands psycholoog, hoogleraar en auteur, die de wantoestanden in het psychologisch onderzoek aankaartte in zijn “Weg met de psychologie”
Hij publiceerde in de zeventiger jaren onder andere Bewustzijn, hersenen en gedrag (een bewerking van zijn colleges) en Weg met de psychologie. Terugblik, kritiek en uitzicht op de zielkunde, Allemaal psychisch en Prutswerk. Hierin lanceerde hij zijn originele ideeën waarbij zijn kritiek op de wetenschap soms hard en bijtend was. Het teloorgaan van behoorlijk universitair onderwijs ging hem aan het hart; de Nederlandse universiteiten werden door hem smalend bestempeld tot ZULO, een afkorting die stond voor "Zeer Uitgebreid Lager Onderwijs", naar de vroegere Mulo. In 1992 kreeg Vroon de publieksprijs van het Nederlands Instituut van Psychologen.
In 1993 verschenen Tranen van de krokodil en Wolfsklem. Hierin verwerkte Vroon allerlei theorieën en feiten uit de evolutionaire psychologie. Hij greep hierin vooral terug op werk van de Amerikaanse neurofysioloog Paul MacLean uit de jaren vijftig van de 20ste eeuw. Ook deze werken werden in de pers positief onthaald, op een kritische recensie van Felix Eijgenraam in NRC Handelsblad (12-12-1992) na. Deze beweerde dat Vroon hierin losse en veelal onjuiste beweringen suggestief op elkaar stapelde.
Robert Evan Ornstein (geboren in 1942) is een Amerikaanse psycholoog, onderzoeker en auteur. Hij doceerde aan het Langley Porter Neuropsychiatric Institute, gevestigd aan de Universiteit van “California Medical Center of San Francisco”. Was hoogleraar aan de Stanford University en voorzitter van het Instituut voor de studie van de menselijke kennis (Institute for the study of human knowledge or ISHK).
Boeken van zijn hand:
New World, New Mind: Moving Towards Conscious Evolution, as co-authored1989)
Hendrik Leenders:
Genocide-op-geesten-van-het-verleden/
Europa is gedoemd door zijn eigen ontwikkeling: https://kipdrego.wordpress.com/2012/08/01/europa-is-gedoemd-door-zijn-eigen-ontwikkeling/
Alleluja, de Heer zij geprezen. Http://oldwarrior-sudumathya.blogspot.be/2010/03/de-heer-zij-geprezen-haleluja.html
Rwanda, de genocide op geesten uit het verleden: http://kipdrego.wordpress.com/2012/03/11/rwanda-de-genocide-op-geesten-van-het-verleden/
De gruwel van het kannibalisme. http://kipdrego.wordpress.com/2010/09/13/de-gruwen-van-het-kannibalisme/
Intro
Om misvattingen te voorkomen geven we eerst een overzicht van de hierna vernoemde volkeren en ontwikkelingen en hun algemeen aangenomen of verantwoorde omschrijvingen
Wij mogen aannemen dat de mens zijn eerste ontwikkelingen en oorsprong, verscheidene miljoenen jaren geleden, kende, in het centraal deel van de oost Afrikaanse breuk.
Afrika biedt ons momenteel verschillende ontwikkelingen:
Negride Bantoe volkeren vormen op dit continent ongeveer 40 % van de bewoners, die vooral verspreid zijn over het centrale en zuidelijk deel van Afrika. Zij worden gekenmerkt door een gedrongen lichaamsbouw, met een lichaamslengte tussen 1.5m en 1.7m en een eerder rond hoofd,
Zwarte Indische volkeren, hierna omschreven als Indo Afrikaners. Deze worden eveneens omschreven als Hamieten, omwille van een taalverwantschap, terwijl ook Niloto’s hiertoe gerekend worden, zij vertegenwoordigen ongeveer 20 % der Afrikaanse volkeren. Deze volkeren leven vooral tussen de negride bevolking en de blanke noord Afrikaanse volkeren of in het zuidelijk deel en ten zuiden van woestijngebieden, doch deze ontwikkeling heeft opvallende gelijkenissen met kustbewoners van Centraal- en Zuid-Afrika.
Blanke Indische volkeren of vroegere Indo-Europeanen , afkomstig uit het binnenland van Europa en gekend als Noord Afrikaners, vertegenwoordigen eveneens ongeveer 20 % der Afrikaanse bevolking, en leven vooral nabij de middellandse zee en ten noorden van de woestijngebieden. Hun lichaamsbouw wordt bepaald door enerzijds de Extroverte Picknicus, die een lichaamslengte biedt van nagenoeg 1,5m tot 1,7m en rond hoofd, anderzijds de Introverte Leptosoom met lichaamslengte van 1,7m tot 1,9m en ovaal of eerder langwerpig hoofd.
Hottentotten en Bosjesmannen vertegenwoordigen tegenwoordig nagenoeg tussen de 10% en 15% der Afrikaanse volkeren, en treft men vooral in het zuidelijk deel van het continent. Deze ontwikkeling, ook als Khoisan aangeduid, vertoont duidelijke fysieke en mentale sporen van verwantschap met oost Aziatische of Mongoolse volkeren. Zij worden niet zelden door antropologen tot de negride gerekend.
Deze Khoisan biedt een vooral slanke tot volslanke lichaamsbouw met lengte van 1,3m tot 1,5m.
Hun hoofd kan men omschrijven als kort.
Grote delen de Khoisan bevolking is via versmelting met negride moeilijk te herkennen, een verschijnsel dat trouwens ook voor Niloto’s of zogenaamde Nijlnegers geld
Pygmeeën vertegenwoordigen nagenoeg 5% der huidige volkeren op het Afrikaanse continent en zijn duidelijk herkenbaar door hun kleine en eerder tengere lichaamsbouw met lengte tussen 1,1m en 1,3m, een opvallende snel reagerende pigment en hoge graad van aanpassing van de huid.
Europa biedt ons een vermenging van twee totaal verschillende etnische volkeren, ontstaan door vermenging van de vroeg Europese bevolking der Neanderthalers en de latere verspreiding der Indo volkeren.
De introverte slanke Europeaan behoort tot de oorspronkelijke Indo ontwikkeling, en overleven op basis van een sterk ontwikkeld individualisme en een duidelijke individuele afhankelijkheid.
De extroverte corpulente en gedrongen Europeaan behoort vermoedelijk tot een sub Negroïde ontwikkeling der Neanderthalers, en overleven op basis van sterk ontwikkelde maatschappelijke afhankelijkheid.
Oost Azië biedt ons een relatief homogene bevolking van overwegend Mongoolse afkomst ten oosten van de Himalaja, die een overgrote etnische meerderheid vertegenwoordigen op het vasteland van oost Azië, met uitzondering kustgebieden als van Japan, Korea, Cambodja, Vietnam, Laos, Thailand en Maleisië, waar zij de plaats delen met vooral tot de Indonesische ontwikkeling behorende volkeren. Japan behoort niet tot een, door oost Aziaten of Mongolen bevolkt gebied, en telt een zeer kleine Mongoolse minderheid, naast +/-40% Indonesiërs en */-40% Ainoe van Indo herkomst)
De doorsnee Aziaat biedt een slanke en kleine verschijning met om en rond de 1.5 m lichaamslengte en slank voor de mannen doch vaak volslank voor de vrouwen. De huid is gelig en het gezicht vertoont meestal de typische Mongoolse oogplooi, waardoor de ogen een speetachtig uiterlijk krijgen.
Het hoofd der Mongoolse is veelal kort en rond, terwijl het gezicht eerder vlak met breed jukbeen en dus breed overkomt met een opgetrokken neus.
Indonesië biedt samen met het uiterste zuiden van het oost Aziatische vasteland een bevolking die algemeen als Indonesisch wordt omschreven, en vooral bestaat uit proto en pro Maleisische volkeren, hoewel het uiterlijke van deze volkeren het vermoede wekt dat vele der Indonesische eilanden onderhevig waren aan veelvuldige vermengingen, mogelijk ook onder invloed van de Maleise zeevaart, hun contacten met andere continenten en vermengingen met andere volkeren.
De kleine en tengere bewoner der Zuid Aziatische en Indonesische regenwouden is nagenoeg 1.5 m groot, slank gebouwd, en ontpopt zich als een uitzonderlijk hardnekkige en zelfs eventueel wrede verdediger van zijn clan en leefgebied.
Opvallend zijn hun veelvoorkomende typische Proto-Maleise Ooginplanting, met naar buiten opgetrokken ooghoeken.
Amerika wordt sinds vermoedelijk nagenoeg 80.000 jaar bewoond door een voorhistorische uitstoot van vooral Aziaten en een duidelijke minderheid aan Europeanen. Merkwaardig genoeg treft men er sporen van Indonesische contacten en vermengingen van voor onze jaartelling, doch ook Negride volkeren en hun typisch uiterlijke en gelaatstrekken werden hier gebeeldhouwd.
Terwijl de Aziatische ontwikkeling duidelijk overheerst, tonen ontwikkelingen der Astheken, Tolteken, Inca’s, Maya’s en eventuele andere hoogstaande culturen, een duidelijke link met de typisch westerse drang naar competitie, agressie, machtsontwikkeling en egocentrisme, welke niet thuis horen in de Aziatische of Mongoolse ontwikkeling
Andere continenten zoals Australië en Nieuw-Zeeland werden net zoals ontelbare kleine eilanden bevolkt door volkeren die in de prehistorie verdrongen werden en uitweken van het vasteland.
Korte nota met betrekking tot Dr. Ernst Kretschmer
Op het vlak der karaktertypologie waren reeds velen die meenden een verband te zien tussen karakter en lichaamsbouw, doch de studie desbetreffende van de Duitse Psychiater Dr. Ernst Kretschmer is meer dan merkwaardig en waardevol. Zijn studie is gebaseerd op vaststellingen gedaan in zijn praktijk als Psychiater en dit terwijl hij niet zocht naar een onderscheid, doch wel een onweerlegbaar onderscheid opmerkte, met een steeds weerkerend vergelijk tussen ziektebeeld en lichaamsbouw.
Elke onderzoeker op het terrein weet dat baby’s, dronkaards en zwakzinnigen hun ware geaardheid niet verbergen, doch slechts handelen naar hun natuurlijke geaardheid en instinct.
Men dient te begrijpen dat net hierdoor het verslag van Dr. Kretschmer meer dan waardevol is.
Zijn studie en verslag hebben reeds tot menig dispuut geleid, en vele deskundigen zijn van oordeel dat zijn verslag slechts in 60 % tot 80 % der gevallen opgaat.
Dr. Ernst Kretschmer, Duits Psychiater, 1888 – 1964, was in overeenstemming met zijn eigen theorie en omschrijvingen een Picknicus, doch tevens een eerder bedachtzame en rustig overkomende persoonlijkheid. Dergelijke personen komen niet direct als open en spontaan of Extrovert over, dit ondanks het feit dat hij de Picknicus, zoals hijzelf, als extrovert omschrijft.
Het voorgaande dring de noodzaak op, om de betekenis der omschrijvingen, Introvert en Extrovert, in de studie van Dr. Kretschmer, in een ander daglicht te plaatsen, en de termen Introvert en extrovert te ontkoppelen van de betekenis openheid of gesloten zijn.
In de navolgende studie der diversiteit van het menselijk instinkt, zullen we zien dat de extroverte mens of Picknicus in de studie van Dr. Kretschmer dient omschreven te worden als maatschappelijk wezen, dat overleeft op grond van maatschappelijk gevoel en instinkt, of leven naar het maatschappelijke en uiterlijke. Individuele relaties en gevoelens ontstaan hier op grond van ervaringen en inzicht, niet op grond van instinct en aangeboren gevoel.
De introverten Asthenicus of Leptosoom, overleeft op basis van een individuele gerichtheid, naar het innerlijke wezen in het individu, hun maatschappelijk gevoel is oorspronkelijk en instinctief niet aanwezig, doch dient zich te ontwikkelen op grond van ervaringen en inzicht.
Op grond van voorgaande dient men te overwegen dat de studie van Dr. Kretschmer naar alle waarschijnlijkheid door velen verkeerd werd begrepen, mede door de omschrijving met introvert en extrovert door hemzelf, termen die voor verwarring hebben gezorgd.
Indien we de termen Introvert en extrovert vervangen door Individualistisch en Maatschappelijk komen we tot de onomstotelijke vaststelling dat de theorie van Dr. Kretschmer nagenoeg voor 100 procent aanvaardbaar blijkt. Rekening houdend dat een zeker percentage van de bevolking een menging van de fysieke bouw vertonen, en hierdoor moeilijk tot het enen of andere ontwikkeling te definiëren zijn.
Let wel dat de theorieën van Dr. Kretschmer slecht gelden voor Indo volkeren, Negride en Sub Negroïde volkeren.
Uit mijn observatie maak ik op dat fysieke ontwikkelingen een verwarring teweeg kunnen brengen, door de kruising van eigenheden in het DNA opgeslagen waardoor een persoon met een sociaal individualistisch patroon gelijktijdig een fysiek slank patroon mee krijgt, of zelfs een gedeeltelijk slank fysiek patroon, waardoor de extroverte of maatschappelijke geest een leptosoom uiterlijk heeft en omgekeerd.
Aziaten, sub Aziatische, Indonesische en sub Indonesische volkeren en ontwikkelingen passen niet in de theorieën en studie van Dr. Kretschmer, die slechts observeerde in zijn Duitse praktijk, en hierdoor tot de Europese ontwikkelingen beperkt was.
In de theorieën van Dr. Kretschmer is de Leptosoom of Asthenicus omschreven als iemand die naar het innerlijke in de mens toeleeft, terwijl deze het moeilijk heeft om zich naar de buitenwereld te openen, doch deze verslagen zijn gebaseerd op de observatie van mentale gestoorden en gehandicapten, wat inhoud dat dit beeld niet perfect dien te passen voor de mentaal gezonde mens, terwijl de observatie van slechts gestoorden en gehandicapten, kan leiden tot een gemis aan nodige en goede informatie.
Kontakten met de omgeving worden ook mee bepaald door elementen zoals spontaniteit of impulsiviteit, wat tot gevolge heeft dat impulsieve mensen eerder open of Extrovert overkomen, terwijl niet impulsieve en bedachtzame de indruk kunnen wekken gesloten of introvert te zijn.
Instinct zal bepalen wie de meeste overlevingskans behoudt en voortplantingskansen krijgt. Maatschappelijke mensen zullen net zoals niet agressieve dieren de neiging vertonen door innerlijke rust een corpulente fysiek te ontwikkelen, wat eventueel door maatschappelijke en rustige entourage zal ondersteund worden. Een corpulent lichaam vraagt een stevig skelet en natuurlijke selectie zal hiervoor het nodige doen en selecteren. Terwijl de jeugdige maatschappelijke veelal een leniger en slankere bouw vertonen zal de volwassenheid snel evolueren naar een rustige en gezette figuur. De corpulente figuur is hierdoor logisch verbonden aan de maatschappelijke mentale natuur, en natuurlijke selectie zal dit versterken. De man of vrouw in deze ontwikkelingen zal zoeken naar een partner die aan het maatschappelijk en rustig imago voldoet, waardoor hun keuze eerder op een gezette en rustig overkomende zal vallende, en waardoor ook hun nazaten aan deze fysieke ontwikkeling zullen voldoen. Degene die niet aan de ontwikkelingen en smaak voldoen zullen veelal uitgesloten worden van partnerschap en voortplanting, waardoor de natuurlijke selectie haar functie voltooit. `
Volksvermengingen zullen nochtans resulteren in dusdanige vermengingen, waardoor de natuurlijke fysieke ontwikkeling, niet of slecht te herkennen is, terwijl er geen duidelijk oorspronkelijk verband meer te bespeuren is tussen lichaamsbouw en karakter, doch de instinctieve basis zal waarschijnlijk nooit een mengontwikkeling kennen, en principieel in zijn oorspronkelijk basis patroon aanwezig zijn.
Al bij al heeft Dr. Kretschmer met zijn theorie, onbewust de weg geopend naar de ontdekking van de diversiteiten in de menselijke ontwikkelingen, en naar de verscheidenheden der menselijke instincten.
Oost Aziaten lijken op het eerste zicht een verwantschap te vertonen met de Extroverte ontwikkeling door Dr. Kretschmer omschreven, doch deze mensen blijken na grondig onderzoek alles behalve maatschappelijk ontwikkeld op basis van hun instinct of spontaan gevoel, en hebben ook niets gemeen met Westerse of Afrikaanse maatschappelijke mensen.
Indonesiërs lijken dan weer op het eerste zicht verwant aan de Introverten uit onze wereld, doch ook hier blijkt na grondig onderzoek absoluut geen intens vergelijk mogelijk te zijn.
Het voorgaande doet ons besluiten dat wij wereldwijd rekening dienen te houden met vier grote instinctieve basisontwikkelingen, vertegenwoordigd bij de moderne mens.
Verschillende basis instincten geeft uiteraard ook verschillen in interesse, behoeften, en algemene ontwikkelingen. Terwijl de behoeften tot ontwikkelen ook aan dit instinct verbonden, verschillen zal leveren, waardoor ook pedagogen hiermee rekening dienen te houden.
Hendrik Leenders 2006/ 2018
Deel 1: Introductie
De hierna genoemde volkeren en de gebruikte namen kunnen afwijken van de moderne antropologische zienswijze en opvattingen, doch werden gekozen doordat er namen en omschrijvingen gehanteerd dienen te worden, ondanks het feit dat elke antropologische omschrijving veranderingen en herzieningen kan inhouden. Deze studie heeft dan ook niets te maken met de antropologie en is geen antropologische studie of antropologische rechtzetting als dusdanig, doch is alleen een studie met betrekking van de verscheidenheid der instincten en hun invloeden op mens en maatschappij.
Tot op heden werd aangenomen dat mensen overleefden op grond van één en dezelfde instinctieve basis, waarbij verscheidenheid afhankelijk werd geacht op grond van invloeden van buiten uit.
We zullen hierna zien dat de moderne mens psychologisch dient ingedeeld te worden in vier onderontwikkelingen met elk hun eigen instinct, logica, gevoel, wijze van maatschappijvorming en maatschappelijk leven. Elke van deze ontwikkelingen zal echter onder invloed van leefomstandigheden, intelligentie en ervaringen, een verder ontwikkeling en indeling mogelijk maken, doch op hetzelfde basispatroon.
Het westers idee dat alle volkeren kunnen leven naar westers model en met westerse normen, is een ernstige vergissing en gebrek aan respect voor de eigenheden van dergelijke volkeren en rassen.
Ondanks de studie van Dr. Kretschmer, en het feit dat deze tot de vaststelling kwam, dat binnen de westerse wereld, men rekening dien te houden met twee verscheidene basisstructuren, namelijk de Cyclothyme en de Schizothyme basis, een onderscheid dat duidelijk waarneembaar werd in de verscheidenheid der ziektebeelden, namelijk de Schizofrene waanzin en de Cyclofrene waanzin, een indeling die beperk bleef tot zijn ervaring met de westerse bevolking.
Dit neemt niet weg dat Dr. Kretschmer met zijn vaststelling, reeds lang voor mij, de piste opende naar het onderscheid van de geestelijke mens, zijn logica, gevoel en instinct.
Hij zelf ging als arts niet verder in op deze vaststelling, en is blijkbaar ook nooit op het idee gekomen na te gaan waarop dit onderscheid feitelijk steunde.
Dr. Kretschmer was als Medicus en Psychiater alleen geboeid door het effect op de behandelingen in de Psychiatrie, en niet door het effect op de Psychologie.
Het mag ons verwonderen dat niemand tot op heden een grondig onderzoek deed naar de Psychologische diversiteit van volkeren en rassen, en lijkt zelfs een blaam voor onze Psychologische wetenschap, doch het is zeker geen wonder of blaam, gezien de complexiteit der materie. De vroegere koloniale bezettingen der derdewereldlanden, en de ervaringen die men er zou opgedaan moeten hebben, maakt het afwezig zijn van dergelijke studies nog ongeloofwaardiger, doch verraad ook de complexiteit.
Terwijl we mensen en hun gedrag observeren is onze beoordeling verbonden aan onze eigen ontwikkeling, ons inzicht, ons instinct, en veelal ook aan onze vermeende voorkennis en vooroordelen, doch hierdoor ook beperkt tot onze visie en inzicht, wat dergelijke materie uitzonderlijk moeilijk maakt voor een waarnemer. Vele van ons kunnen zich nauwelijks inbeelden dat andere mensen overleven op grond van verschillende instincten, en geloven dat het onderscheid te herleiden is tot inzicht, ervaring, vorming, klimatologische, maatschappelijke en natuurlijke invloeden. Deze voldoen echter niet om te verklaren waarom gevoel voor maatschappelijke communicatie, zoals aanwezig in dans en muziek, niet bij alle volkeren aanwezig is of aangeleerd kan worden, noch het feit dat de eerste grote verspreiding en technologische ontwikkelingen der Chinezen niet leidde tot het vormen van machtige legers en grootse veroveringen, ondanks de ontwikkeling van buskruit, nu meer dan 1000 jaar geleden tijden de TANG dynastie, tussen 612 en 907 nC.
Het verklaart al evenmin waarom alleen het blanke ras of Indo volkeren zich ontplooien als veroveraars, plunderaars en onderdrukkers van andere volkeren en gebieden, en dit reeds ten tijde van nog uiterst primitieve bewapening.
Al bij al is elke waarnemer die zich inlaat met de studie van menselijk gedrag, beperkt tot het eigen instinct, inzicht en kennis, en niet zelden misleid door vermeende voorkennis.
Studie en opleiding der materie, bieden een voorkennis die men principieel terzijde dient te schuiven, wat gemakkelijk gezegd is, doch wat niet zo simpel is om ook daadwerkelijk te doen.
Of wij nu willen of niet, doch onze voorkennis, instinct, visie en mening zullen ons hinderen en de waarneming bemoeilijken.
Het idee dat menselijk gedrag afhankelijk is van vorming, gewoonte ,zede, omstandigheden, culturele invloeden, inzicht en ervaringen, is vaak ten onrechte aanzien als juist en volledig.
Het gebrek aan informatie betreffende diversiteiten der volkeren en hun diverse instincten, heeft tot gevolg dat westerse overheden vrijuit misbruik kunnen en zullen maken en onverantwoord ingrijpen in aangelegenheden van vreemde mogendheden, indirect gesteund door vermeende wetenschap via een gebrek aan kennis der wetenschappers.
Men dient te begrijpen dat minstens 50% der wereldhandel betrekking heeft op de handel van wapens en militaire technologie, oorlogvoering, wetenschap en bijbehorende, terwijl het grootste deel van deze handel niet ten diensten der bevolking doch integendeel, slecht nuttig blijkt voor het kapitalisme.
Dat de oorsprong van onze soort, via ontelbare mutaties en natuurlijke selectie, terug gaat tot aan de mensaap of primaat is tot op dit ogenblik een algemeen aangenomen feit.
De aanwezigheid de pygmeeën, uitzonderlijke goede jagers met lichaamslengten van nagenoeg 1.2 m en hun uitzonderlijke jachttechniek met giftige pijlen, doch tevens absolute weerzin voor geweld tegen de eigen soort, samen verblijvend op het continent, zij aan zij met de gevreesde krijgers der Nijl-Negers of Niloto-Hamieten, een krijgsvolk van Indische herkomst, met leden tussen 1.8 m en 2.3 m, toont ons dat onze moderne menselijke soort afkomstig is, en bestaat uit diverse ondersoorten, net zoals we kunnen vaststellen bij de meeste zoogdieren zoals honden, katachtige, apen, primaten en andere zoogdieren, met elk der ondersoorten een eigen instinctief gedrag, karakter en sociaal leven.
Diersoorten zijn verspreid over onze planeet, doch de bron van het leven gaat terug naar de vochtige en warme tropische gebieden, rijk aan mineralen, water en warmte, om zo de meest gunstige omstandigheden voor de vorming van het eerste primitieve leven der micro-organisme te bieden.
Ook de menselijke soort biedt tot op heden haar oudste sporen in het tropische gebied van centraal oost Afrika, terwijl ook het gebrek aan beschermende lichaamsbeharing, en de duidelijke sporen van een resterende beharing, duiden op een langdurend verblijf van onze soort in tropische en beschermde leefomstandigheden, waardoor de beharing in die maten kon degraderen. Overleving in koude gebieden was onmogelijk voor onze soort, zonder de nodige kennis om kleding en beschermde behuizing te produceren. Onze soort kon daarom de tropische gebieden in prehistorische tijden slechts verlaten, nadat de nodige technische ontwikkelingen tot stand kwamen, en men zich kon beschermen tegen de winterse koude. Vele leden van onze soort tonen ons tot op heden de sporen van gedegenereerde lichaamsbeharing.
Tropische gebieden leverden ononderbroken klimatologische omstandigheden voor het realiseren van primitief leven, door een ononderbroken aanbod van vegetatie en voedsel. Vooral de aanwezigheid der roofdieren blijkt een belangrijk element in de natuurlijke selectie, doordat roofdieren de zwakste als prooi kiezen en hierdoor deze beletten de soort een degraderende voortplanting te leveren, terwijl net de sterkste zich blijven voortplanten en zo een soort behoeden voor degradatie.
Sommige soorten der mensapen en na hen ook voorhistorische mensen zullen zich weten te handhaven en verspreiden over de planeet, om zich uiteindelijk via natuurlijke selectie en veelvuldige mutaties te ontwikkelen tot Homo-sapiën-sapiëns of moderne mensen.
De verscheidenheid der menselijke ontwikkelingen toont ons een verscheidenheid der soort, net zoals bij vele zoogdieren als hond- of katachtige, met elk hun eigen zeden en gewoonten en wijze van leven en overleven. Het is uiteindelijk niet uit te sluiten de onze soort ontstond uit enkele mutaties tot Homo sapiën-sapiëns, die via natuurlijk geïsoleerde omstandigheden, elk via de invloed der natuurlijke selectie, ontwikkelden tot een eigen ondersoort.
Invloeden via vermenging met niet gemuteerde soortgenoten, kunnen onderscheidenlijke ontwikkelingen geleverd hebben.
Gunstige stabiele gebieden zullen in de loop der tijden, via natuurlijke selectie, die soorten herbergen die zich tot stabiele gemeenschappen weten te verzamelen met gelijkgezinden en gelijk ontwikkelden.
Voldoende mankracht en stabiliteit verzekeren een bevolking en biedt een onbedreigde plaats in gunstige gebieden. Stabiele gemeenschappen zullen weigeren asociale ontwikkelingen en degradaties in hun gemeenschappen op te nemen, of in hun nabijheid te dulden, waardoor deze laatste uiteindelijk zullen moeten wijken naar minder gunstige, koude of slecht leefbare gebieden.
Tot op heden kunnen we het spoor terug vinden van vier duidelijk verschillende mentale ontwikkelingen, met elk een eigen continentale leefomgeving.
Azië: zuidoostelijk en kustgebieden bieden ons uitzonderlijk weerbare gemeenschappen, duidelijk verwant aan de volkeren der Indonesische eilanden.
Azië; centraal-oost, noordoost en zuidoost binnenland bieden ons een overgrote meerderheid van vooral Mongools volkeren, mentaal verwant aan de oudste volksverspreidingen door Hottentotten, Bosjesmannen en Pygmeeën op het Afrikaanse continent. Zowel deze Mongoolse volkeren als hun Afrikaanse verwanten verbluffen ons door hun enorme ontwikkelingen op het vlak van technologie en nuttige kennis van natuur en natuurlijke producten, jachttechnieken en kennis van plantaardige werkzame stoffen, terwijl de Chinese technologische ontwikkelingen, reeds voor de westerse jaartelling een uitzonderlijk niveau bereikte. Ook het veelal uitgesproken gebrek aan weerbaarheid en gemis aan natuurlijke agressie had tot gevolg dat geen der vernoemden ooit een ernstige bedreiging vormden of kennis ging aanwenden om onnodig geweld naar soortgenoten te ontwikkelen, zelfs verantwoord niet verbaalgeweld ter zelfverdediging blijft veelal uit, en is voor de meeste zelfs onmogelijk.
Afrika: biedt ons een recente ontwikkeling en verspreiding der Negride volkeren, gekenmerkt door een uitzonderlijk gevoel voor communicatie, maatschappelijke activiteiten, ontspanning, dans en muziek. Er zijn echter grote verschillen tussen kustvolkeren en binnenlandvolkeren.
Deze mensen vertonen een duidelijke doch weke ego-gerichtheid ondergeschikt aan de maatschappij en het maatschappelijk gebeuren.
Hun leven wordt vooral bepaald door de gemeenschap, en hun visie is een balans tussen het persoonlijke en de gemeenschap, terwijl hun persoon lijkt opgeslorpt door de gemeenschap en het gemeenschapsleven.
Europa: biedt een ontwikkeling die haar eerste sporen vertoonde in de nabijheid van de Indus rivier in het huidige Pakistan, en vandaar de naam der Indo-Europese ontwikkelingen verwierf.
Deze ontwikkeling en haar bevolkingen zijn beter bekend als Indo-Europeanen, verspreid over Zuidwest Azië en vervolgens over het Arabische Schiereiland om uiteindelijk via de Nijl binnen te dringen op het Afrikaanse vaste land. Na hun verspreidingen in het zuiden en het tropisch klimaat zullen sociale degradaties dienen te wijken naar het koelere noorden van Europa en Azië. In Europa zullen zij door vermenging met de vroeg Europese verspreiding der Neanderthaler, de oorsprong vormen der moderne Indo-Europeanen. De naar het oosten uitgeweken stammen zich zullen mengen met de bevolkingen in Xinjiang, Mongolië, Mantsjoerije en uiteindelijk Japan, terwijl zij eveneens via de invasies der Hioeng-noe de adel van China zullen grondvesten. Zij die uiteindelijk van de gunstige kustgebieden verdrongen in het binnenland van Europa en de Russische vlakten belanden, zullen later model staan voor de westerse ontwikkelingen der Ariërs, als wortels der westerse adel en oorsprong der moderne godsdiensten.
De vier voornoemde ontwikkelingen staan model voor de verschillende ontwikkelingen der moderne mensheid. Grensgebieden zullen als overgangsgebied blootstaan aan vermengingen, met mogelijke degradatie of gradaties tot gevolg. Vooral degradaties zullen verdrongen worden en uiteindelijk naar minder gunstige gebieden moeten wijken.
Gebruiksvoorwerpen en wapens.
Eens dat de oermens er toe kwam om voorwerpen te gebruiken en uiteindelijk ook bewust gebruiksvoorwerpen ging produceren, was de weg open tot het gebruik van voorwerpen om zich te verdedigen.
Gelijk hiermee werd de weg geopend tot het produceren van wapens voor jacht en verdediging tegen aanvallen van wilde dieren.
Oorspronkelijk is het gebruiksvoorwerp en jachtwapen een product der centraal Aziatische volkeren en hun verwanten, die bij gebrek aan kompetitie het snelste evolueerden en zich als eerste konden verspreiden over Afrika, gekend als Bosjesmannen en Hottentotten, in Azië gekend als Mongoolse Chinezen en aanverwanten, en zelfs tot in Amerika waar zij een deel vormen der Roodhuiden.
Voor sommige degradaties zoals de blanke Indo-Volkeren zal het jachtwapen uiteindelijk gebruikt worden om de eigen soortgenoten te bekampen en proberen hen te verdringen uit gunstige gebieden, doch later om rijkdommen en macht naar zich toe te trekken, en zich uiteindelijk hiermee te onderscheiden. De strijd der Indo-Europeanen en hun nazaten om macht, rijkdom en overvloed, is begonnen.
De zwarte Indo volkeren die naar alle waarschijnlijkheid reeds goed bewapend waren, lang voor hun Indo-Europese blanke verwanten, wenden hun wapens eveneens aan tegen de eigen soortgenoten, doch beperkt tot veroveren en behouden van noodzakelijk leefgebied, indien de behoefte hieraan ontstond. Indo-Europese bevolkingen zullen uiteindelijk via het gebruik en de verdere ontwikkelingen der wapens, zich uitzonderlijk bewapenen voor veroveringen en plunderingen van andere landen, slechts gedreven door hun eindeloze honger naar macht en welstand, en dit tot op de dag van heden.
De Indo-Europese volkeren en hun verwanten, tegenwoordig beter gekend als westerlingen, zullen zwaar bewapend trachten andere continenten om zogenaamde humanitaire redenen, te onderwerpen, en verplichten naar hun wensen de delen in hun zogenaamde democratie en hun kapitalistisch systeem, wat hen slechts matig lukt.
Hun veroveringen en pogingen om de gunstige gebieden in Azië, Afrika en Amerika te onderwerpen en in te palmen blijkt slechts een beperkt succes en van vrij korte duur. Ondanks goede bewapening en massale inzet van middelen, worden zij na korte koloniale bezettingen uit hun kolonies verdreven.
We kunnen nochtans stellen dat de vroegste belangrijke technologische ontwikkelingen, door Aziaten en hun verwanten werden verwezenlijkt, terwijl net deze bevolking het sterks onder druk komt te staan.
Hun gebrek aan competitie en agressie zal ondanks hun goede ontwikkeling, oorzaak zijn van het feit dat terwijl zij de meest verspreide bevolkingen vertegenwoordigen op onze planeet, zij tevens de meest bedreigde, onderdrukte en uitgeroeide bevolkingen van de moderne tijden zijn.
Vooral de ontwikkeling der mobiliteit door de agressieve Ariërs en hun Indo-Europese afstammelingen, eerst door gebruik van rijdieren, later door ontwikkeling van machinale aandrijvingen, zal pro-Aziatische-Afrikanen als de Khoisan en hun verspreiding indijken en zelfs deels verdringen en uitroeien.
Hun Afrikaanse vertegenwoordigers, Khoisan, gekend als Hottentotten en Bosjesmannen, die tot voor 1500 AC de grootste bevolking van Afrika vormde, zijn door slavenhandel en koloniale ingrepen van burgerlijke en kerkelijke overheden en vertegenwoordigers, nagenoeg uitgeroeid.
Voor de ontwikkelingen en mobiliteit der volkeren bleven vele gemeenschappen haast onvermengd, wat stabiliteit veelal ten goede kwam, en een hoge stabiliteit in tropische gebieden bevorderde.
Verscheidenheid van het menselijk instinct
De moderne mensheid aanzien als wezens die overleven op een en dezelfde instinctieve basis is absurd. Bij dieren zoals hondachtige, katachtige en anderen, kunnen we merken dat binnen een soort er vele ondersoorten zijn met elk hun eigen sociaal patroon en instinctieve basis. Gedragingen en sociaal leven van mensen en dieren wordt bepaald door instinct, intelligentie, inzicht, ervaringen en omstandigheden. Instinct heeft een natuurlijk en aangeboren programma dat ons gedrag motiveert, genetisch overgedragen van ouders op hun nakomelingen.
Instinct levert de nieuwkomers de nodige impulsen om zodanig te reageren en handelen, dat overleving optimale kansen moet krijgen. Het levert de pasgeborenen de natuurlijke impuls tot ademen, eten of moedermelk zuigen, bescherming te zoeken bij de moeder, seksuele gevoelens te ontwikkelen en zich voort te planten. Zonder instinct kan het leven niet in stand gehouden worden. Natuurlijke selectie betekend dat degene die de beste instinctieve ontwikkeling mee hebben, ook de meeste kansen krijgen om te overleven en zich voort te planten.
Er was eens:
Het is allemaal begonnen, wanneer vele miljoenen jaren geleden, kleine dieren hun toevlucht zochten in bomen, hoog boven de begane grond en veilig verwijdert van vele roofdieren, waardoor tevens de eerste stap werd gezet naar de ontwikkeling van onze soort. Leven en aanpassen aan de leefomgeving der bomen zal via natuurlijke selectie dieren als apen en aapachtige ontwikkelen, en hiermee de weg effenen naar de ontwikkeling van de mens. Erfelijkheid zorgt ervoor dat nieuwgeborenen de eigenschappen van hun ouders erven, doch erfelijkheid sluit geringe afwijkingen niet uit, terwijl deze afwijkingen kunnen leiden tot degradaties, zullen er ook zijn die de soort verbeteren, waardoor deze laatste meer overlevingskansen krijgen.
Alleen de beste zullen instaan voor de voortplanting, met behoud van de beste plaatsen voor overleving. Dit geld eveneens voor de bewoners der bomen, die onderhevig aan de natuurlijke selectie soorten ontwikkelen die optimaal zijn aangepast aan het leven in bomen, en later zullen evolueren tot apen en mensapen.
Slecht toegankelijke gebieden in dichte bebossing en bergachtige omgevingen, zullen apen de mogelijkheid bieden vaak op de grond naar voedsel te zoeken en zich aan te passen aan het verblijf op de begane grond. Leven op de grond betekent eveneens een nood aan een beschut leger en onderkomen voor drachtige vrouwen en hun kroost, om te schuilen en te overnachten. Dit wordt het begin van de ontwikkeling der aapmensen en latere mensen. Leven op de grond levert een selectie tot rechtop lopende, doch het voortdurend leven en zoeken naar geschikt en beschut onderkomen levert ook een degradatie der beharing.
Miljoenen jaren zal via de natuurlijke selectie, uit de aapmens, de moderne mens van heden ontstaan.
Grondbewoners en groeneters en prooidieren:
Deze dieren hebben een behoefte aan een zeer uitgebreide en vooral gespreide waarneming, waarbij de waarneming geschikt moet zijn om nadering van roofdieren tijdig op te merken.
Dit is uiteindelijk de reden dat de natuur dieren selecteerde die optimaal en vlug en zelfs gelijktijdig in meerdere richtingen kunnen waarnemen.
Hun waarnemingsorganen zijn hiertoe optimaal aangepast, We kunnen zien dat ogen en oren zijdelings gericht zijn, terwijl de oorschelpen afzonderlijk richtbaar zijn, zijdelings ingeplante ogen geven een zicht in tegengestelde richting, terwijl ook de neusvleugels vaak een zijdelingse gerichtheid der openingen bied. Opvallend is ook de beweeglijkheid van het hoofd dat veelal moeiteloos tot minstens 180º kan gedraaid worden, zonder dat de dieren hun poten verzetten.
Meestal zijn deze dieren voorzien van stevige hoeven waardoor snelle en langdurende galop op alle terreinen mogelijk blijft zonder veel kans op het oplopen van kwetsuren. Dergelijke hoef, en vooral in het geval der eenhoevige, is tevens een belangrijk verdedigingswapen, waardoor een volwassen Zebra, Gnoe of Giraf, met een hoefslag een leeuw of ander roofdier, dodelijk kan verwonden. Hun gebit is gemaakt om te kauwen niet om te verscheuren.
Grondbewoners, roofdieren en aaseters
Vooral roofdieren hebben behoefte aan een stereoscopische visie, wat hen de mogelijkheid geeft om afstanden zeer precies in te schatten, nodig voor de jacht op prooi. Ook hun neus en oren zijn hierop berekend en ingeplant, en kunnen hen eventueel de richting waarin zich prooi bevind aangeven. (IJsberen lokaliseren een prooi tot op 150 km met precieze richting via hun reuk orgaan.) Vooral roofdieren hebben dooreen genomen eveneens scherpe klauwen, om een prooi vast te grijpen, zodat de prooi niet kan ontsnappen.
Vele van deze dieren die tot de katachtige behoren, hebben bovendien intrekbare nagels aan hun klauwen, waardoor deze bij verplaatsing niet beschadigd worden of afslijten en bot worden.
Al deze dieren zijn voorzien van slagtanden om een eventuele prooi of kadaver te verscheuren.
Boombewoners
Deze dieren hebben een uitzonderlijke behoefte om takken en twijgen zeer precies te kunnen grijpen, willen ze zich met een behoorlijke snelheid kunnen verplaatsen in deze omgeving. Zeer nauwkeurige richting en afstandsbepaling van voorwerpen zoals takken en twijgen, is van uiterst belang. Ook de grip der poten die voorzien moeten zijn van lange gelede tenen of vingers, moet zeer precies worden uitgevoerd. Juiste bepalingen van plaats en afstand zijn hier primair, terwijl in geval van gevaar deze nooit uit een willekeurige richting kan komen, waardoor ook hier richting en afstandsbepaling van groot belang is. Eveneens belangrijk is de snelheid waarmee zij hun positie en mogelijkheden moeten definiëren, wat een hoge praktische en lichamelijk-kinesthetische intelligentie vereist.
Hun juiste en snelle verplaatsingen in bomen stellen hoge eisten aan hun waarneming en handeling, waarbij voor beide een uitzonderlijke snelle en correcte actie van levensbelang kan zijn.
Missschatting van afstand of richting kan een dodelijke valpartij tot gevolg hebben, zeker gezien de snelheid waarmee bij bedreiging gereageerd dient te worden. Hun totale observatie is optimaal frontaal gericht, waardoor het zich richten naar een geluid of geur gepaard gaat met een optimale sterkte der waarneming, waardoor richting bepaling eenvoudig en correct verloopt. Neusopeningen staan frontaal in een haast plat gezicht. Oren zijn zijdelings doch vast en kunnen niet of nauwelijks gedraaid worden zoals bij prooidieren het geval is. Ogen zijn eveneens naar voor gericht en hebben een stereoscopische functie om afstanden zeer nauwgezet te bepalen. Afstand wordt via stereoscopie bepaald terwijl richting bepaald wordt door het draaien in de richting en het waarnemen van de richting die de sterkste waarneming mogelijk maakt. Hun klauwen met lange gelede en beweeglijke vingers, laat hen toe voorwerpen gemakkelijk te grijpen en te hanteren, een ontwikkeling die via selectie hun overleving op dit terrein optimaal verzekerde.
Missschatting van afstand of richting kan een dodelijke valpartij tot gevolg hebben, zeker gezien de snelheid waarmee bij bedreiging gereageerd dient te worden. Hun totale observatie is optimaal frontaal gericht, waardoor het zich richten naar een geluid of geur gepaard gaat met een optimale sterkte der waarneming, waardoor richting bepaling eenvoudig en correct verloopt. Neusopeningen staan frontaal in een haast plat gezicht. Oren zijn zijdelings doch vast en kunnen niet of nauwelijks gedraaid worden zoals bij prooidieren het geval is. Ogen zijn eveneens naar voor gericht en hebben een stereoscopische functie om afstanden zeer nauwgezet te bepalen. Afstand wordt via stereoscopie bepaald terwijl richting bepaald wordt door het draaien in de richting en het waarnemen van de richting die de sterkste waarneming mogelijk maakt. Hun klauwen met lange gelede en beweeglijke vingers, laat hen toe voorwerpen gemakkelijk te grijpen en te hanteren, een ontwikkeling die via selectie hun overleving op dit terrein optimaal verzekerde.
Snel en precies grijpen van takken en twijgen is een absolute noodzaak om zich snel en zeker in bomen te verplaatsen. De geleding tussen hand en onderarm, de pols met andere woorden, is zodanig ontwikkeld dat deze radiaal draait terwijl de hand via de beweeglijkheid van de pols, ellenboog en de schouder een axiale beweging van ruim 180° mogelijk maakt.
De staart van deze dieren heeft vooral nut bij het balanceren, doch bij enkele van hen is de staar zodanig ontwikkeld en dient deze eveneens om takken te grijpen, waarna het dier aan de staart hangend, vier handvormige poten vrij houdt om allerlei dingen te doen.
Deze dieren zijn via de natuurlijke selectie ontwikkeld tot perfecte bewoners in bomen, doch ook in andere slecht toegankelijke of bergachtige omgevingen. Op open vlaktes hebben deze dieren niet veel kans tot overleven, daar zij niet ontwikkeld zijn om hoge snelheden te ontwikkelen zoals andere vlakte dieren. Zij verplaatsen zich op twee in plaats van vier poten terwijl ze trouwens ontwikkeld zijn voor boombewoning en niet voor de vlaktes. Ondanks dit alles zien we dat Bonobo’s en Chimpansees zich in open vlakten wagen, terwijl ze zich hebben leren verdedigen met stenen en stokken die zij als wapens gebruiken, doch ook hun collectief optreden bevorderd hun persoonlijke veiligheid en mogelijkheden ook bij het jagen op prooien. Hun voedsel bestaat niet alleen uit groenten en vruchten, doch zij eten eveneens dierlijk voedsel dat ze jagend bekomen.
Van aap en boombewoner tot mensaap en grond bewoner.
De belangrijkste stap naar de ontwikkeling van aap tot mens werd genomen door het veranderen van leefomgeving en leefstijl. De aap hoeft te veranderen van leefomgeving in bomen naar een leefomgeving op de begane grond. Zijn lichaamsontwikkeling is via ontelbare mutaties en mogelijk miljoenen jaren, aangepast aan het overleven in bomen, en niet geschikt voor de overleving op de begane grond. De eerste stappen in de overgang van boombewoner tot grondbewoner zal een werkelijke omvang krijgen in de omgeving waar het dier zijn klim en springkunst als boombewoner zal kunnen benutten. Dergelijke omgeving werd geboden door bergachtige omgevingen, waar minder prooi voor jagende voorhanden was, bij gebrek aan massaal en goed bereikbaar plantaardig voedsel, en de daardoor aanwezige kuddes. Geen kuddes betekende immers ook weinig roofdieren, die het trouwens gezien het terrein weinig kans liepen op een succes volle jacht.
Zowel bergen en slecht toegankelijke gebieden als dichte wouden geven boombewoners enige mogelijkheden om zonder groot gevaar hun bomen te verlaten en zich en te passen op begane grond. Sommigen onder hen zullen zich verder aanpassen aan het leven op begane gronden zoals men tot op heden kan zien bij de Berggorilla, wiens lichaam door aanpassing aan het grondleven, te groot en te zwaar is voor het leven in de bomen, doch groot genoeg om over rotsen te klimmen, terwijl dergelijk exemplaar door zijn grote en kracht minder kwetsbaar is dan zijn kleinere soortgenoten in bomen.
De mutaties die de ontwikkeling van hand met vingers, als onmisbaar instrument voor de boomklimmer, teweegbrachten, zijn uiteindelijk de belangrijkste stappen naar de vorming van de oermens, en daarmee ook naar de moderne mens van heden.
De hand met vingers en de enorme mogelijkheden om zeer nauwkeurig te manipuleren. Manipuleren voor het gelaat of direct in het gezichtsveld, levert directe visie en inzicht in gebeuren en resultaten, en stelt de oermens instaat zich vlot technisch en handvaardig te bekwamen en te ontwikkelen.
Vooral de Bonobo weet zijn gemeenschap te baseren op onderling respect en goede verstandhoudingen, wat gezien hun solitair instinct slechts kan op grond van inzicht.
Positieve mutaties nemen de overhand en zullen de weg naar hogere ontwikkelingen bevorderen, terwijl hierbij degradaties vaker worden uitgesloten en minder kans behouden om zich voor te planten en te vermeerderen. Hierdoor zal de primaat stap voor stap evolueren naar de prehistorische mens, om uiteindelijk te evolueren tot de mens van heden.
Toevallig hanteren van voorwerpen uit de natuur en het resultaat, zullen leiden tot het bewust zoeken naar dergelijke voorwerpen, doch de doorbraak naar de moderne mens komt werkelijk in zicht, op het ogenblik dat de oermens over gaat tot het bewust vervaardigen en aanpassen van gebruiksvoorwerpen, door manipulatie van bestaande voorwerpen en materialen.
Het gebruik van steen en stok om aanvallen van roofdieren af te slaan, zal uitmonden in het maken van puntige stokken die als speer dienst doen, en nuttig blijken voor het jagen op wild. Ook de steen die geworpen werd zal de oermens er toe brengen een werphulp, de slinger, te ontwikkelen. Deze eerste wapens die dienden om zich tegen aanvallen van wilde dieren te beschermen, zullen geleidelijk over gaan tot bewuste vervaardiging van verdedigingswapens en jachtwapens.
Eens dat menselijke sociale degradatie zo ver voortgeschreden zal zijn, dat men naar schaarse gebieden verstoten, elkaar gaat bekampen om middelen, rijkdommen en bezittingen, zal het jachtwapen ingezet worden om geweld naar soortgenoten te organiseren.
Geweld dat slechts veelvuldig aanwezig blijkt bij blanke Indo volkeren, om uit te monden in de massale productie van wapens voor oorlogvoering.
Ten gevolge van de behoefte aan levensmiddelen en water, en het gebrek aan mobiliteit der prehistorische mens, zal er voor zorgen dat deze mensen zich slechts vestigen in tropische gebieden, nabij bronnen, rivieren of in kustgebieden, waar water en voedsel via vegetatie en fauna overvloedig aanwezig zijn.
Beperkte mobiliteit zal er voor zorgen dat de prehistorische mens geen of slechts beperkte contacten heeft met anderen dan het eigen ras en ontwikkeling.
Gemeenschappen die elkaar niet vijandig gezind zijn zullen door onderlinge verstandhouding grote continentale gebieden gaan bestrijken en zich blijvend vestigen, waardoor die gemeenschappen die intern verscheurd zijn, zich niet kunnen aansluiten en dienen te wijken naar minder gunstige leefgebieden. Zo zien we tot op heden vier grote ontwikkelingen die elk een eigen continentaal gebied bestrijken. Elk van hen vertoont een totaal andere maatschappelijke en culturele ontwikkeling, eigen aan de mentale ontwikkeling van hen.
Maatschappij en cultuur bieden een weerspiegeling van haar bevolking en hun instinctieve ontwikkelingen, terwijl deze van continent tot continent uiteenlopen.
Elk tropisch continentaal gebied vertoonde tot aan de westerse kolonisaties en inmengingen, gemeenschappen die vreedzaam samenleefden behorende tot eenzelfde instinctieve ontwikkeling of uiteenlopende ontwikkelingen die harmoniseerde.
Gevechtswapens waren in de tropen op het continentale vasteland, nagenoeg onbekend. Slechts de nazaten der zwarte Indo bevolking in Afrika ontplooide zich als gedegen krijgers, doch zonder enig spoor van veroveringen en plunderingen voor loutere overvloed en rijkdommen.
De oermens bleef door gebrek aan landbouw en veeteelt gebonden aan het jagen en voedsel zoeken, terwijl kinderen tot hun 4de á 5de jaar eerst geheel en daarna gedeeltelijk door de moeder werden gezoogd. Geboortes van kinderen bleven beperkt, daar zogende vrouwen nauwelijks kans hebben op een eisprong, en het daaraan verbonden risico op vroegtijdige zwangerschap. De doorsnee vrouw kon hooguit 7 á 8 maal baren, gerekend vanaf haar 15de levensjaar.
Natuurlijke selectie zal 10% der geboren kinderen voor het 3de levensjaar wegnemen, terwijl puberteit en roekloosheid nogmaals 10 % der mannen zal beletten tot volwassenheid te komen. Men kan daardoor per vrouw rekenen op maximum 4 gezonde kinderen die de leeftijd van volwassenheid bereikten.
Natuur catastrofes en ongevallen zullen zowel mannen als vrouwen treffend, nogmaals voor minstens 10% uitdunning der overgebleven bevolking zorgen. Ziektes mee gerekend kon de wereld populatie zich derhalve slechts uiterst langzaam vermeerderen.
Vooral gedurende de lage aanwezigheid van onze soort, konden volkeren zich moeiteloos en een voedselrijk gebied vestigen, en een clan of familie territorium claimen en bewaren.
Contacten met gemeenschappen die harmoniseerden waren vreedzaam en welkom, terwijl gemeenschappen elkaar eventueel uit de nood hielpen, en gevaren zo nodig met vereende krachten trotseerden.
Vreedzame buren boden de jeugd een partnerkeuze buiten de eigen familie of clangemeenschap, wat inteelt voorkwam. Degradaties hadden hier geen kans om dergelijke gebieden over te nemen.
Alleen sociaal intelligente en vredelievende volkeren konden hierdoor de meest gunstige gebieden op onze planeet bezetten en behouden.
Onderzoeken naar de oorsprong van onze soort, hebben aangetoond dat de oudste tot heden bekende sporen van de transformatie tot volwaardige mensachtige grondbewoners, te vinden zijn in Kenia, meer bepaald in de lijn van de grote oost Afrikaanse breuklijn. Vooral in zuid Kenia werden al sporen van prehistorische menselijke of mensachtige ontwikkelingen gevonden. Terwijl de Negroïde ontwikkelingen slechts in recente tijden een beduidende ontwikkeling kenden, werd het continet reed lange tijd geleden bevolkt door de verspreiding der Pygmeeën en Sub Aziatische Khoisan of Hottentotten en Bosjesmannen.
Deze menselijke ontwikkeling die ontstond op grond van een solitair instinct gaat door gebrek aan agressie en competitie de mogelijkheid bieden om grote menselijke kuddeformaties te vormen, waardoor het individu nauwelijks kwetsbaar is. Hun vroege verspreiding over het Afrikaanse continent toont ons dat net deze kleine tengere mensen zich haast onbeperkt konden verplaatsen en verspreiden. Aziatische en sub Aziatische volkeren, vaak omschreven als Mongoolse volkeren, overleven op basis van een solitair instinct, waardoor technologie en kennis vlot werden doorgegeven, verspreid, en via combinaties een vlotte en hoogstaande vooruitgang werd geboekt. Hun solitair instinct en spontane coöperatie bood hen voorsprong op andere ontwikkelingen en mogelijkheid om ondanks het gemis aan wapenontwikkelingen en metallurgie, zich naar alle richtingen op het vasteland te verspreiden. Gebrek aan competitie levert hen de weg tot onbeperkte coöperatie en de bouw van een enorme mankracht der gemeenschap hieraan verbonden, waardoor zij de eerste werden die zich nagenoeg onbeperkt konden verspreiden.
De centraal oost Aziatische gemeenschap der Chinezen kwamen er niet toe om een militaire veroveringsmacht uit te bouwen, of een reële bedreiging te vormen voor hun buren, en dit ondanks hun grote technische voorsprong, hoge technologische ontwikkelingen en kennis van buskruit en vuurpijlen. Ze waren wel in staat een verdedigingsmuur van vier en meer meters hoog bij nagenoeg vier meter breedte te bouwen over een lengte van oorspronkelijk nagenoeg 6250 kilometer. Vergaande technologische ontwikkelingen der Chinezen en hun verdedigingsmuur, zijn ouder dan de westerse geschiedenis.
Ruim 2000 jaar voor onze jaartelling kenden zij een duidelijke technologische vooruitgang (Longshan-dynastie) Expansies van het Chinese grondgebied bleven steeds beperkt tot die buurgemeenschappen en gebieden die met eenzelfde of nauw verwante bevolking waren bevolkt. Expansies waren nooit het voorwerp van plunderingen der bezette gebieden. Ondanks hun enorme technologische vooruitgang en voorsprong, en ondanks hun enorme mankracht, werden zij bij herhaling overrompeld door kleinere buurgemeenschappen.
China werd onder de voet gelopen door de Euro-Aziatische Hioeng-Noe, vermoedelijk de voorlopers der Hunnen, doch ook door Mongolen, Mantsjoes en Japanners. Al deze gemeenschappen werden in prehistorische tijden bezocht en ondergingen vermenging met Indo volkeren, wiens graven ook tot heden worden gevonden in deze gebieden. Vóór de aaneensluiting van China tot één natie, werden de gebieden al herhaaldelijk bezocht en geplunderd door stammen uit Mongolië, latere invallen van een bevolking die als Hioeng-noe in de Chinese anale vermeld worden, leidde tot de bouw van de 21.196 km lange Chinese verdedigingsmuur.
Invallers die kunnen gerekend worden tot de Indo-Europese volkeren of een mengbevolking met Indo invloed, en zullen het Chinese grondgebied bedwingen en verenigen tot één groot Keizerrijk, waarbij als laatste de Mantsjoes het rijk onder de Tjíng dynastie van 1644 tot de val van de laatste keizer in 1912 stabiel wist te houden.
Vorming van kuddes en het solitaire instinct zorgen, op grond van praktische overwegingen en noden, voor vorming van grote solidaire gemeenschappen, zonder dat leden van dergelijke gemeenschap werkelijke risico’s voor hun kinderen of voor elkaar nemen. Bij dier en mens is de kudde of groep een vorm van individuele bescherming, terwijl hun neiging om geweld te plegen nagenoeg onbestaand kan genoemd worden. Zowel de solitaire mensaap als de mens gebruiken nochtans beperkt geweld, om prooi te jagen en te consumeren, terwijl ook de verdediging tegenover roofdieren optimaal blijkt, en dit ondanks hun gemis aan natuurlijke agressie en afschuw voor geweld.
Hun gemis aan zowel competitie als bijhorende agressie, heeft tot resultaat dat ervaringen onbeperkt worden doorgegeven. Net hierdoor zijn het deze volkeren die snel en voor alle anderen tot hoge ontwikkeling kwamen. Zowel in China als in Latijns Amerika vinden we sporen van oude en uitzonderlijk hoogstaande ontwikkelingen, doch ook hun verwanten die overleven in de regenwouden, verbazen iedereen door hun uitgebreide kennis van planten, plantextracten en hun nut voor de mens. Technologische ontwikkelingen in China en Latijns Amerika waren een gevolg van solitaire maatschappijen die onder het gezag van agressieve Indo volkeren kwamen te staan. Indo gezagdragers die in China bestonden uit de Chinese Adel, en in Latijns Amerika duidelijk herkenbaar in de krijgshaftige opper klasse der Azteken (Mexico), Tolteken (Mexico), Maya’s. (Mexico) Inca’s (Ecuador tot in Chili) Alleen al het krijgshaftige der leidende klasse bij al deze volkeren, verwijst naar een individualisme en vergelijkbaar met de westerse ontwikkeling. De wijze waarop zij veroverde net zoals de wreedheden in hun gebruiken, doen denken aan de Hunnen.
Chinese ontwikkelingen op het vlak van kunst en kwaliteit zijn tot heden ongeëvenaard.
Porselein, buskruit, zijde enz., waren er bekend vóór de westerse jaartelling, net zoals een behoorlijke handelsroute naar Klein Azië, Zuid Europa en Oost Afrika.
Hun natuurlijke afschuw voor agressie en geweld had tot gevolg dat hun hoogstaande technologie en vroegste bekendheid met buskruit, nooit werd aangewend voor militaire doeleinden, als veroveringen en het ontwikkelen van een militaire macht. Het zijn net deze hoogstaande ontwikkelingen als eerst in het gedrang komen bij de opmars der westerse militaire ontwikkelingen.
Verspreiding der menselijke soort in de prehistorie.
Aangroei der menselijke soort en natuurcatastrofen verplichten mensen andere leefgebieden te zoeken, waardoor zij uit hun isolatie komend met andere menselijke ontwikkelingen in contact komen. Indien dergelijke contacten tot stand kwamen gelijke of harmoniserende ontwikkelingen, kon dit uitmonden op vermenging zonder degraderende invloeden, doch behoud of zelfs verbetering der overlevingsmogelijkheden en stabiliteit der gemeenschap.
Destabiliserende vermengingen, werden door grote stabielere gemeenschappen naar minder gunstige gebieden verdrongen.
Destabiliserende vermengingen leveren tot op heden gebieden die bewoond worden door gemeenschappen die intern onstabiel en chaotisch zijn, met interne opposities en conflicten, tot in de familiale rangen op de koop toe, en die zich vooral in koude, droge, ontoegankelijk of bergachtige gebieden op het vasteland situeren en op middelgrote of kleine eilanden. Bewoning weg van de gunstige tropische gebieden op het vasteland kwam vooral door gedwongen uitwijkingen van menselijke degradaties.
We kunnen tot op heden zien dat hoe verder men zich verwijdert van grote tropische continentale gebieden, hoe sterker de chaos en criminaliteit onder de bevolking toeneemt. Ook voor eilanden in tropische gebieden zal men merken dat hoe kleiner dergelijke eilanden zijn, hoe minder stabiliteit zij bieden.
Stabiliteit der gemeenschappen gaat niet zelden gepaard met een gelijkvormig uiterlijk en lichaamsbouw der leden van dergelijke gemeenschap, direct gevolg van geen of beperkte vermengingen der betrokken bevolking met volkeren die niet direct verwant zijn.
Het feit dat bepaalde culturen bij tropische volkeren zo opgebouwd zijn dat hun jongeren binnen de eigen ontwikkeling hun partner keuze bepalen doch zo dat inteelt effecten onderbroken worden, bewijst dat bepaalde volkeren het effect van inteelt kennen doch tevens beducht zijn voor willekeurige vermengingen.
In koude gebieden van de oude wereld vinden we vele duidelijke sporen van vermengingen in het uiterlijke van hun bevolkingen, in de chaos van hun maatschappijen en in tegenstellingen in logica van leden van eenzelfde familie.
Het mag dan ook logisch heten dat tropische gebieden, vóór de komst der blanken geen militaire sporen nalieten, daar oorlogvoering en militaire ontwikkelingen er onbekend waren.
De oudste berichtgeving van verdedigingsmuren en omwalling en dateren van de bijbel met de muren van Jericho.
De oudste meldingen van oorlogvoering vinden we eveneens in de bijbel terug
- 1 Toen Amrafel koning van Sinear was, Arjoch koning van Ellasar, Kedorlaomer koning van Elam en Tidal koning van Goïm,
- 2 brak er oorlog uit tussen hen en koning Bera van Sodom, koning Birsa van Gomorra, koning Sinab van Adma, koning Semeber van Seboïm en de koning van Bela, het huidige Soar. (Genesis 14: 1 – 2)
Ook de lange Chinese muur werd opgetrokken vanaf de zevende eeuw voor onze tijdrekening over een lengte van nagenoeg 6250 kilometer om uiteindelijk later te eindigen in een muur van totaal 21.096 kilometer, tot maximaal 16 m. hoog en bovenaan nagenoeg 5m a 6m.breed.
Deze muur werd gebouwd om zich tegen de invallen van stammen uit het noorden en de noord westelijke vlaktes te beschermen.
De oudste verdedigingswerken zijn slecht daar waar volkeren kontakten hadden met een aantal bevolkingen die zich met blanke Indo volkeren vermengden of zelf tot deze blanke Indo bevolking behoorden.
De aanwezigheid of vermenging met volksstammen uit het Europese binnenland of hiervan afkomstig is eveneens een element dat men in eerste instantie hier tegenkomt, en gepaard gaat met een opvallend hoge graad van oorlogszucht en agressiviteit. (Germanen, Hunnen, Hioeng-Noe, Ariërs, Arabieren, enz.) Ook het erfrecht dat bij de meeste van deze volkeren maar al te vaak naar de oudste zoon gaat gekend als eerstgeboorterecht, waardoor macht en aanzien van een familie, op grond van rijkdom verzekerd wordt.
Agressie, oorlog, strooptochten, verwerven van rijkdom vormen de basis van de ontwikkeling der Indo-Europeanen, en vooral voor de oorspronkelijke binnenlandbevolking van Europa. De Indo Europese chaos en geweld zullen zich uiteindelijk als kanker over de planeet verspreiden en elk continet door toedoen van kolonisatie, humanitaire, politieke of strategische interventies en bemoeiingen, aantasten.
Deel 2: “Eenheid van Vier”
Met “Eenheid van vier” wordt bedoeld dat de mens op grond van hun sociale instinctieve verscheidenheid kan ingedeeld worden in vier opvallend uiteenlopende soorten.
Als we ontwikkelingen koppelen aan continentale gebieden, of bevolkingsgroepen, betekend dit dat dergelijke ontwikkeling overheerst op dergelijk continent of bij dergelijke bevolking, en het beeld hiervan doorgaans ook bepaald.
Gegeven beschrijvingen zijn nochtans niet steeds toepasselijk op alle bewoners van een gebied of leden van een bevolking. Terwijl het beeld naar buiten uit, vooral gedomineerd wordt door de meerderheid van de leden van een maatschappij, kan een agressieve minderheid zo sterk optreden, dat hun beeld de maatschappij overheerst, waardoor een “halo effect” ontstaat.
Dit betekent dat het beeld naar buiten uit, dat de Chinese en Oost Aziatische gemeenschappen leveren, als vrij agressief overkomen en ervaren worden, ondanks het feit dat dit beeld niet toepasselijk is voor de doorsnee oost Aziaat, die overleeft als een totaal geweldloos wezen.
Individualistische volkeren die door vermenging met de Chinese adel, de bevolking van Xinjiang, Mongolië en Mantsjoerije, geven als kleine minderheden, een duidelijk en vrij agressief beeld van oost Azië. Ook de Hioeng-Noe behoorde tot een mengbevolking die waarschijnlijk deels te wijten was aan de vermenging van Kazachen en Mongolen. Vermengingen met Indonesiërs geven dan weer een agressief beeld aan Korea, Japan en het uiterste zuiden van oost Azië. Japan dat zich van al deze landen het meest westers profileert, heeft een bevolking die is opgebouwd uit de Ainoe, een Individualistische bevolking (+/- 40 %), een Indonesische bevolking (+/- 40 %) en een Mongoolse bevolking (+/- 20 %) Deze verdeling steunt op een benaderende raming anno 2000.
China dat door de eeuwen heen, steeds militair zwak bleef, bleek in het verleden een machteloze gigant, en werd bij herhaling onder de voet gelopen door kleine buren, zoals Mantsjoes, Mongolen en Japanners.
Het agressieve imago van deze volkeren is meestal het gevolg van de aanwezigheid van een agressieve Individualistische minderheid, waaronder ook de Chinese Adel der diverse dynastieën. Minderheden die bijvoorbeeld in de Chinese volksrepubliek, slechts 10 % of minder van de totale bevolking zou vertegenwoordigen.
Uiteraard ontstaat er een gevaar voor het beoordelen van mensen volgens hun etnische of maatschappelijke herkomst, wat neerkomt op Generaliseren, en de persoonlijke en juiste beoordeling hindert. Mensen zijn niet uniform, ook niet binnen een etnische eenheid of stabiele maatschappij, terwijl hoge graad van gelijkheid wel de stabiliteit bevordert.
Beschrijvingen van volkeren en maatschappijen worden gebaseerd op de algemene en overheersende uitingen die van deze bevolkingen of maatschappijen uitgaan. Dit houdt in dat dergelijke uitingen doorgaans ontstaan onder invloed der meerderheid der leden van dergelijke groep, wat dus geen absolute referentie inhoudt betreffende alle leden van die groep of maatschappij. Beoordeling van een gebied, continent, maatschappij of bevolking mag niet leiden tot het generaliseren van de typerende kenmerken die men herkent.
De wereldbevolking hoeft niet beperkt te zijn tot de hierna aangehaalde ontwikkelingen, doch zijn de vier hierna genoemde instinctieve basispatronen wel basis voor de moderne ontwikkelingen. Binnen het kader van een instinctieve basis zal men een hoeveelheid uiteenlopende ontwikkelingen treffen, gebonden aan gemiddeld inzicht van de leden van een maatschappij, de leefomstandigheden en praktische noden.
De vroegste verspreiding van de voorhistorische mens was een gevolg van hun vermogen tot manipuleren van voorwerpen tot gebruiksvoorwerpen en gereedschappen, en het feit dat een bepaalde soort zich ontwikkelden tot solitairen, met gemis aan competitie en agressie, waardoor spontane coöperatie ontstond
Grote groepen konden zich haast onbeperkt en onbedreigd verplaatsen. Vooral de veiligheid en verspreidingsmogelijkheid over het tropische vasteland werd hierdoor bevorderd.
Zij waren door hun instinct en de nagenoeg onbeperkte coöperatie mogelijkheden, het meest geschikt om mentaal te evolueren en door te breken naar de ontwikkeling van een modern menselijk wezen, in een vredelievende en moderne maatschappij. We vinden dan ook zowel bij de solitaire primaat “Bonobo’s en Chimpansees” als bij de solitaire mens “Chinezen” verrassende evoluties en vroege vooruitgang.
De solitaire mens ontwikkelde hoogstaande technologieën nog voor ander soorten enige technologische vooruitgang wisten te boeken. Hun ontwikkelingen bleven echter oorspronkelijk beperkt tot hun directe praktische noden, die uitsluitend vredelievend waren.
Militaire ontwikkelingen bleven bij hen uit.
De mens onderscheidt zich van de primaat doordat hij bewust vooruit denkt, en zijn leven en toekomst plant.
De mens onderscheidt zich van de primaat door zijn hoogt vermogen tot fantaseren, het creëren van humor en het lachen.
De mens onderscheidt zich van de primaat doordat hij rechtop met gestrekt lichaam, op twee benen kan gaan, terwijl hij een optimaal terreinoverzicht bekomt.
De mens onderscheidt zich van de primaat door zijn hoge graad van aanpassing aan het rechtop lopen.
1) Het solitair instinct
Zowel bij mens als dier bepaald het instinct, zowel het gedrag als de omgang met anderen, als het sociaal gedragspatroon. Ons DNA heeft eventueel een sociaal programma ingebouwd, dat bepaald hoe wij de maatschappelijke omgang bepalen, en dus de maatschappij vormen. Bij sommigen ontbreekt dit deel van het DNA, waardoor het wezen als alleenstaande gaat overleven, en zich onverschillig naar anderen en soortgenoten opstelt, voor zover dat de anderen geen bedreiging vormen. Bij runderen zien we dat er geen leiding is, en zij gewoon bijeen blijven, wat meer individuele zekerheid biedt. Bij gevaar bekommeren zij zich niet om anderen, noch om hun kalveren, doch vluchten. Solitaire ontwikkelingen hebben bij dieren het opvallend verschijnsel dat beide geslachten een vergelijkbare fysieke strekte en grote hebben, en van gelijke afweer, hoeven of hoornen voorzien zijn. Al deze dieren moeten zelf voor hun veiligheid opkomen, en kunnen niet op anderen rekenen. Ook bij solitaire mensen zien we dat geen van beide geslachten, sterker gebouwd is dan de andere.
Vooral het egocentrisch individualisme ontwikkeld een fysiek onderscheid met sterke mannen en tengere vrouwelijke tegenhangers. Bv: Een belangrijk deel van de menselijke ontwikkeling in westerse landen, bij dieren o.a. de Gorilla’s, Hertachtige enz.
Waar het om instincten bij mens en dier gaat, is het merkwaardig dat het ontbreken van een sociaal instinct, dat de omgang en maatschappijvorming bepaald, het wezen onverschillig naar soortgenoten blijkt, doch er naar getrokken wordt door geslachtsdriften, zonder zich aan en bepaalde partner te koppelen. Solitairen hebben immers geen gevoelskoppelingen die ontstaan op grond van gevoelens voor anderen. Gevoelens komen echter tot stand uit puur eigenbelang en noodzaak tot zelfbehoud. Men merk dan ook dat gemeenschappen van solitairen, die niet door het westen werden misvormd, vaak nauwelijks of geen vaste koppels tellen, en eerder in communes overleven, zoals bij volkeren in het Amazonegebied of in de Kalahari woestijn. Daar waar koppeling aan een vaste partner nuttig blijkt zal dit ook het geval kunnen zijn, zolang deze toestand wenselijk en praktisch is.
In door het westen beïnvloede gebieden of waar de westerse invloed intern aanwezig is, zien we dat gezinnen van solitairen ontstaan, ondanks het feit dat deze mensen geen koppeling van nature behoeven. Eigenaardig genoeg ontstaan gezinnen zonder dat zij principieel een partner zoeken of betrachten, buiten de behoefte aan seks. Het verdwijnen van de communale samenleving heeft hier tot gevolg dat gezinnen ontstaan nadat een meisje in verwachting is, en zij binnen haar vriendenkring vraagt wie er bij haar wil blijven, om voor haar en het kind te zorgen. De man of mannen die er op ingaan hebben ter compensatie de zekerheid van haar zorg voor het gezin, met alles er op en er aan. In gebieden waar mannen een groot risico lopen op vroegtijdig overlijden, zoals Sherpa’s in Tibet en Nepal, kiest de vrouw dan ook liefst twee partners, om zeker te zijn van haar partner als hulp. Het feit dat deze mensen geen emotionele bindingen hebben, heeft tot gevolg dat zij zich schikken in elke situatie die voor hen voordelig is, doch ook elke schikking los kunnen laten, waar zij geen voordeel meer in zien.
Het DNA draagt functies over, die maken dat solitairen zich sterk inzetten voor hun nakomelingen, in de maten zij dit kunnen. De relatie bij de solitaire mens tussen ouder en kind is dan ook zeer intens, en haast sterker dan bij ander ontwikkelingen, doch slaat gemakkelijk om in onverschilligheid, waar de puberteit of omstandigheden een scheiding teweeg brengen, waarna er een relatie ontstaat van “wij kennen en vertrouwen elkaar”. Daar waar de dood één van hen wegrukt, wordt dit door de ander, indien dit hun toekomst en zekerheid niet destabiliseert, in gelatenheid en onverschilligheid opgenomen. Opvallend is dat solitaire
ouders zich niet bekommeren om de toekomst van hun kinderen, doch hun zorg is tot in de puberteit onvoorstelbaar intens. De puber die zich losrukt, wordt echter nagenoeg aan zijn lot overgelaten. Solitairen bekommeren zich nauwelijks om toekomst, en laten zonder duidelijke rancunes het negatieve achter zich, zij leven de dag, en morgen is morgen.
Onder solitair dient men te verstaan dat een wezen zich niet bindt aan zijn soortgenoten, doch binnen een groep, kudde of gemeenschap, onafhankelijk blijft functioneren. Bij de solitaire mens is de relatie gekoppeld aan de behoefte en niet aan de emoties en gevoelens. Hun relaties tot hun omgeving, partner of verwanten zijn juist hierdoor betrouwbaar en stabiel.
Omgang en samenwerking met soortgenoten verloop op grond van eigenbelang en eigen zekerheid, zowel moeiteloos als spontaan.
Natuurlijke onverschilligheid ten overstaan van soortgenoten en omgeving, sluit competitie en bijhorende agressie uit. Solitairen vechten niet om de aanwezige voorraden, zij die te laat komen, en niets of niet genoeg meer hebben of vinden, verlaten de groep en gaan elders naar voorraden zoeken.
Solitairen vormen groepen of kuddes op grootte, afhankelijk van de voorraden en middelen die ter plaatsen kunnen verzameld of gewonnen worden. Hoe groter de groep hoe beter, daar een groep of kudde de eenzaat minder kwetsbaar maakt. Bij observatie van kuddes wilde runderen zal men merken dat volwassen runderen zich weren tegenover kleine roofdieren, waardoor vooral kalveren meer bescherming genieten van dergelijke kuddevorming.
Bij de mens hebben volwassen net zoals jonge solitairen, geen daadwerkelijke verdediging, en ook assertiviteit en verbale verdediging zijn redelijk zwak of nagenoeg onbestaand.
Gebrek aan enige vorm van instinctieve koppeling aan hun omgeving, geeft een gemis aan instinctieve opstelling naar die omgeving, waardoor voeding voor een spontane agressieve houding en assertiviteit ten overstaan van die omgeving afwezig blijft.
Activiteiten in de omgeving door levende wezens die geen bedreiging vormen, leveren geen spontane reactie op, en werken niet in op hun gemoed. Wat rond hen gebeurt is onbelangrijk tenzij het hen ten goede komt of bedreigt, waardoor bewegingen in de natuur nauwelijks of geen invloed hebben en nauwelijks of niet door hen wordt verwerkt. Gevoel voor ritme blijft dan ook afwezig en heeft geen natuurlijke voeding voor ontwikkeling, daar gevoel voor ritme een koppeling aan de omgeving en aan de geluiden of de beweging van anderen of de omringende natuur vereist.
Ook seksuele behoefte geeft slechts een zwakke, veelal slechts verbale, agressie. Agressie en verweer tegenover bedreiging die niet uit gaat van soortgenoten is daarentegen normaal ontwikkeld, doch ook beperkt tot de reële noodzaak en verweer.
Uitzondering dient gemaakt voor de solitaire omnivoor, die in het kader van zijn voedselwinning jaagt en dood, doch zich strikt tot zijn noden hierin beperkt.
Het wetenschappelijke tijdschrift “Nature”, publiceerde in oktober 2005 een onderzoeksrapport waaruit bleek dat chimpansees zich onderling uitzonderlijk en bewust egoïstisch opstellen, wat overeenstemt met het gedrag van solitaire wezens. Deze primaten zorgden bewust voor zich en deelden bewust niet met hun soortgenoten, daar waar zij hierover konden beslissen. Temeer daar chimpansees toch een duidelijke graad van inzicht in hun gedrag weerspiegelen, en zij tevens onderling vreedzaam met elkaar omgaan, getuigde dit onderzoek in de onverschilligheid en botte zelfgerichtheid van deze primaten,
Vooral de Bonobo een kleinere neef van de familie der Chimpansees, geeft ons een zicht op de solitaire ontwikkeling in combinatie met goed sociaal inzicht, dat duidelijk aanwezig is bij dit soort primaat. Hun samenleving steunt in belangrijke maten op de goede onderlinge relaties en zij accepteren vooral degene die zich solidair toont en sociaal gedraagt. Solitair en solidair gaan hier verrassend hand in hand.
Bij de mens van heden zien we verschillende bevolkingen die overleven op grond van het solitaire instinct. Deze zijn een deel der de Mongoolse volkeren van oost Azië, de Koikoi of Hottentotten, de San of Bosjesmannen, de Pygmeeën en een belangrijk deel der roodhuiden in Amerika.
Het opvallende bij al deze volkeren is de afwezigheid van gevechts- of verdedigingswapens, terwijl vele van hen als jagers verzamelaars overleefden, en voorzien waren van degelijke jachttechnieken en jachtwapens.
Ook opvallend is hun algemene kennis van kruiden en chemische en geneeskundige werkingen van planten en hun extracten en het gebruik hiervan.
Ook het feit dat net deze volkeren, ondanks hun hoge ontwikkeling en technologische kennis en voorsprong, door westerse koloniale bezetters werden gereduceerd of nagenoeg uitgeroeid, is een direct gevolg van hun solitair instinct en weerloosheid tegen menselijk geweld.
Ondanks een natuurlijk egoïsme der solitaire, vinden we bij de menselijke ontwikkelingen hiervan geen egocentrisme, en dit als gevolg van het ontbreken van een competitiedrang of behoefte zich te profileren ten overstaan van anderen.
Hun solitair zijn, en daaruit voortvloeiend gebrek aan competitie en onverschilligheid naar anderen, maakt dat zij ongedwongen ervaringen aan anderen doorgeven, beseffende dat zij zelf ook profiteren van de ervaringen van anderen. Het zijn net deze gemeenschappen die gemakkelijk en snel evolueerden en ontwikkelden.
Als we deze gemeenschappen nauwlettend opvolgen zullen we merken dat hun kinderen zich optimaal ontspannen indien ze door een vreedzame menigte worden omringd, terwijl zij geen individueel contact in de groep zoeken, noch dergelijk contacten oorspronkelijk mijden.
Echt intiem contact stuit daar en tegen op een duidelijke afwijzing, uitgezonderd het intiem contact van de moeder of voedster. Individuele contacten zijn welkom in het kader van individuele noden, niet ter invulling van intimiteit, zelfs niet ten overstaan van nauwe verwanten of de levenspartner. Felle en daadwerkelijke agressie wekt bij hen een reactie van afschuw en zelfs paniek, niet van verdediging, hun assertiviteit is slechts verbaal en beperkt, terwijl ze eerder neigen te vluchten in plaats van zich te verdedigen. Veelvuldige meldingen van schendingen van mensenrechten door de Chinese overheden, heeft wel betrekking op schendingen naar westerse maatstaven, maatstaven die voor een solitaire maatschappij te emotioneel en onaanvaardbaar zijn.
Deze volkeren hebben een uiterst beperkt natuurlijk verweer tegen agressie en geweld, waardoor een geweldpleger, die een blijvende en ernstige dreiging voor de massa vertegenwoordig tot de dood wordt veroordeeld. Doodstraf is vaak terecht, de enige mogelijke bescherming tegen de opkomst van zware en ernstige criminaliteit, en ten onrechte door het westen veroordeeld.
Solitairen die overgaan tot zware criminaliteit, worden niet geremd door gevoelens naar anderen, daar dergelijke gevoelens niet van nature aanwezig zijn.
De relatie naar de buitenwereld wordt bij hen opgetrokken op grond van ervaring en inzicht. Zware criminaliteit die zich herhaalt, betekend een gebrek aan inzicht en een onomkeerbare bedreiging voor hun maatschappij. Doodstraf is in dergelijk geval de enige zekere weg naar het beschermen van onschuldige en zwakkeren, afschaffing van de doodstraf zou de Chinese maatschappij onherroepelijk ten gronde richten.
De toepassing van de doodstraf verwekt geen afschuw van hun bevolking, tegenover het slachtoffer van dergelijke bestraffing hebben zij geen medelijden. Solitairen blijven veelal gevoelloos voor het leed van anderen, wat niet wil zeggen dat het hen onverschillig laat, indien dit leed iemand ten onrechte wordt aangedaan
Ontwikkeling van kind tot volwassenen
Opvallend zijn de reacties van pasgeborenen, volledig naar het instinct van de soort of ondersoort. Pasgeborenen werden nog niet beïnvloed en hebben slechts hun genetisch bepaald gedragspatroon dat eigen is aan hun instinct. De baby van een solitair koppel zal paniekerig gaan wenen indien men het oppakt en tracht te knuffelen. Aanrakingen voor verzorging en voeding worden als aangenaam ervaren en zonder negatieve reacties aangenomen.
De moeder of permanente voedster wordt al snel aan de stem en handeling herkent en kan redelijk intiem met de baby omgaan. Zelfs van de vader of andere verwanten wordt intieme aanraking niet positief onthaald. De moeder of voedster is voor dit kind onmisbaar tot hun puberteit, en moeder wordt zelfs behandeld als meid voor alle werk.
De moeder wordt door het solitaire kind, dat zich tegenover haar uitzonderlijk egoïstisch opstelt, als een ware slavin bejegent, een houding die dit kind tegenover anderen in zijn directe omgeving eveneens aanneemt.
Pas na de aanvang der puberteit en de nood aan een zelfstandigheid in de maatschappij, zullen ervaringen gebundeld worden om een maatschappelijke aanvaarding te bekomen, en keert egoïsme in spontane en sociale gedienstigheid. Hun natuurlijk egoïsme, gevolg van hun solitair zijn, blijft echter om de hoek loeren, en steekt, daar waar het sociaal gezien mogelijk is, de kop op.
Opvallend is dat baby’s geen fopspeen hoeven en zich best voelen als ze gerust gelaten worden, indien ze geen verzorging of voeding behoeven.
De fysieke ontwikkelingen bij deze kinderen blijken normaal en vergelijkbaar met andere ontwikkelingen. Ook hun mentale ontwikkeling vordert normaal, doch communicatie is voor de solitairen geen instinctieve prioriteit of behoefte.
Communicatie en taalgebruik laat bij deze kinderen op zich wachten, en kent pas zijn eerste ontwikkeling op het moment dat het kind een uitgebreide reeks begrippen leert onderscheiden. De baby of peuter heeft van naturen uit, slechts behoefte aan de verzorging, en ontwikkelt het beheer van beweging als eerste noodzaak, doch het kind dat instinctief gebonden is aan het andere individu, de maatschappij of clan, heeft een instinctieve nood aan communicatie en zal reeds vroeg pogingen doen om te communiceren. De meeste kinderen leren dan ook eenvoudige begrippen te gebruiken, zonder zinsbouw.
Het solitair kind kent maar een noodzakelijk begrip, “mama” en voor de rest zal het wijzen naar voorwerpen, of zichzelf, aanduiden dat het honger heeft door te gebaren alsof het eet of dorst door te doen of het drinkt.
Zelfs de plaatsing tussen niet solitairen zal hierin geen verandering brengen, en hun taal ontwikkeling niet bevorderen.
De solitaire kinderen zullen dan ook pas na het vierde levensjaar, interesse vertonen om met vriendjes te communiceren, en taal aan leren.
De nood aan verzorging wordt nu aangevuld met een daadwerkelijke nood om met leeftijdsgenootjes om te gaan, en interesses met vraag of aanbod te delen of uit te wisselen.
Werkelijke taal met gebruik van eenvoudige zinsbouw zal dus pas volop op gang komen na hun 5de levensjaar.
Hun uiterlijk is meestal ras gebonden, wat bij rasvermengingen niet steeds het geval is, en waardoor in geval van vermenging het uiterlijk kan verwijzen naar een bepaald ras, terwijl het instinct elders thuishoort. Hun gedrag en ontwikkeling zal vooral in deze periode een onmiskenbare referentie voor hun aangeboren geaardheid en instinct aangeven.
Het solitair kind past slecht in een westerse school en westers vormingsprogram. Terwijl solitaire kinderen uitzonderlijk leergierig zijn, is het uitzonderlijk moeilijk hen volgens een schoolprogramma te laten werken, zij zijn geneigd, meer dan andere kinderen, zelf hun interesse van het ogenblik te kiezen.
Deze kinderen hebben geen zin in het volgen van regels en laten zich niet gemakkelijk leiden.
Bij observatie van kinderen in China merken we dat zij zich niet laten leiden, zelfs nauwelijks door hun ouders, terwijl ouders hen nauwelijks of niet straffen om het kattenkwaad dat zij uithalen. Van opvoeding is weinig te merken, doch het kind dat door eigen schuld in de problemen zit kan nauwelijks op veel meelij rekenen.
Solitairen leren in het algemeen snel en goed, datgene dat zij nodig hebben of willen leren.
Wij kunnen bij kinderen vóór het einde van hun tweede jaar reeds merken dat ze met een onvoorstelbare hardnekkigheid eenvoudige tot relatief ingewikkelde dingen zelfstandig trachten te doen. De solitairen die, bij gebrek aan ontwikkeling, zich niet kunnen redden, worden aan hun lot overgelaten.
Natuurlijke selectie blijft hierdoor in hun gebieden intact en functioneel, hier vind men hierdoor ook minder sporen van degradatie.
Sociale degradaties zijn nochtans aanwezig, doch extreem asociaal gedrag stuit op uitzonderlijk strenge veroordeling, eventueel zelfs tot de doodstraf.
Sociale ontwikkeling komt hier pas goed van grond gedurende de puberteit, terwijl de jongeren voor hun puberteit zich ontpoppen als bot, asociaal en egoïstisch, direct gevolg van hun solitair instinct en het gemis aan inzicht, ervaring en zicht op gevolgen.
Gebrek aan sociale ontwikkeling en inzicht met bijhorende ontplooiingsmogelijkheden, zal leiden tot het monogaam leven in sociale isolatie, zoals de Eskimo, terwijl goede sociale ontwikkeling leidt tot vorming van enorme grote groepen zoals in China, die vreedzaam samen leven, wat aan kuddes zoals bij runderen doet denken.
Solitairen hebben geen aanleg of behoefte voor competitie en de bijhorende agressie, doch kinderen hebben de neiging om niet te delen, doch daarentegen alles ook wat hen niet behoort te nemen en voor zich te behouden. Hun egoïsme is vaak onvoorstelbaar en cru. Hun hebzucht en egoïsme kan uitmonden in een verbale agressie, daar zij bij gebrek aan ervaring, dit niet zien of kennen als een agressie of mentaal geweld. Eens een kind iets herkent als gewelddadig zal het zich hiervan onthouden, doch wat niet uit ervaring als fysiek of mentaal geweld wordt erkend, schrikt hen niet af.
Ten overstaan van de andere sekse zullen kinderen geen onderscheid zien of tonen tot aan de ouderdom van nagenoeg 6 á 7 jaar.
Vanaf die ouderdom gaan meisjes zich meer richten naar de bezigheden van volwassen vrouwen, terwijl jongens zich meer gaan richten en interesseren voor de activiteiten van volwassen mannen, een ontwikkeling die trouwens overal en bij alle volkeren min of meer synchroon verloopt.
De wijziging vanaf hun 6de á 7de zal nochtans geen scheiding tussen hen bewerken en de omgang met de andere sekse zal ongestoord verder gaan. Tussen hun 8ste en 9de zullen deze kinderen geleidelijk afstand nemen van de andere sekse, en hierdoor geleidelijk door hun gerichtheid naar de volwassenen van de eigen sekse, van de leeftijdgenootjes der andere sekse vervreemden.
Men merkt ook in deze ontwikkeling, net zoals bij alle andere ontwikkelingen, dat deze fase gepaard gaat met een geleidelijke mentale verandering in het gevoelsleven, ofwel naar het mannelijke met meer gevoel voor nauwkeurigheden ofwel naar het vrouwelijke met meer gevoel voor zorg en verzorging.
Vanaf deze periode in de ontwikkeling van het kind blijkt een vertraging in de ontwikkeling van jongens ten overstaan van meisjes, direct gevolg van het feit dat jongens meer aandacht aan de precisie schenken en een hogere graad van nauwkeurigheid van naturen uit nastreven.
Hun vrouwelijke tegenpolen richten zich naar verzorging met minder nauwkeurigheid doch hun aandachtspreiding gelijktijdig jongeren en partners verzorgend, voedend en behoedend, of zeg maar een grotere verscheidenheid van objecten, wat minder concentratie en vooral minder stress levert en minder ontwikkelingsvermogen opslorpt.
Meisjes gaan meer afstand houden van vroegere mannelijke vriendjes rond hun 12de.
De eerste mentale sporen der puberteit en vreemde gevoelens brengen hen in verwarring, en hierover kan men alleen met seksgenoten spreken. Er ontstaat slechts een vage kloof tussen hen en de jongens, die zich snel oplost en na een vrij korte periode nauwelijks sporen nalaat.
Jongens maken een vergelijkbaar proces mee rond hun 14de en ook hier ontstaat er een zwakke kortstondige verwijdering van de andere sekse.
Gebrek aan individuele gevoelens der Solitairen, en daardoor ontstane remmingen, laat hen toe toenadering tot seksualiteit te zoeken, waardoor ze ook veelal vroegtijdig aan hun seksuele experimenten beginnen, en daadwerkelijke seksuele contacten hebben tussen hun 15de en 17de wat meisjes betreft, terwijl ook hier de jongens net als haast overal één of soms zelfs twee jaar achterop hinken, slechts door eigen gevoelens en behoefte gedreven, doch met respect voor de partner, daar de solitaire natuur, gewelddadig contact, nagenoeg uitsluit.
Veelal zal het meisje dat in verwachting is, één of zo nodig meerderen mogelijker partners een aanzoek doen.
De partnerkeuze wordt hier overgelaten aan de jongeren, terwijl de ouders zich hierin niet inlaten. Jongeren hebben veelal reeds voor hun twintigste een blijvende relatie of huwelijk, doch bij deze ontwikkeling is de communale samenlevingen best mogelijk, doordat deze mentale instelling geen binding of huwelijken vereist, en leden van een commune de vrijheid van intieme en seksuele omgang behouden.
We zien nochtans in de praktijk dat solitairen veelal voor een of meerdere vaste partners kiezen, wat dan veelal gebeurt op grond van de wens een zekerheid van exclusieve zorg en steun te genieten.
Een vaste en gekende partner biedt meer zekerheid op het vlak van gepaste zorg en de invulling der eigen behoefte, doch is ook de enige persoon met wie men zijn gevoelens deelt.
Geweld tegen volwassenen of kinderen laat bij deze mensen geen duidelijke of blijvende sporen of wraakgevoelens na.
Fysieke ontwikkeling
De fysieke ontwikkeling der solitairen is ingevolge het gemis aan agressie ook niet naar fysieke kracht gericht, terwijl het zich aansluiten bij soortgenoten, een onderlinge solidariteit in een beschermende gemeenschappen vormt, en een natuurlijke selectie van taaie doch eerder tengere mensen leverde. Ook de partnerkeuze zal deze selectie steunen, doordat een struise partner niet bij hun afschuw voor geweld past en de stoere partner hierdoor dus niet echt in trek is.
De vrouw in deze ontwikkeling heeft meer neiging om, wel is waar, een kleine doch eerder volslank figuur te ontplooien.
Psychologie en astrologie
Psychologie en astrologie kende in deze wereld nauwelijks enige ontwikkeling daar solitairen hieraan geen behoefte kennen, en zich niet bekommeren om het wel en wee van anderen, Wie de andere is kan hen niet schelen, zolang deze anderen maar geen bedreiging vormen.
De Chinese astrologie die zijn oorsprong en gebruik te danken heeft aan de behoefte bij de Chinese adel die westerse wortels had, doch op de solitaire bevolkingsontwikkeling steunde, kende dan ook geen nauwkeurige individuele aanduiding.
Geesteszieken kent men niet bij deze ontwikkeling, en mentale overlast leidt tot de vlucht, weg van de agressie en overlast, of indien dit niet mogelijk blijkt, tot zelfmoord
Solitairen die vluchten in de dood door zelfmoord doen dit zonder hun omgeving iets vooraf te laten blijken, zij kunnen door gebrek aan gevoelskoppeling niet openlijk klagen, en handelen daardoor op een subtiele manier, zonder enig dramatisch karakter door gebruik van vergif, waardoor ze vredig lijken in te slapen. De kennis der solitairen ook van chemische invloeden en gif heeft de mensheid door de eeuwen heen verbaast.
Gevoel en logica
Gevoel en logica worden in belangrijke maten gestuurd door het instinct, direct verbonden aan de eigen behoefte, zonder zich te bekommeren om anderen.
Egoïsme gaat hier hand in hand met onverschilligheid. Ervaring en de voordelen van gezelschap en onderlinge solidariteit zullen daar waar het individueel inzicht dit toelaat, dergelijke mensen er toe brengen om stabiele en vredelievende gemeenschappen te vormen, steunend op een haast onbegrensde solidariteit. Zij die de groep geen steun leveren doch tot last zijn worden eventueel uitgesloten en kunnen niet op de solidariteit rekenen. Hulplozen, ernstig zieken, dementen of verhinderden worden niet in hun maatschappij opgenomen of verzorgd, ook niet door naaste verwanten.
Deze mensen geven de westerling de indruk gevoelloos te zijn, gesloten, eeuwig vriendelijk doch hard, terwijl de weinige emoties aan hun eigen lot verbonden zijn. Terwijl de solitairen een hevige afkeer van geweld hebben, staan ze gevoelloos tegenover geweld en doodstraf voor hen die hen of hun omgeving bedreigen.
Kleine en pijnlijke ongevallen of voorvallen waarvan anderen het slachtoffer zijn, zien zij eerder als grappig en hilarisch, terwijl ze het slachtoffer gelijktijdig beklagen. Eigen gevoelens, tegenslagen en leed blijven voor de buitenwereld verstoken, daar gebrek aan koppeling hen verhinderd deze te tonen.
Reeds bij de baby merken we duidelijke sporen van hun solitair instinct, doordat de baby op innig contact met mensen geïrriteerd tot paniekerig reageert. Behalve het contact met moeder of voedster, ter verzorging en voeding, is innig contact met anderen niet gewenst.
Baby’s, kleuters en kinderen hechten zich vaak aan een sterkere figuur in hun omgeving, dewelke veelal door de vader wordt vertegenwoordigd, daar het hen een gevoel van veiligheid geeft. Terwijl deze echter ook uit hun intiem leven en contact wordt verbannen, kunnen zij uitzonderlijk verstoord reageren indien de betrokken persoon enige tijd afwezig blijft.
Naar sterke en uitzonderlijke nabije vertrouwenspersonen kunnen solitairen zich echter wel emotioneel uiten.
Verliefde koppeltjes kussen elkaar niet op de mond of in het geheel niet. Ondanks hun solitair zijn, tonen deze mensen van aan hun geboorte een grote gemoedsrust indien zij door een menigte, die hen niet bedreigt en geen agressie vertoont, omringd zijn. Kleine peuters kunnen zich best op hun eentje amuseren zolang er, vooral, andere peuters in de buurt zijn.
Peuters van amper 2 zullen ons verrassen door hun pogingen om zelfstandig dingen te doen en te ondernemen, en ondanks durende mislukkingen langdurig vol te houden. Hun gebrek aan instinctieve basis voor individualisme en bijhorende competitie is eveneens basis voor een totaal gebrek aan agressie en een beperkte assertiviteit.
Schaarse agressie die zich eventueel vertoont indien zij zich extreem verdrukt voelen kan bij de impulsieve onder hen, ontaarden in ongecontroleerd geweld en zelfs extreem geweld, vooral bij hen waarbij het sociaal inzicht, door gebrek aan ervaring of intelligentie, onvoldoende ontwikkeld is. Individuele gevoelens remmen door het gebrek hieraan, niet af.
Hun natuurlijk gebrek aan individuele verdediging wordt veelal vervangen door samenscholing in grote gemeenschappen, waardoor dun individuele veiligheid minder in het gedrang komt.
Solitairen blikken nauwelijks terug naar het verleden en slachtoffers van geweld zetten dit van zich, zodra dit geweld een einde neem en het gevaar geweken is.
(vb Nelson Mandela stammend uit een mengstam, behoort tot de Khoisan en hierdoor tot de solitaire ontwikkeling, hij deed dan ook geen enkele aanstalten om wraak te nemen op wat men hem had aangedaan. Het feit dat deze mensen dit hadden gedaan in opdracht van een regime, was voor hem een rede om hen niet te vervolgen.)
Doodvonnis voor hen die een blijvende en ernstige bedreiging vormen is voor hen geen probleem en wordt indien dit nodig blijkt, zonder enige terughoudendheid of zonder veel omhaal, publiek goed gekeurd.
Effecten van het solitaire instinct:
Opgelet! Indelingen en beoordelingen van mensen naar hun uiterlijk, kan verrassende en misleidende effecten leveren. Overal ter wereld worden we geconfronteerd met de verschijnselen van volksvermenging, waardoor bepaalde mensen door hun uiterlijk refereren naar een bevolking waartoe zij mentaal niet behoren en waaruit totaal foutieve inschattingen kunnen ontstaan.
Het solitair instinct heeft tot gevolg dat de persoon of wezen geen behoefte heeft een fysiek contact, waardoor fysiek contact irriteert en als onaangenaam ervaren wordt. Men merkt dat vele Aziaten het zoenen mijden en zeker nooit zullen tongzoenen, wat ze afschuwelijk en vies vinden. Oost-Aziaten beperken veelal hun begroeting tot een knikken of buigen, zonder handdruk, omhelzing of zoen. Ook het intiem contact met de partner blijft beperkt tot de oppervlakkige en intense omhelzing zonder te zoenen, terwijl de seksualiteit beperkt wordt tot de geslachtsdaad, waarbij er nauwelijks sporen zijn van een orgasme, wat ze echter wel ervaren doch nauwelijks uiten. Negatieve gemoedstoestanden kunnen ze niet naar een buitenstaander projecteren, terwijl elke psychische druk op hen kan, gezien hun gebrek aan koppeling met de buitenwereld, escaleren in een panische reactie, doordat zij niet in staat zijn om hulp te zoeken of bijstand te vragen, noch hun problemen te uiten. Solitairen bekommeren zich nauwelijks om wat er naast hen gebeurt, zeker indien het hen niet raakt, waardoor ze onverschillig lijken ten overstaan van het leed of ongeluk van anderen. De buitenstaander is namelijk niet in hun gevoel aanwezig, waardoor ze niet of nauwelijks op geweld naar anderen reageren. In de samenleving ontpoppen ze zich als zeer volharden en onafhankelijk, ook tegenover de partner, wat in geval dat beiden solitair zijn geen hinder vormt.
Ogenschijnlijk zijn ze eeuwig opgewekt en zorgeloos, ook terwijl ze door zorgen verteerd trachten te vluchten uit hun ellende. Elke hinder of persoon die hun leven doorkruisen en dit tegen hun zin of doelstelling, wordt als een bedreiging gezien, die ze trachten te ontvluchten of hen tot wanhoop en paniek drijft. Paniek is per slot een resultaat van een niet te ontlopen bedreiging waartegenover men weerloos is. Er zijn dan ook regelmatig schijnbaar gelukkigen onder hen, die berekend en verrassend lachend uit het leven stappen. Hun grootste bedreiging is agressie, ook welke voortspruit uit competitie, een direct gevolg van hun weerloosheid als alleenstaande. Door hun weerloosheid tegen agressie, zullen solitairen slechts sporadisch aan sportactiviteiten deelnemen, welke dan nog beperkt blijven tot individuele prestaties waarin ze echter veelal uitblinken. Solitairen kunnen door hun weerloosheid en gebrek aan verzet zich nagenoeg overal vestigen, doch leven buiten de eigen entourage, afgezonderd van elk gezelschap met niet solitairen, uitgezonderd voor de samenlevingen met goed ontwikkelde Indonesiërs en Oost Aziatische kustvolkeren die op grond van nestinstinct overleven, en instinctief gebonden zijn aan het wel en wee van hun nest of familie, waardoor elke agressie gemeden wordt.
In Afrika treffen we de solitaire Bosjesmannen, Hottentotten en Pygmeeën, die echter best samen kunnen leven met de centraal Afrikaanse binnenlandbevolking, waardoor er vele mengstammen te vinden zijn. De centrale binnenlandbevolking bestaat vooral uit een goed ontwikkelde Extroverte en instinctief maatschappelijke bevolking, die door hun sterke maatschappij binding, elke vorm van geweld mijdt, waardoor deze een vermenging met solitairen goed doorstaan. (Bv: Nelson Mandela) Net deze Afrikaanse mengstammen zouden, door hun grote weerloosheid het meest getroffen werden door slavenjagers en deportatie van slaven.
Overal waar de solitaire zich door omstandigheden mengt met instinctief introverte of individualist leidt dit tot botsingen die tweeledig zijn. Enerzijds is er het sentiment van de individualist dat bij de solitaire compleet ontbreekt, en waardoor de individualist constant met koele reacties op intieme toenaderingspogingen af te rekenen heeft, anderzijds is er het feit dat beiden primair streven naar de zelfvoldoening (egoïsme), en deze vooral bij de introverte egocentrische individualiste alles domineert, en waardoor durende conflicten niet te vermijden zijn, en relatiepogingen vanaf het begin instorten. Gevoelloosheid van solitairen voor de buitenstaander heeft tot gevolg dat fysiek contact niet als aangenaam ervaren wordt, en zelfs van de partner nauwelijks verdragen wordt. De solitaire vrouw vertoont in de vaginale ontwikkeling geen sporen van de clitoris, net zomin als de typische gevoeligheid die er aan verbonden is. Voorspel voor de geslachtsdaad is dan ook overbodig en de vrouw geeft al of niet te kennen dat ze bereid is of niet, wat volstraat om tot gemeenschap over te gaan, waartegenover staat dat vrouwen nauwelijks onderhevig zijn van invloeden door gemoedstoestanden en humeurigheid, en dus gemakkelijk bereid zijn tot gemeenschap.
Seksualiteit
Seksualiteit is hier minder gericht naar genot doch vooral naar behoefte, zonder veel omhaal, emoties, voor of na spel.
Doordat zij die niet passen in hun mentaal ontwikkelingskader uitgesloten zijn van partnerkeuze, blijft hierdoor een natuurlijke selectie in stand. Natuurlijke selectie wordt trouwens mee bevorderd doordat kinderen met duidelijke gebreken op een vooral geweldloze wijze worden omgebracht.
Individueel seksueel genot blijft beperkt tot de eigen ervaringen, en niet naar buiten uit getoond.
Gevoelens en emoties blijven veelal verstoken voor de omgeving, die er toch al geen boodschap aan heeft. Zij ervaren weliswaar nochtans niet gekoppeld is aan een uitbundige uiting. Hij of zij beleeft zijn orgasme zonder de behoefte dit gevoel te moeten delen met de partner. Behoefte aan voorspel of naspel is niet aanwezig en eventuele pogingen hiertoe zullen mogelijk slechts als hinderlijk en vervelend ervaren worden. De wens tot kinderen of de natuurlijke behoefte van hen of hun partner is voldoende om hen in de goede seksuele sfeer te doen belanden. Opperhuid en uitwendige geslachtsdelen zijn niet echt gevoelig, en strelingen kunnen een irriterend effect hebben. Sporen van de zogenaamde clitoris ontbreken, net zoals de hieraan verbonden uitzonderlijke gevoeligheid van dit orgaan.
Streling van de schaamlippen en omliggende opperhuid, net zoal de streling der borsten en tepels leidt hier niet tot een directe positieve ervaring.
Gedurende de aanvang van een paring kunnen deze vrouwen gevoelloos lijken, terwijl hun orgasme niet zelden laat op komt. Prikkeling en aanloop naar een orgasme worden nagenoeg uitsluitend bepaald door de inwendige streling in de vrouwelijke vagina, die door de bewegende penis wordt veroorzaakt.
Zowel man als vrouw blijken ongevoelig voor streling of voorspel, en beiden worden afdoende geprikkeld door de wederzijdse wens tot paring, terwijl hier eenzijdige benadering, tegen de wil van de partner, nauwelijks voor komt.
Solitairen die ingevolge sociaal onvermogen, verdrongen werden naar barre en koude gebieden in het noorden, worden daarentegen wel geconfronteerd met seksueel geweld, en dit ten gevolge van het sociaal onvermogen en gebrek aan inzicht om aanvaardbare sociale grenzen te trekken.
Gezien bij de normaal ontwikkelde solitairen seksualiteit geen centrale positie bekleed, vind men hier nauwelijks of geen onnatuurlijke seksuele ontwikkelingen. Deze mensen zullen in goed ontwikkelde gebieden nauwelijks bedreiging ondervinden van de eigen soortgenoten, doch vermengingen door koloniale bezettingen, geven ook hier een meer westerse gerichte en voor hen onnatuurlijke agressieve leden, naast het sporadisch voorkomen van te lage ontwikkeling, dewelke dan wel een durende bedreiging vormen, en waarvoor voor hen de doodstraf een aanvaard alternatief vormt.
De Religie:
Solitairen hebben geen natuurlijke behoefte aan enige religie of filosofie. Elk van hen leeft zijn leven, vrij van enige natuurlijke binding aan de maatschappij, en zij die onaanvaardbaar zijn, worden zonder meer verstoten. Solitairen voelen zich niet verantwoordelijk tegenover anderen, en ieder zorgt voor zich. Dit betekend ook dat men in het eigenbelang, solitair is met zijn soortgenoten en zo nodig ook zorg draagt voor anderen.
Een godheid die hen voorschriften voorlegt is hier onnodig en zinloos, en Filosofieën als deze van Confucius, Boeddha of Thao vonden hun oorsprong en behoefte bij de Chinese adel, die ontstond vanuit de heersende kaste van invallers en veroveraars uit het westen en de Russische vlakten, in de Chinese analen omschreven als Hioeng-noe. Hun filosofieën zijn een poging om twee tegengestelde te verenigen. Vooral de tegenstelling tussen de hebzuchtige westerse gezinde Individualistische Aziatische Chinese adel, ten overstaan van de spontane solidariteit der etnische Chinees, gaf voeding aan deze filosofieën, die vooral door de hogere klasse en adel als leerstellingen werden aanvaard.
Het sociale leven:
Deze ontwikkeling kent geen directe behoefte om zich maatschappelijk te verenigen en te structureren. Samenwerking is hier het gevolg van behoefte, niet van gemeenschapszin, overeenkomsten of regels. Maatschappelijke structuren zijn er slechts in het belang der massa en iedereen profiteert er van. Ieder die hun maatschappij niet bedreigt wordt spontaan aanvaard, en niet geweerd, doch deze maatschappijen weren uit ervaring, westerse invloeden en inmengingen.
Deze mensen vertonen een belangstelling voor film en theater die vooral gericht is naar komieke voorstellingen, terwijl er geen interesse blijk voor geweld. Doden van dieren dient voor de consumptie. Doden voor de sport is hier ondenkbaar en zij gruwelen voor elke vorm van geweld.
Hoogstaande ontwikkelingen in hun maatschappijen ontstonden vooral onder invloed van westers georiënteerde heersende klassen, zowel in Oost Azië als in Midden Amerika. Hun gebrek aan individualiteit en spontane samenwerking waren waarborg voor de snelle technologische ontwikkeling.
Tot op heden vind men met regelmaat, graven en andere sporen van een volk van grote roodharige mensen die vanuit de Indische regio, via Xinjiang, Binnen-Mongolië, Mantsjoerije tot op de Japanse eilanden doordrongen en verwant waren aan de Keltische volkeren in Europa. Al deze landen vertonen een ontwikkeling en agressie die ongewoon hoog is ten overstaan van de etnische Aziaat en al deze kleine vroegere buurlanden van China liepen in het verleden het reusachtige doch nagenoeg weerloze China onder de voet.
Onderzoekers vonden in het zuiden van Oost Azië nauwelijks prehistorische graven met skeletten die door geweld waren beschadigd, wat betekend dat er nauwelijks mensen door geweld omkwamen, en oorlogvoering hier waarschijnlijk nauwelijks of niet bestond, ook niet op kleine schaal, terwijl in het zuidelijk deel van oost Azië geen duidelijke sporen van oorlogvoering of verdediging werden aangetroffen.
Eigendommen
Opvallend is dat de interesse voor eigendommen bij solitairen vrij beperkt blijft en vooral gericht naar wat men daadwerkelijk nodig heeft. Sierraden zijn gewild, doch wel om het decoratieve en niet om een bepaalde waarde die zij vertegenwoordigen.
Wat men niet meer nodig heeft, veranderd zonder veel omhaal van eigenaar, daar waar dit past, en dit in weerwil van een eventuele waarde. Soberheid is een direct gevolg van het gebrek aan de behoefte om individueel in de kijker te lopen.
Volksvermenging
Sociale contacten met Negers verlopen veelal vrij goed, en de Khoisan toont ons veel sporen van vermenging met Negers waardoor deze volkeren door velen als een Sub-ontwikkeling der Negervolkeren worden aanziende. De etnische Khoisan behoort in werkelijkheid tot de solitaire ontwikkeling en is aan de Mongoolse ontwikkeling verwant.
Ook de Pygmee die meer verwantschap met Negride vertoont, behoort tot de solitairen, en vermengde zich vaak met negers.
In Oost Azië treffen we de solitaire Chinees Mongoolse bevolking zij aan zij met clans die tot de Indonesische ontwikkeling behoren, leven. Tot aan de westerse inmenging in Vietnam, Laos en Cambodja, geen daadwerkelijk conflicten of noemenswaardige oorlogen kende.
Vermengingen van Solitairen met blanke Individualistische -Volkeren komt nauwelijks voor, en daar waar er toch dergelijke huwelijken ontstaan, merkt men een uitzonderlijk hoog aantal zelfmoorden. Solitairen blijken namelijk niet bestand tegen de uitzonderlijke agressie der westerse individualistische volkeren, en daar waar zij door vermenging niet omgeven zijn door een gelijkgezinde entourage van solitairen, geraken zij mogelijk in een onomkeerbaar agressief gedrang. Ook de westerling die een hoge behoefte heeft aan individuele tegemoetkoming en relatie, zal zich niet aangesproken voelen door de nogal onpersoonlijke solitairen, en een gebrek aan de individuele, intieme omgang en sfeer ervaren.
Huwelijken van westerse Extroverte mensen die tot de maatschappelijke behoren, en geen individualistisch doch maatschappelijk instinct vertonen, bieden een beperkte kans op slagen.
Solitairen en zelfdodingen.
Zelfdoding is voor een goed waarnemer, vooraf waarneembaar,
door signalen die de gefrustreerde uitzend, en aantoont dat hij of zij ten
einde raad is. Dit is echter voor de introverte egocentrische westerling het
geval.
Voor Solitairen verloop de voorafgaande periode gelijk tot
aan het breekpunt, punt waarop de druk niet meer houdbaar is, doch Solitairen
zenden geen tekenen van frustratie uit, daar zij geen gevoelscommunicatie naar
hun omgeving tot stand kunnen brengen. Zij hebben namelijk geen persoonlijk
gevoelsbindingen met omgeving of ander mensen. Hierdoor gaan ze ook in uiterste
nood, hun beklag niet bij anderen doen, doch blijven zij tot aan hun
wanhoopsdaad schijnbaar onbewogen en opgewekt. Na langdurende observatie blijkt
echter dat zij weldegelijk hun beklag of frustratie kenbaar maken, doch slechts
naar de eigen moeder, met wie zij een intense band hebben vanuit hun
kindertijd, doch waar deze veelal zelf Solitair is wekt dit bij haar geen
bekommernis, iedereen die volwassen is moet, in hun optiek, de eigen boontjes
doppen. Solitairen dolen daarna meestal schijnbaar zorgeloos rond, langs
familie en vrienden, om zich daarna van het leven te ontnemen.
Het enige signaal of uitleg wordt blijkbaar slechts naar de
moeder of de enige persoon waarmee men een intense binding heeft, gezonden,
verder doolt men rond en bezoek men schijnbaar zorgeloos anderen waarmee men
regelmatige contacten heeft, zonder zijn beklag of frustratie te laten blijken.
De zelfdodingen komen dan ook als donderslagen bij heldere
hemel.
Solitair en hun seksuele ontwikkeling:
Het merkwaardige van de solitaire of nest ontwikkeling is
dat men onder hen geen tegennatuurlijke ontwikkelingen tegenkomt. De rede is
eenvoudig, doordat geen van beiden gebaseerd zijn op persoonlijke beschouwing
van een partner, doch beiden zich richten naar hun specifieke en natuurlijke
behoefte van voortplanting en nest, gezin of maatschappijvorming, waarbij
persoonlijke beschouwing ondergeschikt is aan hun natuurlijke functie.
Persoonlijk genot is echter ondergeschikt aan de maatschappelijke orde.
Individualisme kent geen egocentrische ontwikkeling en het individu is
onderworpen aan zijn functie of nest.
Een effectief voorval
in België:
Het gezin
Het gezin telt vier leden, zijnde naar ouderdom van hoog
naar laag:
Vader: Introvert, non-impulsief,
individualist, technisch geschoolde.
Moeder: Solitair, impulsief, ongeschoold.
Dochter: Solitair, non-impulsief,
beroepsschool voltooid.
Zoon: Extrovert,
non-impulsief, middelbare school.
De dochter, gesloten, uiterlijk rustige en
zelfzekere jonge vrouw van 18, geeft een mentaal stabiele indruk aan haar
omgeving, doch verbergt achter dit rustig en zelfzeker uiterlijk, een enorme
frustratie en onzekerheid die voor haar een verstikkende beklemming geeft, doch
wat ze vier jaar verborgen weet te houden. Typisch voor Solitairen, kan ook zij
geen negatieve indruk van zich of van haar gemoed, naar haar omgeving
projecteren, en blijven frustraties verborgen voor anderen, zelfs voor haar
ouders, huisgenoten en intiemste vrienden. Doch een kan gaat zolang te water
tot ze breekt, ook bij mijn dochter.
In
de aanvang van de zomer vakantie juli 2018 verteld de dochter aan haar moeder
wat haar al vier jaar kwelt. Ze heeft geen interesse in jongens, is verliefd op
een meisje, en vreest dat ze lesbisch is.
Als onderzoeker naar de wortelen der
diverse sociale ontwikkelingen, nam tot hiertoe aan dat de solitairen die
uiteindelijk onder de druk begaven, hun geheim mee in het graf namen. Er is
echter een verloop dat zich vooraf afspeelt, waarin ik een verband opmerkte,
met een synchroon verloop dat slechts bij Solitairen vast kan gesteld worden.
“Het begin van het
einde” De bezoekronde:
Terwijl Solitaire mensen niet instaat blijken hun
negatieve gevoelens te tonen, mogelijk uit verborgen angst door hun omgeving
afgestoten te worden, en zo tegenover een vijandige omgeving te komen staan,
waartegen zij zich als eenzaten niet kunnen verdedigen, gaan zij in schijnbare
goedgemutst verder, alsof alles prima in orde is.
Er zijn echter kleine onopvallende veranderingen te
bespeuren, te beginnen met verwaarlozing op hun werk, duidelijke verstrooidheid
in afwezigheid van anderen, om over te gaan naar een dolen en bezoeken van
familie en vrienden, schijnbaar in een gemoedelijk sfeer, zonder dat ze ergens
in hun kaarten laten kijken, of overgaan tot klagen. Opvallen is dat deze
bezoekronde begint bij hun moeder om te eindigen bij de zelfdoding.
Het einde:
De bekentenis van de dochter kwam als een verrassing,
voor mij die dacht dat solitaire hun geheim mee in hun graf nemen. De
vertrouwensband tussen moeder en kind leiden blijkbaar tot een doorbraak in de geslotenheid
van de solitaire die op de rand van de afgrond der wanhoop staat. Waar de
moeder ook solitair is, brengt dit echter geen soelaas, daar solitairen elkaar
materialistisch spontaan helpen, doch niet bekommeren om de innerlijke mens van
de andere.
De wanhopige die geen redding mogelijkheid meer ziet,
stapt uiteindelijk uit het leven.
De bekentenis van de dochter
betekend dus dat zij geen uitweg meer zag, en breekt. De gruwelijke
afscheidsronde begint bij haar moeder, doch deze reageert furieus, gezien zij
blijkbaar angst heeft om verwijten van vrienden te krijgen en zo haar
beschermende vriendenkring te verliezen. De hevige reactie van de moeder alarmeert
mij, waardoor ik uiteindelijk de dochter er toe kan bewegen te verklaren wat er
gaande is. Wanneer het kind dat ik al van kleins af ken, totaal van streek, uiteindelijk het verhaal aan mij
doet, besef ik dat zij mentaal ingestort is, en begrijp ik dat dit het einde is,
tenzij ik haar weet op te vangen.
Uit mijn studie weet ik dat solitairen hun gevoelens niet
in eerste instantie naar het individu richten, doch seksueel reageren naar de
hormonale invloed en de natuurlijke drang voor een partner, die aan de
natuurlijke behoefte voldoet. Homoseksuele of andere onnatuurlijke
ontwikkelingen treft men bij hen, niet aan.
Door de jonge vrouw duidelijk
te maken dat lesbienne betekend dat men zich seksueel aangetrokken voelt tot
het eigen geslacht, klaart haar gezicht op, nee, zij voelt geen behoefte om
seks met het eigen geslacht. Daarmee is directe gevaar afgewend, tijdelijk
toch, doch het probleem van de
onaangepaste omgeving en
milieu blijven aanwezig.
2)
Het
Nestinstinct
De Oost-Aziatische kustbevolking.
Oost-Aziatische
kusten werden van in de oertijd bevolk door een bevolking die nest-gebonden is,
waarbij de leden instinctief afhankelijk zijn van het nest, en van nature uit
niet anders kunnen, dan leven voor hun nest of eigen gemeenschap. Afhankelijk
van de individuele intelligentie der leden zal een nest zich uitbreiden van een
gezin tot een clan of zelfs tot een heel gebied met gelijkgestemden. Net deze
eigenschap, en de kracht van de samenhang en eendracht van haar bevolking,
geeft dat de nestontwikkeling de meer gunstige kustgebieden bezette, en anderen
volkeren naar het binnenland verdringen. Kustgebieden geven via zeeën en
oceanen een stabiele voedselbevoorrading door visserij, doch ook een zachter
klimaat, daar grote wateren als accumulatoren werken, en
temperatuurschommelingen reduceren.
De
best ontwikkelden onder hen, weten zich vooral in het warm, zuidelijk deel van
Oost-Azië te handhaven, en vormen vandaag de zogenaamde Indonesiërs.
Hun nestinstinct leidt ertoe dat zij elke agressie mijden, daar agressie en
geweld hun nest zal bedreigen, en zij net zoals hun gemeenschap, hierdoor niet
alleen gevaar lopen, doch hierbij onvoorwaardelijk hun leven inzetten, om de
eigen nestgemeenschap te vrijwaren. (kamikaze piloten)
Ook
hier worden deze landen vooral bedreigt door immigraties van volkeren die uit
ander en minder ontwikkelde gebieden infiltreren, zich vestigen en vermengen,
waardoor vreemde DNA met minder gunstige eigenschappen verspreid worden, en deze
maatschappij kunnen degraderen.
Immigratie
uit ander gebieden kan, waar ze wenselijk zijn en de maatschappij vooruit
helpen, doch onder beding dat de wetten streng en afdoende elke degradatie kan
verijdelen, en criminaliteit, in evenredigheid met de impact van de delicten,
kordaat afstraft.
De Indonesische gemeenschappen omarmen de islam, een logisch gevolg van het feit dat
de islam, iedereen zonder onderscheid, het recht geeft zijn haven en goed te
beschermen. De islam wordt overeenkomstig de gunstige ontwikkeling van de meerderheid der Indonesiërs,
humaan benaderd en toegepast, waardoor deze meer dan welke andere moderne
godsdienst dan ook, de maatschappij om een redelijke wijze beschermt tegen
willekeur.
De Indonesische landen en hun overheden nemen echter wijselijk geen overheidsstandpunt
in geloof of religie, waardoor deze niet als een staatsgodsdienst doorgaat, en
de overheid zich niet in de godsdienst inlaat, waar deze geen bedreiging vormt.
De
toepassingen van de sharia mag dan in de ogen van velen een negatieve
ontwikkeling zijn, doch is dat wel zo?
Sharia
staat voor een verzameling van afspraken en wetten, gebaseerd op de Koran, die
de maatschappij moeten ordenen. Ook hier geld in de gemeenschap die afdoende
ontwikkeld is, dat de humane interpretatie van de koran elke verloedering of
onredelijkheid zal voorkomen. Sharia zal in een gezonde maatschappij, leiden
tot een correct beleid zonder onderscheid, en de misdadiger straffen in een
redelijke verhouding tot zijn misdaden.
Zowel
geloof als wetgeving leveren overal een resultaat dat evenredig is met
ontwikkeling van de bewoners van het gebied, wat zeker niet pleit voor westerse
landen.
Bij
observatie van de bevolking is het verrassend dat de echte Indonesiër
goed te onderscheiden is van degene die een ander sociaal DNA hebben. Het
nestinstinct noopt de mensen instinctief al hun energie en mogelijkheden in
eerste instantie voor hun gemeenschap in te zetten, en slechts de eigen zorg
beperken tot wat zij echt nodig hebben om optimaal te functioneren. Hierdoor is
het uiterst zeldzaam dat mannen of vrouwen zich met dure en waardevolle juwelen
tooien, tenzij het dient in het kader van traditionele gebruiken, waarbij
veelal de tooi een gemeenschappelijk goed is. Persoonlijke goederen en juwelen
zijn veelal op een artisanale wijze vervaardigd uit natuurproducten van geringe
waarde, en behelzen niet zelden elementen en doel van traditionele aard of
folklore.
Door
het instinct is de Indonesiër onderworpen aan zijn nest,
waardoor gemeenschappen stabiel zijn en blijven, daar persoonlijke behoeften en
mening ondergeschikt zijn aan algemeen belang, en dit het persoonlijke naar de
achtergrond verdringt.
Een nestleven
betekend dat leden der nestgemeenschap elkaar onvoorwaardelijk trouw blijven,
en instinctief onderworpen zijn aan het wel en wee van het nest. Nest dieren
beschermen elkaar tot in het absurde en laten hun jonge niet in de steek. Hun
instinct onderwerpt hen aan het beschermen van de anderen die tot hetzelfde
nest behoren en onderwerpt elkeen die reeds een bepaalde zelfstandigheid
vertoont, voor de mens is dit gaande vanaf 5 a 6 jaar, tot en met bejaarden, en
elk van hen staat onvoorwaardelijk klaar om de anderen te beschermen.
Het nestinstinct
en de noden van de groep domineren alles in de groep, en de behoefte van de
andere krijgt voorrang op de eigen behoefte.
Terwijl hun nestinstinct
er toe leidt dat men elk gezond lid van de eigen gemeenschap onvoorwaardelijk
in bescherming neemt, worden nieuw geboren baby’s die geen of onvoldoende
overlevingskansen hebben, ingevolge aangeboren afwijkingen, uitgesloten worden
van verzorging, en worden deze op een zachte manier om het leven gebracht, wat
trouwens ook geld voor ouderen die ongeneselijk zijn, onmenselijk lijden, of
door dementie of ziekte, geen contact meer hebben met hun omgeving.
Eventuele
hiërarchie zal hier functioneren om het nest of de clan te ordenen, doch is
normaal geen reden om anderen in het privéleven als ondergeschikte te
behandelen. Iedereen zet zich in voor het welzijn van zijn gezin, verwanten of
de totale gemeenschap.
Nestvorming op
grond van het instinct sluit gevoel voor hen die niet tot het nest behoren uit,
terwijl men wijselijk allen die bijdragen tot het nest of dit niet bedreigen,
ook buitenstaanders, met respect zal behandelen. zij die het nest niet
bedreigen, zullen bij hen niet op vijandigheid stuiten, voor zover het nest
geen tekorten heeft en er geen rede tot geweld of vijandigheid is.
Indien hun nest
of maatschappij daarentegen in het gedrang komt of bedreigd word, kan elke
buitenstaander nochtans het slachtoffer van hun frustratie worden. Hun instinct
omschrijven we daarom als een nestinstinct, wat men niet mag verwarren met
nestgevoel.
Het nestgevoel
bindt een wezen niet onvoorwaardelijk aan de plicht het nest, zonder enige
terughoudendheid, op gevaar van eigen leven te beschermen.
Nestinstinct
daar en tegen, bindt de leden van het nest, onvoorwaardelijk en onbeperkt.
Zowel mannelijke als vrouwelijke leden kunnen een
hoge natuurlijke agressie en geweld tegen een bedreiger ontplooien. Deze
instinctieve ontwikkeling is eigen aan een belangrijk deel der bevolking van
zuidoost Azië en de overgrote meerderheid van Individualistische nesië. Grenzeloze
verbonden aan hun plicht ten overstaan
van hun maatschappij of clan, en het besef dat gevaar of agressie door anderen
ontketend, hen dwing tot het gebruik van geweld en het nemen van grenzeloze
risico’s, geeft een furieuze agressie van hun kant. (Kamikaze en
Koppensnellers)
Bij deze mensen
vinden wij geen sporen van individualisme of egoïsme, en hun leven is
uitsluitend gericht naar het invullen van hun plicht tegenover hun nest of
gezin. Persoonlijke verzorging is er om persoonlijk in goede gezondheid en
conditie te blijven, klaar om de taak in het nest op zich te nemen.
Jongeren tonen
ons een zekere competitie in de strijd om hun plaats en aanvaarding te
veroveren en bij hun vrouwelijke leeftijdsgenoten in aanmerking te komen, of om
het eigen nest te vormen.
Door afbouw van
hun oorspronkelijke leefwijze in commune, zijn het vooral de jonge meisjes die zich
vandaag, als uiterst jaloers op hen die reeds een partner strikte of een kind
baarde, ontpoppen. Zij schuwen geen onderlinge agressie om een partner in de
wacht te slepen. Dergelijke competitie ter aanvaarding bestond voor de
koloniale bezetting en westerse inmengingen in hun gebieden niet, gezien deze
volkeren in communes overleefden, waardoor allen, van in hun adolescentie, in
aanmerking voor de beschikbare partners kwam. Ook jonge mannen die in het
verleden hun plaats en aanvaarding vaak met dodelijke waaghalzerij verwierven,
grijpen heden, in die gebieden waar men te sterk onder westerse invloed staat,
en men de natuurlijke functie niet in kan vullen, naar een overmatig drank en
druggebruik.
De praktijk van
het koppensnellen, die uiterst zelden voorkwam en beperkt werd tot geweld naar
een bepaalde bedreiger, duikt ingevolge westerse ontwrichting, heden terug op,
gericht naar willekeurige, onschuldige slachtoffers en zelfs naar kinderen.
Dodelijke
competities lieten jonge mannen in het verleden toe om hun bekwaamheid, durf en
weerbaarheid te bewijzen, doch ook om de bewondering der jonge vrouwen en
aanvaarding der gemeenschap te verwerven. Gevaar dat jonge mannen liepen werd
zonder veel protest door anderen aanvaard, ook de jonge vrouwen die zich niet
persoonlijk bonden hadden hierdoor geen bezwaar. Bungee springen is een oud gebruik uit Indonesië,
waar jonge mannen hun moed bewezen door van een hoog in Bamboe opgetrokken
staketsel te springen met een liaan rond de enkels. Dergelijk paalwerk werd zo
opgetrokken dat het elastisch meegaf en de val van de springer remde. Uiteraard
was de eerste springen nagenoeg een proefkonijn, en liep het meeste risico,
doch haalde ook de hoogste waardering indien hij niet verongelukte. Uiteraard
had een winnaar een grote aantrek bij de vrouwen, die natuurlijk liever een
kind hadden van een kampioen dan van een mislukkeling, gezien allen in dergelijke
gemeenschap de toekomst en het welzijn van het eigen nest beogen.
Indonesische
gebieden, zoals de Filippijnen, bieden ons een duidelijk beeld van een
vergaande ontwrichting door westerse en Rooms Katholieke invloed. Filipijnse mannen
laten zich tijdens het Paasfeest aan een kruis nagelen, naar het voorbeeld van
Christus, met mogelijk blijvende verminking der handen.
Ook de Japanse
eilanden tellen een belangrijk aantal Indonesiërs, die samen met
de nagenoeg talrijke prowesterse Ainoe, ruim 80 % der Japanse bevolking
vertegenwoordigen, terwijl slechts hooguit 20 % tot de solitaire ontwikkeling
behoren.
De bereidheid om
zich te offeren als Kamikaze piloot was hierdoor ook voor velen een normale
zaak, terwijl hierdoor dergelijke zelfmoordacties een uitzonderlijk succes
bleken voor het Japanse leger.
Koppensnellen is in tegenspraak met wat
algemeen werd gesteld, geen ritueel of vast gebruik. De Indonesiër mijdt
onnodig geweld naar soortgenoten. Koppensnellen gebeurde uitsluitend indien men
een lid van een andere gemeenschap betrapte op het stropen of oogsten op het
eigen territorium, gezien hierdoor een directe bedreiging in het voortbestaan
van het eigen nest ontstond. Door de indringer te doden voorkwam men herhaling
door deze moedigaard en de overmatige groei van de andere gemeenschap. De
beperkte ruimte en gebrek aan voedsel belette een clan om uit te breiden,
tenzij men het gebied van een andere clan wist in te palmen. De strijd om het
voortbestaan was vooral op kleinere eilanden het groots, waardoor men hier de
meeste sporen van wreedheden aantrof.
Degene die
slaagde in dergelijke strooptocht, werd als een held aanzien en genoot goed
aanzien bij de vrouwelijke leden van de clan, en hierdoor ook voldoende
liefhebsters om wat amoureuze activiteiten.
De strijd ter
aanvaarding is hard en gevaarlijk, wat in hun oorspronkelijk commune leven
nochtans nauwelijks nadelen of invloeden naliet op hun commune leven, communes
die elkeen verzorgde die zich wist te realiseren en tot de commune behoorde of
er in aanvaard werd als volwaardig lid.
Onnodig geweld
kent men nochtans nauwelijks, en wordt afgewezen. Geweld dat gepleegd
wordt om de eigen gemeenschap of familie te voorzien is er nochtans denkbaar,
en zeeroverij komt in de buurt der Indonesische eilanden veelvuldig voor,
terwijl hier uitsluitend op buit wordt geaasd en er normaal nauwelijks of geen
slachtoffers vallen.
Nestinstinct
wordt vaak ten onrechte toegeschreven als een normale ontwikkeling bij elke
vrouw die drachtig is, en/of haar kinderen te verzorgen heeft. De drachtige
vrouw heeft uiteraard een nest behoefte, doch in tegenstelling met de
ontwikkeling van nestinstinct, bind een nestgevoel de moeder niet
onvoorwaardelijk aan het belang van haar kinderen, en kan de moeder die een
nestgevoel heeft, doch geen nestinstinct, haar kroos bij extreem gevaar en
paniek, in de steek laten.
Van Baby tot volwassenen
Kinderen hebben hier een fysieke ontwikkeling die nagenoeg synchroon
loopt, met die van andere kinderen waar ook ter wereld. Nestinstinct tekent
echter een uniek mentaal ontwikkelingspatroon. Opvallend is de snelle opgewekte
reactie van baby’s, kleuters en peuters, bij contact met de medemens. In de
kinderjaren zullen zij geleidelijk onderscheid leren zien, tussen mensen uit
hun vaste entourage en leden van hun gemeenschap of nest, en anderen, zonder
dat dit een verandering geeft in hun spontane vriendelijkheid ten overstaan van
buitenstaanders. Ook de volwassenen tonen zich meestal spontaan en vriendelijk.
Taal ontwikkeld
zich vrij vroeg, al van aan het begin der peuter periode, terwijl ze reeds goed
op dreef zijn voor het einde van hun derde jaar, dus voor hun derde verjaardag.
De zorg om
kleinere broer of zus nemen zij plichtsbewust reeds van hun 6de a 7de
jaar waar, weliswaar beperkt naar hun vermogen wel te verstaan. De zorg voor
eigen volk, en een duidelijk streven naar zelfstandigheid, ontplooit zich
reeds, op zeer prille leeftijd, direct gevolg van hun instinct.
Buiten de vroege
ontwikkeling van communicatie, die gezien het nestinstinct prioriteit heeft,
verlopen de mentale ontwikkelingen hier trouwens vergelijkbaar met andere
kinderen.
Baby’s,
kleuters, peuters kinderen en volwassenen tonen ons in het algemeen een vrij
goed humeur, en hun eisen en behoeften beperken zich veelal tot het
noodzakelijke, terwijl kleding en opmaak soberheid toont. Pubers worden in het
algemeen niet geremd in hun seksuele experimenten, tenzij onder invloed van
westerse godsdiensten, die paal en perk stellen aan hun oorspronkelijke
seksuele vrijheden.
Van een
natuurlijk of spontaan aanwezige agressie is hier niets te bespeuren, tenzij
deze deel uit maakt van het verzorgen of beschermen van de gemeenschap. Hier
staat tegenover dat onder invloed van het westen, het commune-leven op vele
plaatsen plaats diende te maken voor het gezinsleven, waardoor meer mannen,
vooral op de Filippijnen, aan de kant blijven staan, met drank en druggebruik
als gevolg, en bijhorende agressie uit pure frustratie.
Fysieke ontwikkeling
De fysieke
ontwikkeling en lichaamsbouw, is opvallen en niet gericht naar persoonlijke
kracht. Mannen en vrouwen zijn eerder tenger en klein, een ontwikkeling die ons
garandeert dat persoonlijke kracht geen bijzondere aantrekkingskracht op de
vrouw uitoefende, doch kleinere tengere mannen in de smaak vielen en in
aanmerking kwamen voor voortplanting. Het gebrek aan de behoefte voor grote
krachtige mannen, wijst eveneens dat de natuurlijke agressie en behoefte aan
individuele kracht laag lag. Ook de aanwezigheid van regenwouden liet kleine
tengere mensen meer bewegingsvrijheid, waardoor zij ook hierdoor beter
functioneerde dan grote struise mensen. Ook het feit dat in het verleden
dergelijke volkeren in commune overleefde had tot gevolg dat individuele
prestatie op het vlak van kracht geen of nauwelijks extra waardering oogstte.
Psychologie en astrologie.
Gezien er geen
individualisme tot ontwikkeling kon komen, en iedereen in de gemeenschap
uitsluitend voor zijn plaats en functie existeert, hebben Psychologie of
astrologie hier geen enkele zin en werd hier nooit enige poging of studie in
die zin ontwikkeld. Filosofische afdeling vind men op hun universiteit
nauwelijks of niet, en de studie van het individu is voor hen onbelangrijk.
Geestesziekte schijn er onbestaand doch de man die zijn nest niet weet te
beschermen straft zichzelf door op gruwelijke wijze zelfdoding toe te passen.
(Harakiri) Hun opoffering voor de eigen gemeenschap is daar en tegen
grenzeloos, spontaan en niet te stuiten (Kamikaze)
Gevoel en logica
Gevoel en logica
zijn gericht naar het nut en de noden van hun gemeenschap, waardoor de eigen
persoon slechts aandacht geniet, om voldoende verzorging te behouden, om zo
optimaal ter beschikking te staan van de eigen gemeenschap. Deze mensen
verzorgen zich zeer goed, zonder veel complimenten of gebruik van luxe. Ook het
seksueel gevoel is onderworpen aan de wensen van partners of de voorziening der
gemeenschap.
Seksualiteit
Merkwaardig is
de seksuele bereidheid van de vrouw ten overstaan van de man, doch ook de
seksuele toegankelijkheid en openheid ten overstaan van derden, indien hiermee
noden van het nest kunnen aangevuld worden, denken we maar aan het sekstoerisme
en de overvloed aan seks shows in hun toeristische centra. Hier merkt men dat
ook mannen zich openstellen voor seksualiteit en seksuele wensen van toeristen,
zowel van de eigen sekse als van anderen.
Homo
seksualiteit komt bij hen nauwelijks voor, en de openheid naar de eigen sekse
heeft hier niets te maken met seksuele geaardheid, of voorkeur voor met leden
van het eigen geslacht. Het merkwaardige is dat seksueel geweld bij hen geen
Psychische sporen nalaat.
Religie en geloof
Het geloof was
oorspronkelijk gericht naar de overledenen en hun verering, doch van
godsdienst in de zin zoals in het westen was er geen sprake. De Islam boekt
nochtans als enige westerse godsdienst massaal succes, dit ingevolge de
filosofie van hun profeet, Mohammed, die de weerbaarheid van de bevolking
aanwakkerde, en de onbeperkte tolerantie radicaal van de hand wees. De
weerbaarheid is een instinctief item bij deze volkeren, waardoor de Islam
perfect aansluit bij hun instinctieve behoefte om op te komen voor kroost en
gemeenschap. Het Christendom dat her en der, via kolonisatie werd opgedrongen,
biedt ons slechts een aanblik van mensen die wanhopig zoeken naar een
tegemoetkoming aan hun instinctieve instelling, die door dit christendom
verloochend worden, een direct gevolg van het Christelijk verbod om geweld te
plegen tegenover de vijand, en hun natuurlijke behoefte om in weerwil hiervan,
hun weerbaarheid, moed en opoffering te tonen.
Het sociaal leven
Hun sociaalleven
is patriarchaal gestructureerd, nochtans zonder dat dit geaard gaat met een
onderdrukking van de vrouw, die in dit systeem haar waarde, plaats en functie
onafhankelijk weet uit te voeren. Dergelijke patriarchale structuur kent geen
onderdrukking van vrouwen.
Mannelijke
leiding en sociale organisatie is er om de vrouw als kinderopvang te vrijwaren
en de maatschappij of gemeente te structureren. Maatschappelijk gezag is hier
spontaan aanvaard en gesteund door alle leden van dergelijke gemeenschap. Het
respect en gevoel voor verwanten is ingevolge hun instinct uitzonderlijk en
zonder weerga.
Eigendommen.
Gemeenschappelijke
eigendommen worden vaak uitzonderlijk gekoesterd, daar deze het imago van de
familie onderschrijven.
Mannen en
vrouwen van een bepaalde clan hebben veelal een uniforme outfit, tekenen voor
de clan. Ook lichaamsdecoratie zoals tatoeages werden in het verleden gebruikt
om familie of clan aan te duiden
Vooral op het
platteland blijven dergelijke gebruiken bestaan, terwijl steden vooral bevolkt
worden door mengfamilies en hun nazaten, mensen die vaak mentaal geen
aansluiting vinden met de lokale landelijke bevolking en in feiten niet in de
lokale ontwikkeling thuis horen. (o.a. nazaten van koloniale bezetters)
Volksvermengingen
De man of vrouw
die overleeft op grond van een nestinstinct kan zich schikken naar elke partner
die de nestvorming steunt, daar deze hun enige levensdoel uitmaakt. De partner
die achteraf geen nest blijkt te kunnen verzekeren, wordt in de steek gelaten,
doch zonder veel omhaal of heisa, en een scheiding wordt niet bedongen met
materiele of luxe gerichte eisen.
De op Indonesische
eilanden verblijvende clans kennen een hogere agressie omgekeerd evenredig tot
de grote der eilanden, waardoor mannelijke telgen te hoge agressie vertonen dan
aanvaardbaar voor niet Indonesische partners, wat dooreen niet het geval is bij
hun op het zuidoost Aziatisch vasteland wonende soortgenoten, en dit mogelijk
direct gevolg van de geringe ruimte die de gemeenschappen hebben .
Nestinstinct
biedt ons op het vasteland en op grote eilanden niet zelden, hechte en tevens
zeer stabiele, nest-overschrijdende gemeenschappen.
3)
Het
Individueel instinct
De derde grote spreiding over onze planeet is deze
die haar oudste culturele sporen in de Indusvallei in het huidige Pakistan
naliet, en omschreven als Individualistische -Europese cultuur of deze der Individualistische
-Europeanen. Hun individuele gerichtheid, competitie en bijhorende agressie
tekenen een ongewone en vaak oorlogszuchtige ontwikkeling, gevolg van egocentrische degradatie.
Culturele en technologische ontwikkelingen zullen
snel via het ontwikkelen van wapens een uitzonderlijk karakter krijgen. Het is
bij deze volkeren dat technologische en metallurgische kennis zullen aangewend
worden voor het vervaardigen van wapens en krijgsuitrustingen. Opvallen is dat zwarte individualisten zich nauwelijks
om bewapening bekommerde, en hun bewapening karig bleef tot in onze moderne tijden,
direct gevolg van een uiterst beperkte agressie en oorlogszucht, dit in
tegenstelling met hun blanke verwanten. Vooral de bevolking van het Europese
binnenland die als Germanen en Ariërs de geschiedenis ingaan, ontplooien een
uitzonderlijk asociaal gedrag en agressie, zelfs en niet zelden tegenover
eigenverwanten.
Het is de Arische geest, die, door vermenging,
overal in de westerse wereld, een agressief en materialistisch spoor nalaat,
met mensen die ten koste van alles en iedereen, zich schaamteloos verrijken, en
zelfs naaste verwanten, als eigen ouders of kinderen niet ontzien.
Ariërs die tot op heden, als geestenzieken, met het
bloed van verwanten en medemensen, roem en geschiedenis schreven en nog
schrijven en hun rijkdom met dat zelfde bloed opbouwen.
Grenzeloze geldzucht, een uiterst gevaarlijk
psychopathisch verschijnsel, dat verantwoordelijk is voor het meeste en
omvangrijkste geweld in de wereld, een vorm van Psychopathie die men als Arische ziekte kan omschrijven.
Het vroegere idee dat Psychopathie ontstaat door
vooral de verwaarlozing in de jeugd, is niet terecht.
Het verschijnsel van gebrek aan normbesef is vooral
merkbaar in bepaalde kringen en dus aan erfelijke factoren gebonden.
Vooral blanke volkeren worden door psychopathie en
manieën of geestesziektes geplaagd.
De oudste sporen
en verhalen over oorlog en agressie zijn veel ouder dan de opkomst der
metallurgie. Reeds lang voordien werden uiterst primitieve wapens aangewend om
geweld tegen de medemens te ontketenen. Jachtwapens, bestaande uit de scherpe
steen en puntige stok, duiken als strijdwapens op, aangevuld met de slinger om
de scherpe steen mee weg te slingeren, knots, boog en pijl, in het gebruik en
de strijd tegen soortgenoten en verwanten, zoals in het Bijbelverhaal van de
strijd van David tegen Goliath.
Het zwaard als
handwapen of van handbescherming voorzien lang mes, zal pas zijn intrede doen
na de ontwikkeling van de metallurgie.
Strijd op leven
en dood om voedsel en macht wordt reeds beschreven in het Bijbelverhaal van
Kaïn en Abel, en de broedermoord. Opvallen in de Bijbelverhalen is het feit dat
de ene rechten krijgt toebedeeld en de andere niet, wat er op wijst dat
deze verhalen betrekking hebben op de Individualistische ontwikkeling en de egocentrisch individualistische
mens.
Merkwaardig dat
men overal ter wereld, bij alle volkeren, jachtwapens aantreft, doch slechts de
Individualistische -Volkeren dergelijke wapens aanpasten voor lijfgevechten,
lange messen voorzagen van handbescherming, om hen te gebruiken als zwaarden,
sabels en dergelijke.
Ook het oudste
verhaal over woordbreuk wordt weerspiegeld in het Bijbelverhaal van Adam en
Eva, die de overeenkomst met hun Heer negeerde en de vruchten namen die hen
niet toekwamen, en daarbij het onderscheid bleken te missen, tussen goed en
kwaad.
Dit oudste
bijbel verhaal is de aanvang van een blijvende onvrede en bedrog, en voeding
der agressie van de individualistische en ijverzuchtige westerse bevolking.
Bedrog en
onvrede is vooral mogelijk indien de mens een gebrek vertoont aan sociale
intelligentie, en de weerslag op termijn, van dergelijke gedrag op de eigen
leefwereld en persoon, niet inzien. Deze mensen creëren een wereld waarin zij,
uiteindelijk zelf, niemand meer kunnen
betrouwen.
Onvrede en
ijverzucht mond in deze westerse wereld uit in vicieuze cirkel van oorlogen en
geweld, zelfs tegen de eigen bloedverwanten en uiteindelijk een uitputtende en
eindeloze wapenwedloop tot op heden.
De vroegste
sporen van de eindeloze wapenwedloop vinden we terug in de Britse sage van het
onoverwinnelijk zwaard “Excalibur” doch ook in de oud Germaanse sage van
“Siegfried” de drakendoder, die dank zij “Wieland” de smid, en zijn
kennis om ijzer tot staal te smeden, een uitzonderlijk zwaard bekwam.
Door het gebruik
van dit zwaard, wist “Siegfried” de draak te doden.
Opvallen is het
feit dat dergelijke sage, en de strijd om macht, alleen weerspiegeld wordt bij Individualistische
-Europese Volkeren. Het Germaanse verhaal van de schat der Nibelungen toont ook
weer het belang dat vooral de binnenland bevolkingen van Europa hecht aan
rijkdom en macht.
Vooral de Individualistische
-Europeanen profileren zich als uitzonderlijk materialistisch, veelal zonder
veel respect voor medemens of natuur, een eigenheid die in het binnenland
van Europa meer gestalte aanneemt dan langst de kusten.
Deze
ontwikkeling vertegenwoordigd mensen die instinctief gebonden zijn aan een
individuele benadering van zowel mens als dier. Hun ontwikkeling liet zijn
oudste sporen nabij de Indus rivier in het huidige Pakistan. Van hieruit gaat
het spoor van de bevolkingsuitbreiding over Klein Azië naar Europa en de noord
Afrikaanse Nijldelta. Mentale degradaties van Individualisten zullen hun rangen
verzwakken door onmin, waardoor deze
maatschappelijk verzwakt, moeten wijken naar minder gunstige gebieden
ten noorden van India en Europa.
Bepaalde
families die zich niet in het warme zuiden weten te handhaven, trekken hierop
naar het oosten, een spoor nalatend van uit de Indische regio over Xinjiang ten
noordoosten van India, zo verder via de huidige Gobiwoestijn en het vroegere
Mantsjoerije tot op de Japanse eilanden. Deze volksverhuizing naar Japan laat
op haar roette een spoor van graven en volkeren die door vermenging een beeld
geven van hogere agressie dan men van de solitaire oost Aziaat mag verwachten.
Xinjiang, Binnenmongolië, Mantsjoerije en Japan, waar blijvende sporen te zien
zijn, liepen in het verleden met vrij kleine legers, de reuze buur China, onder
de voet, en veroverde en onderwierpen tijdelijk dit enorm grote rijk.
Andere families
trekken naar het noordwesten via de Kaspische zee, de zwarte zee en de Donau
tot in het hart van West-Europa en vermengen zich in het huidige Europa met een
daar gevestigde bevolking, die bij ons gekend is als Neanderthalers.
De vermenging
van Individualistische volkeren met de
Neanderthaler zal in Europa de grondslag vormen van een volgende degradatie,
ingevolge de tegenstellingen van deze twee ontwikkelingen en de onenigheden die
hieruit voortvloeien. Onenigheden die de westerse maatschappij en haar
bevolking geleidelijk zullen vervormen tot agressieve en uitzinnig
oorlogszuchtige clans.
Deze clans
zullen op hun beurt, door intern geweld verzwakt, moeten wijken naar het meer
noordelijk deel, het centraal en noordelijk binnenland en de Russische vlakten.
Deze volkeren zullen we omschrijven als Ariërs en Germanen.
De migratie van
goed ontwikkelde Individualistische stammen staan model voor de eerste grote
culturele ontwikkelingen op onze planeet. Zowel China, en hun adel die stamde
van families der Hioeng-noe, in het westen gekend als hunnen. Midden Amerika
dat zijn grootse ontwikkelingen kende onder de heerschappijen van Maya’s,
Azteken en Tolteken, terwijl de Inca cultuur de zuidwestelijke kuststrook, het
huidige Peru bestreek.
De
ontwikkelingssporen van deze culturen wijzen naar rivaliteit gekoppeld aan een
haast onvoorstelbaar geweld, wat in tegenspraak is met de Solitaire
ontwikkeling, die nochtans duidelijk in deze gebieden vertegenwoordigd waren.
Al deze zuid Amerikaanse culturen waren gebaseerd op maatschappelijke
structuren waarin er sprake was van een heersende klasse van krijgers (egocentrisch)
en een arbeidersklasse van hardwerkende boeren. Hier is het haast onbetwistbaar
dat een deel der bevolking uit de slaafse Solitairen bestond, gedomineerd door
heersende Individualistische -Volkeren. Ook de goede en hoogstaande
ontwikkelingen zijn tekenend voor de Solitaire ontwikkelingen, die door gebrek
aan rivaliteit hun kennis spontaan doorgaven.
Egypte dat reed
lang voor onze tijdrekening en zelfs blijkbaar nog ten tijde der noord
Afrikaanse regenwouden, ten zuiden van de middellandse zee, reeds een
hoogstaande ontwikkeling zou gekend hebben. Regenwouden die tussen zesduizend
en drieduizend jaar geleden, door natuurgeweld zouden vernietigd zijn.
Afrika was in
die tijden bevolkt door individualistische Afrikaners in Noord Afrika en vooral
rond de Nijldelta en de middellandse zeekust en de oceaan kusten, naast negers
in het binnenland, maar vooral Khoisan die over het gehele continent verspreid
waren. Net deze Khoisan behoren grotendeels tot de Solitairen, en boden
hierdoor meer mogelijkheden voor het boeken van technologische vooruitgang
Het individueel
gerichte instinct van een deel der Individualistische
-Europeanen stelt hen direct onder de invloed van hun behoefte, om alles
individueel te ervaren, door die individuele relaties te verwezenlijken, wat
inhoud dat hun eigen persoon steeds vooraan dient te staan, om hierdoor voor
anderen in aanmerking te komen. Individuele relaties staan centraal in
hun leven, waardoor we deze ontwikkeling van het instinct, als individueel
instinct omschrijven.
Mannen vertonen
hier een ruime neiging tot agressie, om de beste individuele positie tegenover
de vrouw te verwerven, Vrouwen rivaliseren met hun charmes, hun sex-appeal en benutten
de mannelijke behoefte aan seks, om de man te veroveren en aan hun individuele
grillen te onderwerpen.
Individualisme
plaats het eigen individu tegenover het andere individu en de individuele
relatie is belangrijker dan de maatschappelijke relatie. Elke relatie wordt
gezien van individu tot individu, ook indien dit individu niet tot de
menselijke soort behoort.
Vooral de
westerling of blanke Individualist
is sterk geneigd om gevoelsrelaties met niet menselijke wezens als dieren te
onderhouden.
De Gorilla is
een soort der primaten of Mensapen die op grond van het individualistisch
instinct overleeft, de mannelijke Gorilla gebruikt niet zelden geweld om
vrouwelijke soortgenoten aan zijn lusten te onderwerpen. Zijn agressie
richt zich eveneens tot andere mannelijke soortgenoten om vrouwelijke dieren in
zijn machtsgreep te krijgen of te behouden. Deze dieren tonen ons een
duidelijke patriarchale en hiërarchisch maatschappelijke structuur, met boven
aan de hiërarchische ladder een heersend mannetje, ook zijn harem vertoont
dergelijke hiërarchie waarbij het oudste vrouwtje de dominante matrone
vertegenwoordigd, ook bij hun jonge telgen merkt men een hiërarchie naar
ouderdom.
De Individualisten dienen we in twee groepen te verdelen.
Enerzijds de
Zwarte-Individualisten, die ingevolge een betere
sociale ontwikkeling en stabielere maatschappijen, zich van oudsher zonder
daadwerkelijk geweld in tropische gebieden konden handhaven.
Anderzijds Blanke-Individualisten,
die door hun asociaal gedrag, intern maatschappelijk verzwakt, dienden te
wijken naar koelere en minder gunstige gebieden, weg van de tropische en
subtropische zones.
Vooral het
contact met soortgenoten die eveneens tot een gedegradeerde gemeenschap
behoren, bevorderd een verdere degradatie.
Zwarte individualisten
Individualisten die hun plaats in tropische gebieden wisten te vrijwaren
werden niet blootgesteld aan vermenging met degradaties van anderen gedegradeerde
volkeren, waardoor geen extra degradatie op dergelijke wijze kon optreden.
We herkennen
onder hen de zwarte Indiërs, Wedda ’s van Sri Lanka, Hamieten en de Indische oorsprong der Niloten
bevolking in noord en centraal Afrika.
Al deze volkeren
vermengde zich in het verleden met buren die zelfs mogelijk tot een ander ras
behoren, waardoor vaak het onderscheid tussen hen en hun buren visueel vaag
blijkt.
Bij deze zwarte Individualistische
-Volkeren, valt het op dat hun individueel streven ingedijkt is naar het belang
van hun maatschappij, terwijl hun individueel instinct en bijhorende competitie
drang, maatschappelijk verantwoord, toch duidelijk aanwezig blijft.
Mentale ontwikkeling der zwarte Individualisten.
Zwarte Individualistische
volkeren zijn net zoals hun blanke
neven, instinctief naar het individuele gericht, doch met een voldoende inzicht
in het belang der maatschappelijke harmonie, waardoor hun maatschappij, door
hen met strikte afspraken geordend, een betere harmonie en stabiliteit geniet.
Het eigen inzicht in de noodzaak van een maatschappelijke harmonie heeft hier
tot gevolg dat elkeen de afspraken nakomt, en niemand van hen een negeren der
afspraken aanvaard, tenzij eventueel, indien er van heerkracht sprake is. Deze
mensen zijn dan ook gekend als moeilijk doch betrouwbaar en eerlijk.
Individualisten stellen zich open voor allen die zich bij hun visie aansluiten,
gezien hun doel beter bereikbaar wordt indien meerderen een gezamenlijk doel
beogen.
Voldoende
inzicht en intelligentie, zullen er voor zorgen dat hun gemeenschappen hechte
eenheden vormen, waardoor Niloten zoals Tutsi, Dinka, Danakil, Samburu en
aanverwanten het weten te klaren om hun rangen en strategie tegenover de
westerse wereld, steeds meer op elkaar af te stemmen, om alzo een gezamenlijk
front te vormen. Heden merken we op het vasteland van Afrika bij vele van deze
Niloten families dat hun uiterlijke een mengeling vertoont van het
oorspronkelijke Indische, terwijl het Negride eveneens bij vele van hun leden
herkenbaar is. Net deze vermenging was onder anderen oorzaak van het
omschrijven van deze Niloten als Nijlnegers, gezien menig antropoloog hen
indeelde onder de Negride volkeren. Zij behoren echter ontegensprekelijk tot de
individualistische ontwikkelingen, en
vertonen meer agressiviteit en duidelijke pro Indische trekken, dan de
binnenland negroïde bevolking van Afrika.
Impulsiviteit
van deze zwarte Individualistische volkeren blijft door betere maatschappelijk
inzicht, binnen maatschappelijke aanvaardbare normen, waardoor er geen
ontwrichtende invloeden vanuit hun individualisme ontstaat, en het egocentrisme
hier geen vorm aanneemt .
Neiging tot
competitie is slechts duidelijk aanwezig bij hun jeugd en pubers, die zich
willen bewijzen en aanvaard willen worden in de wereld der volwassenen. Hun
gemeenschappen kennen culturele ontwikkelingen die hun jeugd in staat stellen
hun competitie en natuurlijke agressie gekanaliseerd af te reageren.
Zo kennen vele
van deze volkeren een militaire rang toe aan jongeren, waaraan jonge mannen van
de leeftijd van 15 tot 30 dertig deelnemen.
Seksualiteit en
seksuele omgang, net zoals de zwangerschap het baren van kinderen neemt hier
veelal vanaf de puberteit plaats terwijl het huwelijk of de uiteindelijke
definitieve keuze door mannen eventueel pas plaatsgrijpt na een eventuele
militaire loopbaan. Vrouwen hebben hierdoor niet zelden al verscheidene
kinderen voor hun huwelijk, terwijl ze tevens vaak aanzienlijk jonger zijn dan
hun echtgenoot.
Juwelen en
sierraden verraden een spoor van ego gerichtheid, doch uniformiteit hierin
onderdrukken dan weer het overbodige egocentrisme, net zoals individueel
onderscheid en competitie, en bewijst hun afkeer van overdadig egoïsme,
competitie en agressie.
Stabiele en
hechte gemeenschappen der zwarte Individualisten mogen ogenschijnlijke een
vergelijk met Indonesië en hun bevolking doorstaan, docht de ego-gerichte en
individuele gevoelens der zwarte Individualisten,
staan in scherp contrast met het totaal ontbreken van enige ego-gerichte
ontplooiing bij de Indonesiërs.
De zwarte Individualisten
kunnen trouwens hun agressie en acties tegen bedreigers doseren, afhankelijk
van de situatie, gezien en geen instinctieve drang is om nest of maatschappij
te beschermen. Verdediging is bij zwarte Individualisten berekend en niet
instinctief. Zij kunnen dan ook elke noodzakelijke actie afremmen, uitstellen
of schrappen. Zij kunnen door angst bevangen falen, wat bij hun Indonesische
neven uitgesloten is.
Van Baby tot volwassenen
Terwijl op het
eerste zicht de groei en ontwikkeling der kinderen overal op onze planeet
vergelijkbaar is, blijft hun de mentale ontwikkeling van in de wieg getekend
door een grote nood aan individueel contact, warmte en genegenheid. Gemis
hieraan maakt dat deze baby’s hun ongenoegen gaan uiten in hevige huilbuien
zonder dat honger, dorst, nood aan verzorging of natte luiers aan de basis
liggen. Dergelijke huilbuien demonstreren reeds hun natuurlijke agressie
tegenover onaangename ervaringen.
De baby oppakken,
voldoet om zijn huilbui om te buigen in een zalig lachje, een reactie die
duidelijk aantoont dat de baby aandacht en warmte nodig heeft.
Men kan algemeen
stellen dat deze baby’s veel eisend zijn, en zelfs uitputten voor hun moeder,
verzorgster of voedster. Individualistische -Europese kinderen gaan zich,
indien ze geknuffeld worden, veelal tegen de knuffelaar aan vleien, en genieten
hier duidelijk ook intens van.
Het zijn vooral individualistische
baby’s die men met een fopspeen kan zoet houden, daar het zuigen op het speen
de baby een gemoedelijk gevoel geeft dat hij heeft leren ervaren bij het zogen
van de moederborst, of het drinken van de zuigfles. Ondanks hun honger
naar aandacht zijn het aangename baby’s indien aandacht en warmte aanwezig
zijn.
Zeer eenvoudige taal bestaande uit het noemen
van voorwerpen, ontwikkeld zich veelal in de tweede
helft van het derde jaar, terwijl gedurende het vierde jaar een ruimer
taalgebruik in voege komt.
Hun natuurlijke
en instinctieve behoefte aan aanvaarding, wakker de competitiegeest reeds van
zeer jeugdige leeftijd aan, doch bij de zwarte Individualistische peuters en kleuters blijft dit vrij beperkt.
Agressie en competitie blijven nochtans beperkt, indien intelligentie voldoende
ontwikkeld is om positie en houding gunstig te bepalen, ten overstaan van
individu en gemeenschap, waardoor trouwens het kind beter wordt aanvaard en
beter wordt opgevangen. Een aangeboren gemis van een voldoende intelligentie
zal daarentegen de sociale omgang en algemene aanvaardbaarheid verstoren,
waardoor uiteindelijk de agressie van kind en omgeving naar elkaar toe worden
aangewakkerd.
Het zwarte Individualistische
kind zal gemiddeld een hogere graad van
mobiliteit ontplooien, en dooreen genomen een beeld van hoge tot hyper
kinetische activiteit verspreiden. Hoe verder we ons van het tropische
vasteland verwijderen, hoe lager de mobiliteit van het gemiddelde kind blijkt,
wat betekend dat de nodige intelligentie om beweeglijk te zijn en zelfstandig
tot initiatief en actie over te gaan, afneemt. Met andere woorden, de
zelfredzaamheid der bewoners in de tropen is gunstiger dan deze op eilanden of
in koude en barre gebieden, wat trouwens ook geld voor de doorsnee sociale
omgang, terwijl de omgang bij Individualistische volkeren
nog gehinderd wordt door hun individualisme.
Individualistische
kinderen hebben van meet af aan, een sterke behoefte aan een vertrouwd
gezelschap en omgeving en reageren verrassend fel op het ontbreken van deze.
De algemene ontwikkeling loopt overigens hier
eveneens zoals bij andere kinderen van andere volkeren. Verschillen met andere
ontwikkelingen zijn vooral het tijdstip dat zij taal ontwikkelen,
veeleisend, competitieve drang en duidelijke uiting van individuele behoefte,
hun zwakke neiging tot egocentrische opstelling,
Individuele gevoeligheid, en zwakke emotionaliteit.
Hun zwakke
neiging tot egocentrische opstelling, Individuele gevoeligheid, en sterke
emotionaliteit.
Hun agressie is
vooral in deze periode in het oog springend, zij het dat ze algemeen alsnog
veel geringer is dan deze van hun blanke neven. Individualisme en
competitiedrang tekenen hun strijd om bij de volwassenen aan te sluiten.
Fysieke ontwikkeling der zwarte Individualisten.
De zwarte Individualistische
mannen en vrouwen vertonen een slanke doch tevens opvallend rijzige gestalte,
gaande van gemiddeld 1.70 meter tot 2.20 voor de vrouwen en van 1.75 meter tot
2.30 voor de mannen. Dit is vooral het geval bij gemeenschappen die slechts in
geringe maten aan vermenging onderhevig waren.
Vooral de Individualistische
bevolking die gedurende vele tientallen eeuwen als nomadische veeboeren, zich
via de vlaktes der Nijlvalleien zich geleidelijk over het noord Afrikaanse land
verspreide, vertonen een slanke lichaamslengte veelal tussen 2 meter en 2.30
meter. Deze mensen, worden gezien hun vermenging met Negride volkeren, vaak
omschreven als Nijlnegers, doch behoren ontegensprekelijk tot de Individualistische
bevolkingen.
Net door hun
vermenging met Negride treft men hier uitzonderlijk mensen onder hen van ver
beneden de 2 meter, doch clans die een hogere raszuiverheid in de lichaamsbouw
en gelaatstrekken vertonen, tellen slechte zelden mannelijke leden beneden de 2
meter.
Negride volkeren
bieden ons trouwens haast nooit mannelijke leden boven de 1.70 meter. Opvallen
is dat de natuur voor de Individualistische volkeren, mannen selecteerde die groot en
krachtig waren, enerzijds, doch ook de gelaatstrekken der mannen en vrouwen
mogen we als verfijnt omschrijven.
Natuurlijke
selectie naar uiterlijk en voorkomen, wordt mee bepaald door partnerkeuze, die
gezien instinctieve individuele ingesteldheid, een keuze naar uiterlijk in de
hand werkt.
Opvallen is
tevens dat de stoere zwaargebouwde man hier blijkbaar geen echte
aantrekkingskracht geniet, en hierdoor ook geen kans op voortplanting en
verspreiding, terwijl dit bij Individualistische volkeren in het binnenland van Europa, doch
ook op eilanden, duidelijk wel het geval is.
Ook hier zal de
vermenging met andere ontwikkelingen een afwijkend uiterlijke in de hand
werken.
Donkerhuidige
mensen in het algemeen, dus ook donkerte of zwarte Individualistische volkeren
behielden een goed functionerende pigmentatie, door ononderbroken verblijf
in gebieden waar deze nodig en functioneel was, en waardoor de pigmentatie ook
nauwelijks kon degraderen.
Behoud van
gunstige gebieden op het tropische vasteland, betekend dat hun gemeenschappen
numeriek dienden te zijn, doch ook stabiel om zo een beduidende numeriek
overwicht te behouden om een territorium te vrijwaren. Kleine clans en gemeenschappen
benutte niet zelden een harmonie met andere harmonieuze gemeenschappen, wat hen
een extra mogelijkheid bood om een gunstig gebied te behouden. Sociale
intelligentie was een noodzaak om gunstige tropische gebieden blijvend onder
controle te behouden. Sociale organisatie en harmonie waren in tropische
vastelandsgebieden spreekwoordelijk, zowel in Afrika als in Azië, doch
militaire ontwikkelingen kende men om dezelfde reden niet.
Blanke Individualistische
-Volkeren die via kolonisatie Afrika trachtte te bezetten slaagde hierin niet,
en konden slechts gedurende een korte periode via bruut geweld hun kolonies
bezetten.
Zwarte Individualistische
volkeren, gebonden aan hun individuele visie, zullen zich tot heden in
tropische gebieden handhaven, zowel in India als in Afrika via zelfdiscipline
en strikte afspraken, om alzo individuele visie en invloeden in te dijken, en
ontwrichtingen te voorkomen.
Hoge eisen van
zelfdiscipline die zijzelf gemakkelijk kunnen nakomen op grond van hun
uitzonderlijke sociale intelligentie. Men kan deze mensen gerust als moeilijk
en strikt doch tevens rechtvaardig omschrijven.
Zij onderhouden net zoals de meeste tropische
volkeren, bewust de natuurlijke selectie, en zien van
overdadige en moderne medische interventies af, of beperken deze bewust
tot een strik minimum om hun gemeenschappen te beschermen tegen
degradatie.
Opvallen is
eveneens dat deze Individualistische volkeren niet geplaagd worden door leden
die hun natuurlijke plaats en functie negeren en een plaats of functie die
specifiek het andere geslacht toekomt opteren. Mannen en vrouwen der zwarte Individualistische
volkeren respecteren elkanders eigenheid, plaats, functie en bijhorende
autonomie. Ondanks het feit dat de doorsnee zwarte Individualistische man een dominante persoonlijkheid is,
respecteert deze man de autonomie van de vrouw op haar terrein, zolang zij zich
aan de normen en verantwoorde mogelijkheden houdt. De vrouw van haar kant
aanvaard zijn dominantie als natuurlijk en ervaart hierdoor geen wrevel,
noch de behoefte zich hiertegen te verzetten.
Psychologie en Astrologie
Terwijl deze
mensen tot de Schizothyme ontwikkeling behoren, vinden we hier geen directe
sporen naar mentale degradaties, geestenziekten, neurose of psychose als
zwakzinnigheid, Schizoïde of Schizofrenie. Onderhoud van de natuurlijke
selectie en het nomadisch leven vrijwaarde hen van degradaties of de
mogelijkheden gedegradeerde te onderhouden.
Maatschappelijk inzicht en duidelijke afspraken
stonden garant voor de goede orde, terwijl weer en weersomstandigheden
geen directe invloed had op het leven van deze volkeren, daar deze veelal
overleefden als nomadische veehouders, zonder land als eigendom.
Astrologie had voor hen geen reële waarde, en
psychologie al evenmin, en kende hier dus geen ontwikkelingen. Het ziektebeeld
der Schizoïde en schizofrenie heeft echter in de psyche een Schizothyme basis. Ontwikkelingen als het islam extremisme van “Boko-haram”
wijzen echter naar een ver gaande degradatie en Schizoïde ontwikkeling, welke
zich kon ontwikkelen door westerse inmenging, en het verbreken van hun
natuurlijke selectie.
Gevoel en logica
Terwijl gevoel
en logica via hun instinctief verbonden zijn aan individuele visie en relatie
ten overstaan van het andere individu, is voor hen de maatschappij geen apart
geheel, doch een samenstelling van afzonderlijke mensen.
Zij voelen de
maatschappij niet aan, doch de afzonderlijke leden der maatschappij, en slechts
via hen de maatschappij als een verzameling van afzonderlijke leden. Gevoel,
visie en logica gaan dus steeds uit naar het individu.
Mensen
daarentegen met een maatschappelijk instinct zien een maatschappij als een
geheel en haar leden als onderdelen van dat geheel, waardoor gevoel, visie en
logica de maatschappij of groep waarin zij vertoeven betreft.
Het gevoel bij
de doorsnee kleine kinderen kent een opvallend contrast met dit der blanke
soortgenootjes. Een doorsnee zwart individualistisch kind richt nooit
werkelijke agressie naar de omgeving docht tracht zich te aan te sluiten door
uit te dagen, wat vooral eer komt op het uitlokken van aandacht, wat een
schijnbare agressie kan inhouden, terwijl het voor daadwerkelijke agressie
terug schrikt. Schijn agressie en uitdaging worden gemeden naar kleinere
kinderen of zwakken die echter doelbewust in bescherming worden genomen. Dit
fenomeen manifesteert zich al duidelijk in de loop van hun tweede à derde
levensjaar. Hun houding tegenover zwakkere blijft hen ook als volwassenen
tekenen, waardoor hun maatschappijen vaak een schijnbaar matriarchale
opstelling vertonen.
Seksualiteit der zwarte Individualistische volkeren
Intimiteit en
seksualiteit zijn voor de individualisten uitzonderlijk belangrijk, daar zij
een individuele gevoelsuitwisseling bieden, en individuele gevoelens sterk
uitdrukken, wat ook kadert in hun instinctieve behoefte. Intiem contact is bij
hen uitzonderlijk ontwikkeld. Streling, liefkozen en knuffelen hebben een zeer
sterk en positief effect op de gemoedstoestand van deze mensen. Gevoeligheid
der geslachtsdelen en opperhuid zijn hierdoor uitzonderlijk sterk ontwikkeld,
en de clitoris der vrouw is duidelijk waarneembaar en buitengewoon ontwikkeld. Seksueel
voor en naspel, zijn voor hen hierdoor zeer belangrijk, zelfs veelal
onontbeerlijk.
De zelfdiscipline
op het gebied van omgang met anderen is ook op dit terrein uitzonderlijk goed,
terwijl de sociale intelligentie, ongewoon en onaanvaardbaar gedrag verdringt,
waardoor wantoestanden of onnatuurlijke seksuele ontwikkelingen en dito gedrag
ondenkbaar zijn.
Religie en geloof
Oorspronkelijke
ontwikkelingen tonen ons een ontbreken van sturende godsdienstige en
religieuze ontwikkelingen, wat op een gebrek aan noodzaak wijst.
Voor zover wij
oude religieuze gebruiken en geloof aantreffen, hebben deze geen maatschappelijk
coördinerende functie, en zijn de goden er niet om op het gedrag der mensen te
letten of hen te vonnissen.
Ontwikkelingen als religie en geloof in westerse
godsdiensten verwijzen vaak naar het benutten voor maatschappelijke doeleinden
en gemeenschappelijke activiteiten. Anderzijds tonen opkomend fundamentalisme
de sociale degradatie die hier ook vat krijgt door westerse invloeden en
normen.
Ontwikkelingen die zich slechts manifesteren sinds de koloniale
bezettingen, en pas daarna door ontwrichting van de oude stamgebieden voor de
nodige chaos en geweld zorgen.
Ondanks het feit
dat zij door westerse waarnemers worden aanzien als geduchte krijgers, zijn
deze veetelers vredelievend, en schuwen zij onrust of geweld.
Hun weerbaarheid
is inderdaad spreekwoordelijk en zij ontpoppen zich tot onvoorstelbaar geduchte
krijgers met een zeer uitzonderlijk psychologisch inzicht.
Ondanks hun
vredelievendheid tonen acties zoals deze van de Somalische krijgsheer Generaal
Mohammed Farad Hassan, beter bij het grote publiek gekend als krijgsheer Aydid.
De naam Aydid betekent in hun taal “man van staal”. Zijn acties die hij
uitvoerde met een kleine krijgsmacht, die beperkt was tot de weerbare jonge
mannen van de Haber Gedir clan, een fractie en subclan van de Hawiye clan,
verraste door een strategisch merkwaardige optreden, de Amerikaanse troepen,
die zwaar geblameerd Mogadishu en Somalië verlieten. (anno 1993) Somalië samen met Ethiopië en Eritrea,
herbergen een individualistische bevolking die van in de oudheid vermengingen
met de vrij agressieve en nabije Arabieren ondergingen.
Het sociaal leven
Hun
gemeenschappen zijn gestructureerd op basis van strikte afspraken, die
door iedereen ook strikt worden nageleefd, terwijl indien men afwijkingen nodig
acht er een onderling overleg en overeenkomst met en door gezagdragers dient te
zijn. Hun maatschappijen zijn patriarchaal, zonder dat de man hier een
absoluut dictatoriaal gezag invult.
Niet zelden opperde westerse
waarnemers de mening dat sommige van hun gemeenschappen een matriarchaal
karakter vertoonde. Hun respect voor de vrouw en partner is buitengewoon goed
en oorzaak dat zij de vrouw en moeder van hun kinderen als waardevol
behandelen.
Hun sociaal leven wordt door
logica en respect getekend, doch heeft een duidelijke correctheid als basis
voor zichzelf en anderen als vuistregel
Wederzijds
respect en harmonie is hier haast spreekwoordelijk, terwijl eventueel geschil
in een gemeenschap beslecht wordt door een raad van oudere mannen, wiens
beslissingen door alle partijen aanvaard worden.
Uit oude
verhalen die bij hen in omloop zijn, kunnen we opmaken dat zij allen zich
collectief verzetten tegen asociaal gedrag, en hun verdict hiertegen zelfs zeer
radicaal kan zijn, door uitsluiting uit hun gemeenschappen, wat overeenkomt met
een indirect doodvonnis.
Ook heden
worden we geconfronteerd met het uitvoeren van doodvonnis voor zware
criminaliteit.
Zware
criminaliteit wordt nochtans nagenoeg nooit gepleegd door zwarte Individualistische
mensen, doch soms wel door anderen die
in hun gemeenschappen of omgeving vertoeven. Vele zwarte Individualistische Afrikaners,
sluiten zich bij de Islam aan, doch hanteren de islamitische wetten over het
algemeen op een vrij pluralistische wijze. Zij behouden ondanks de Islam, een
uitzonderlijk en groot respect voor de vrouw, zoals de Koran trouwen voorschrijft.
Ook het
gezinsleven vertoont hier een sterke onderdrukking van het ego, waardoor het
gezin, partner en kinderen een overvloed van aandacht genieten.
Het zal een
westers waarnemer verwonderen dat kinderen ondanks een overvloed aan zorgen
aandacht, geen tekenen van verdorven gedrag vertonen, doch een duidelijk
respect voor hun ouders hebben en hen zeer genegen zijn.
Doch ook hier laat de westerse invloed en het
kapitalisme een spoor van vernieling na, en ontwricht dit geleidelijk hun
maatschappijen, zij het meer beperkt, doch duidelijk merkbaar in landen waar
bodemschatten en rijkdommen westerse bedrijven en handel lokken, oorlogen en
geweld worden aangewend, om voor het westen gunstig gezinde partijen te steunen
en te bewapenen. Met lokale maatschappelijke ontwrichtingen tot gevolg.
Eigendommen
Eigendommen
verhogen het individueel aanzien, en zien dus voor deze individualisten
belangrijk, doch profileren mannen en vrouwen zich op een verantwoorde en
intelligente wijze, waardoor het streven naar eigendommen en rijkdom binnen
redelijke grenzen blijft, en niet de weg voor criminaliteit opent.
Hun behoefte aan
persoonlijke profilering wordt veelal geregeld door decoraties die gebonden
zijn aan hun maatschappelijke positie. Vele van hen zijn veetelers en hun
aanzien wordt dan ook verbeterd door het bezit van meer vee. Grote sociale
ongelijkheden worden er binnen een gemeenschap, niet en door niemand geduld.
Volksvermengingen
De
zwarte Individualistische Volkeren hebben zich in het verleden in tropische
gebieden vermengt met Negers. Hoge sociale intelligentie en sterke controle
over hun individualisme, maakte het mogelijk om in harmonie zij aan zij met de
maatschappelijk georiënteerde Negers te leven, waardoor de Individualistische
stammen die vanuit Azië, eerst in Afrika doordrongen, deels versmolten met de
neger bevolking.
Vermenging met Individualistische
Indonesiërs en hun nestinstinct is goed mogelijk gezien beide zich sterk
richten naar het gezinsleven en dit als levensdoel zien. Vermenging met Khoisan
blijkt niet te bestaan, en dit om uiteenlopende redenen. Enerzijds is de
agressie der Individualistische -Volkeren te hoog voor de solitaire Khoisan of
voor eender welke solitairen. Anderzijds vertegenwoordigen Individualistische Volkeren
van de Nijl (Niloten), zeer rijzige mensen, met gestaltes vanaf 1.80 m. tot
2.35 m. terwijl solitairen vertegenwoordigd worden door volwassen mannen met
een lichaamslengte vanaf 1.20 m. tot 1.50 m. Men met stellige zekerheid
stellen dat Niloten in Afrika, met Pygmeeën en Koisanide in contact kwamen,
zonder duidelijke sporen van vermenging, daar hun onderscheidenlijke
lichaamslengte hen niet begerenswaardig maakte voor een partner van de ander
partij.
Mentale ontwikkeling der blanke Individualistische volkeren
Blanke volkeren
treffen we oorspronkelijk hoofdzakelijk in het noorden van de oude wereld, ten
noorden van de 40ste breedtegraad, zowel in klein Azië als in
Europa, gebieden van de oude wereld die door winters en koude geteisterd werden
en worden.
Gemeenschappen
die geplaagd worden door interne conflicten, onenigheden, sociale degradaties
en lage ontwikkeling, kunnen daarentegen geen belangrijke bijdragen voor het
behoud van gunstige gebieden en vooruitgang leveren, en diende te wijken naar
ongunstige en koude gebieden of eilanden.
De noodgedwongen
migratie naar koude gebieden, ver van de evenaar betekende ook dat de
huidpigmenten en bescherming tegen de brandende zon, geen functie meer had en
daardoor aan degradatie werd blootgesteld.
Degradaties der
pigmentatie, zal na vele tienduizenden jaren, uiteindelijk blanke
volkeren leveren. Dit verschijnsel deed zich overal in de oude wereld voor,
waardoor de uitstoot van het subtropische en tropische vasteland van Azië en
Afrika migreerde naar Centraal en noordoost Azië en Europa.
Bevolkingsaanwas
had tot gevolg dat vóór onze historische tijden, er zich al blanke volkeren migreerden
en verspreide naar Amerika, oost Azië, en noord Afrika.
Een golf van westerse migranten
bevolkten in recente tijden Amerika, Australië en Nieuw-Zeeland. Nagenoeg al
deze verspreidingen gingen gepaard met sterke vermenging van andere uitgeweken
volkeren en vaak ook andere rassen, vermengingen die veelal de stabiliteit van
deze volkeren verder ontwrichte.
Vooral het
binnenland van Europa, geeft ons een beeld van een arrogante en egoïstische
bevolking, voeding gevend aan de ontwikkeling van de westerse adel die stamt
uit de Germaanse stammen die rovend en plunderend, in het zog der Romeinen en
Hunnen, Europa onder zich verdeelde.
Ook de
zogenaamde Ariërs, die zich in India en omstreken opwierpen als de betere bevolkingskaste,
drong vanuit het Europese binnenland, met vooral de gebieden ten noorden en ten
oosten der Kaspische zee, met name de gebieden der huidige Russische federatie
en Kazakstan in de Indische regio binnen.
De naam Ariërs
zoals zij zich in India noemen. “Ariã” betekend rein of meerwaarde, verwijst
naar hun vermeende meerwaarde, spreekt voor zich en toont hun arrogantie,
hun minachting en asociaal gedrag tegenover degenen die niet tot hun
milieu behoren, wat principieel overeenkomt met de houding van hun soortgenoten
die zich als ridders en adel omschrijven en west Europa van koningshuizen
voorzien of joden die zich door god uitverkoren wanen.
Gebrek aan
sociaal inzicht en hieruit voortvloeiend bot en ziekelijk egocentrisme en
egoïsme, tekent volkeren die zichzelf minachtend boven anderen plaatsen.
Niet alleen de Ariërs,
adel en joden, doch ook de overige blanke Individualistische volkeren
profileren zich als heerszuchtig, zij het meer gematigd.
De westerse Individualistische
ontwikkeling of blanke volkeren, lieten en laten overal een spoor na van hun
individueel streven, hun competitiedrang en natuurlijke agressie.
Monumenten,
bewapening en verdedigingswerken, treffen we alleen daar aan waar de
individualistische en agressieve westerling zich tijdelijk of blijvend
vestigde.
Blanke Individualistische
clans stonden aan de wieg van de hoogstaande Chinese culturele en
technologische ontwikkelingen, de Egyptische ontwikkelingen, de centraal
Amerikaanse culturen, doch hun spoor loop verder via monumenten en
verdedigingswerken die zij tijdens de koloniale bezettingen in overzeese
gebieden nalieten.
Hun agressie en
oorlogszucht dwong vredelievende volkeren, tot de verdediging en het
aanschaffen van modern bewapening. (Oost Azië met Korea, Vietnam, Japan, China
en Cambodja en vele Afrikaanse landen)
Stabiliteit,
toekomst, gemeenschappelijke macht en veiligheid bouwt men op grond van
eendracht, niet door tweedracht en rivaliteit der leden van een gemeenschap.
Via landbruggen
en zee-engten zullen volkeren migreren naar eilanden, Australië, Nieuw-Zeeland,
en waarschijnlijk via de Beringstraat, tot in Amerika, die gezien haar geringe
diepte bij lagere waterstanden door toename der ijskappen, ooit een
landverbinding vormde met het Amerikaanse continent.
De behoefte der
blanke Individualistische volkeren aan individuele erkenning, vaak gekoppeld
aan een mentaal onvermogen of volstrekt gebrek aan sociaal inzicht, vormt
menigmaal de aanzet tot een bot, ongecontroleerd en mogelijk gewelddadig
egocentrisme.
Competitie,
agressie en geweld tegen soortgenoten en tegen de natuur, alleen voor
rijkdommen, weelde of het genoegen dat zij scheppen in de competitie en het
plegen van geweld.
Competitie en
agressie hetwelk hun imago gestalte moet geven, zijn meer norm dan uitzondering,
en voeden tot op heden de criminaliteit en het nieuws.
Buitensporige
rijkdommen, macht en ziekelijke zelfverheerlijking verdoezelen hun gebrek aan
sociale ontwikkeling, inzicht en intelligentie. Het onderwerpen, uitbuiten en
misbruiken van de evenmens, als waren het voorwerpen, tekent de westerse
ontwikkeling van in haar beginperiode tot op heden.
Jacht op de
medemensen en dieren, niet uit noodzaak, doch doden voor het genoegen en
de sport, zijn reeds zo oud als de westerse geschiedenis.
Juwelen,
technologie, eigendommen, kennis, macht en geweld worden aangewend om het
persoonlijk imago op te vijzelen, en dit vaak zonder veel inzicht in
draagwijdte van hetgeen men hiermee invult.
Deze
ontwikkeling is de enige die aan nutteloze voorwerpen, omwille van hun
esthetisch karakter, zeldzaamheid, schoonheid of vermeende schoonheid, als
kunst omschrijvend, hoge waarden toekent, om zo de bezitter zijn imago op te
krikken.
Persoonlijke
rang of stand is niet absoluut afhankelijk van het vermogen tot kunnen en
presteren, doch vaak door materieel vermogen of brute macht verworven. Respect
dat men niet door goede relatie en kunnen verwerft of kan verwerven, wordt
mogelijk met geweld afgedwongen. Geld en macht zijn voor vele het levensdoel,
waarbij geweld tegen anderen niet zelden schering en inslag zijn.
Tot op heden
dwingen leiders en heersers der westerse landen, hun ondergeschikten tot
deelname aan oorlogen, slechts voor het vermogen en prestige der heersende
klasse.
Vrouwelijke
leden van deze gemeenschappen ontpopte zich reeds in de oudheid als
verleidsters, die gezien de hoge nood aan individuele genoegdoening en seks der
mannen, hun imago en voorkomen manipuleerde via het gebruik van
schoonheidsartikelen en reukwaren, zoals blijkt uit de inhoud van graven van
meer dan 2000 jaar oud.
Mannen en
vrouwen bekommeren zich vaak in eerste instantie om de eigen behoefte en
wensen, vaak zonder enig respect voor naaste bestaande, partner, gezin of
gemeenschap, en mogelijk zelfs ten koste van maatschappelijke rust en vrede.
Doordat individuele wensen een absolute prioriteit genieten, kan er agressie
ontstaan tegen hen die vrijwillig of onvrijwillig hun doelstelling in de weg
staan, waardoor geweld, zonder echte noodzaak of duidelijke aanleiding, tegen
eigen verwanten, kinderen of ouders kan richten.
Deze individualist
lijkt veelal een zeker genoegen te putten uit competitie, wat steeds gepaard
gaat met een zekere agressie, dewelke in het beste geval door inzicht beperkt
blijft, en de maatschappij of een ander niet bedreigd.
Competitie en
sport nemen zulk een belangrijke plaats in hun leven, dat ook het bewust plegen
van geweld hier deel van uit maakt, en men geconfronteerd wordt met
gevechtssport, jacht voor de sport of het genoegen. Tweekamp en gevechten op
leven en dood vullen het witte doek, en voorheen de Romeinse arena’s. Blanke Individualistische
volkeren genieten en bewonderen niet
zelden geweld en gevechten, zelfs indien deze een dodelijke afloop of risico
inhouden.
Rijkdommen der
grafmonumenten en de inhoud der graven tonen de individuele belangstelling
hiervoor, terwijl vele van deze graven gevuld blijken met werkelijke schatten,
attributen behorend tot de stand der overledene.
Interne agressie
en de agressie naar hun omgeving, verzwakt deze volkeren, waardoor zij nooit in
tropische en meer gunstige gebieden, of in het paradijs zoals het bijbel
verhaal van Adam en Eva verteld, stand konden houden.
Hun overheersend
gebrek aan sociaal inzicht bij vele van hen belet deze gemeenschappen om uit
deze vicieuze cirkel te breken.
Hoge agressie der blanke Individualistische volkeren heeft diverse
oorzaken, doch de belangrijkste zijn volgende:
1)
Het individueel gericht instinct dat direct naar invulling van het eigen ego en
persoonlijke behoefte is gericht, wat hen een durende behoefte geeft, om zich
ten verstaan van elk ander individu, te profileren, om alzo individueel
aantrekkelijk en aanvaardbaar te zijn.
2)
Lage sociale intelligentie, die de westerse wereld tekent steunt een sterke ego
gerichtheid en buigt de behoefte om individueel aanvaard te worden, om tot een
vaak zeer sterk en ziekelijk egocentrisme.
3)
Het verplichte verblijf in koude en vaak onherbergzame gebieden, en de noodzaak
te vechten voor de schaarse middelen, selecteerde een vrij ruwe, harde en
asociale bevolking in het binnenland en het koude noorden.
4)
De vermengingen met andere degradaties, en de geringe mogelijkheden om tot
harmonie te komen.
De westerse
maatschappij en haar populatie, geeft ons, net zoals eilanden, een duidelijk beeld
van menselijke en sociale degradatie, gepaard met volksvermengingen.
Multiculturele
vermengingen die niet spontaan tot stand komen, lopen uiteraard een groot
gevaar om voeding te geven via diversiteit en tegenstellingen, aan interne
conflicten en geweld.
De in het westen
meest aanwezige en oudste vermenging is wel deze der vroeg Europese bevolking,
als Neanderthalers gekend, en de latere verspreiding der vrij agressieve blanke
Individualistische bevolking. Een vermenging die duidelijk zichtbaar is mede
oorzaak van fysiek verschillende ontwikkelingen van enerzijds gemoedelijke
corpulente mensen, met een overwegend sociaal gevoel, en de slanke en nerveuze
individualist. Een vermenging die tot op heden een merkbare oorzaak vormt van
tegenstelling en onenigheid, zelfs tussen kinderen van eenzelfde ouderpaar.
Merkwaardig mag
het heten, dat vooral en haast uitsluitend, westerlingen en vooral de westerse
individualisten, mogelijk opteren voor een plaats en functie die niet
overeenkomt met hun sekse en natuurlijke aanleg. Waardoor mannen en vrouwen
elkanders plaats opteren, en dit in tegenstelling tot natuurlijke aanleg en
maatschappelijk evenwicht.
Vooral
zoogdieren, dus ook de mens, hebben een behoefte aan een vrouwelijke exemplaren
die geschikt is om jongen te verzorgen en te zogen, en dienen hiervoor
ontwikkeld, zodat de soort kan voortbestaan. Doch indien het vrouwelijk
exemplaar de zorg en het zogen op zich dient te nemen zullen mannelijke
exemplaren bij voorkeur geschikt moeten zijn om het nest te bewaken en te
beschermen. Dit geld niet voor alle zoogdieren, en vrouwelijke dieren die geen
nest met hun mannelijke soortgenoten vormen kunnen niet op deze bescherming
bogen, en hebben ook de taak het nest te beschermen. Door dergelijke nood der
vrouwelijke zoogdieren, incluis de menselijke soort, aan gespreide aandacht,
heeft de natuur hier naar moeten selecteren, zo niet sterft een dergelijke
ontwikkeling uit. Mannelijke zoogdieren hebben daarentegen geen verdeelde
observatie en aandacht nodig, en tonen ons een beter concentratievermogen.
De
individualistische egocentrische ontwikkelingen zoals deze van de Individualistische
mens, de Gorilla, de Leeuw en anderen tonen ons exemplaren die fysiek sterk en
krachtiger zijn. Vooral bij de westerse mens is dit verschil opvallend, en zijn deze
mannen opvallen fysiek krachtig en struis gebouwd.
Bij de egocentrische Individualist
is verwisselen van plaats nefast en gevolg van een vergaande sociale
degradatie, die haast uitsluitend bij de blanke ontwikkeling voortkomt. In de
strijd om individuele erkenning en plaats wordt niet zelden de vrouw door de
fysiek sterkere man, zo nodig met geweld tot slaafse onderdanigheid gedwongen,
terwijl diezelfde vrouw haar sekse en charmes tracht te benutten om op haar
beurt, de man aan haar wensen en grillen te onderwerpen.
Individualiteit
ontspoort deze mensen niet zelden, door een onverantwoord streven naar
individuele genoegdoening, los van maatschappij en zonder rekening te houden
met anderen, waardoor de maatschappelijke vrede en stabiliteit op losse
schroeven komt te staan.
De westerse
ontwikkeling en het vaak onverantwoord streven naar individueel genoegen en
macht, is tot op heden, de voornaamste oorzaak voor geweld bewapening en
oorlogen.
Fysieke
ontwikkelingen van man en vrouw, weerspiegelen de belangstelling voor
individuele macht. Macht die voor de man vooral bestaat uit fysieke kracht, en
dus een sterke en struise figuur selecteerde. De vrouw hanteert op haar beurt
verleidingskracht en schoonheid als haar persoonlijk wapens, waardoor zij
door de natuurlijke selectie, opvallen fijn ogen en fijn gebouwd is. Mooie
vrouwen en stoere mannen vallen vooral in de smaak en hebben hierdoor extra
kans om tot voortplanting te komen. De doorsnee blanke Individualistische man is dan ook struiser dan de doorsnee zwarte
Individualistische man, die op hun beurt
een slanke en rijzige gestalte vertonen.
Van bij de
geboorte is de doorsnee Individualistische baby een toonbeeld van
individualisme. De doorsnee Individualistische baby vergt extra veel aandacht
en huilt uitbundig bij gebrek aan direct contact. Baby, kleuter, peuter en kind
van de blanke Individualistische ontwikkeling moeten omstandig bemoederd
worden, zijn veeleisend en gemakkelijk en snel verwend.
De
individualistische baby, blank of zwart is gehecht aan een gemoedelijke en
intieme sfeer, en gemakkelijk zoet te houden door de borstvoeding en het intiem
contact dat hiermee gepaard gaat, waardoor deze baby zich wel laat misleiden
door het fameuze fopspeen, een middel dat bij kinderen uit andere
ontwikkelingen weinig of geen effect biedt.
Van baby tot volwassenen
Blanke Individualistische
kinderen hebben met zoals hun zwarte broertjes een grote nood aan intiem
contact, een vertrouwde omgeving en veel persoonlijke aandacht, doch het blanke
kind is snel verwend en gaat vaak onbegrensde eisen stellen. Individualistische
kinderen in het algemeen hebben een
neiging om agressief te reageren op het uitblijven van aandacht en genegenheid.
Het blanke Individualistische kind heeft beduidend minder neiging om zich
tevreden te tonen.
Hun eenvoudig
woord en taalgebruik komt gemiddeld tot een half jaar later dan hun zwarte
broertjes en vangt dus aan rond de aanvang van het derde jaar terwijl gedurende
het vierde jaar de taal een eenvoudige doch degelijk vorm zal aannemen.
Vooral het
westerse of blanke Individualistische kind is uitzonderlijk gevoelig voor
agressie en geweld, en gemakkelijk te manipuleren, terwijl geweld bij hen
veelal blijvende sporen nalaat, of hen zelfs mentaal blijvend ontwricht.
Deze kinderen
hebben een behoefte aan een stabiele en eerlijke leiding, terwijl hun gemis aan
sociaal inzicht, vaak dient overgenomen te worden door opvoeding, duidelijke
wetten of afspraken. Gebrek aan leiding en opvoeding kan deze kinderen net
zoals de volwassen, doen ontsporen in extreem egoïsme en egocentrisme.
Het
ontwikkelingsproces van deze jongeren staat vooral in het teken van
zelfverheerlijking en competitie, die vaak onredelijke proporties kunnen
aannemen, mogelijk gepaard gaande met redelijke agressie en zelfs
daadwerkelijke geweld.
Individueel
streven staat vanuit de natuurlijke ontwikkeling van het instinct, los van elk
maatschappelijk verband, waardoor het maatschappelijke, bij gebrek aan ervaring
en inzicht, verdrongen kan worden.
Ook gehechtheid
aan welstand kent uitzonderlijke proporties en belang, een ontwikkeling die
door andere volkeren, nauwelijks begrepen kan worden.
De roep naar
welstand kan ingevuld worden door het eerlijk en menselijk verwerven van
middelen, doch zien we reeds bij zeer jonge kinderen dat agressie en geweld
niet geschuwd worden om middelen en eigendommen te verwerven.
Agressie en
geweld nemen de plaats in van het eerlijk verwerven van aanzien en het
noodzakelijke of wenselijke, waar eigen intelligentie en ontwikkeling onvoldoende
aanwezig zijn, om op een eerlijke wijze deze te verwerven. Agressie bij
westerse volkeren kent vooral hoogtes in gebieden die men als ongunstig kan
omschrijven, met onder anderen het hoge noorden, het noordelijk en centraal
Europese binnenland en de centraal en noordelijke eilanden.
Ook Amerika, dat
door de uitstoot van de oude wereld werd bevolkt, kent een uitzonderlijke
agressieve ontwikkeling bij jongeren, net zoals bij volwassenen.
Vooral bij
westerse volkeren en ook bij hun kinderen, is geweld en doodslag om banale
dingen, dagelijkse kost.
Criminaliteit en
fysiekgeweld tegen personen wordt niet geschuwd om zich te verrijken, een hoger
individueel aanzien te verwerven, en zich boven anderen te stellen, daar waar
de eigen persoonlijkheid dit niet vermogen.
Seksualiteit der blanke Individualistische volkeren
Binnen de straal van het egocentrisme is seksualiteit
en de ontwikkeling gedurende de puberteit hier sterk door het individualisme en
de individuele behoefte gekenmerkt.
Individualiteit werpt zeker gedurende de puberteit
heel wat obstakels op, en hindert de vlotte toenadering tot de andere sekse,
wat vooral bij jongens vaak opvallend het geval is.
Individuele behoefte kunnen hier snel ontaarden,
door gebrek aan spontane toenadering en relatie, in een ego gerichtheid, zonder
respect voor de eventuele partner.
Individualisme neigt veelal naar een streven voor
individuele bevrediging, wat ingevolge van het egocentrische de koppeling aan
de partner mogelijk verdringt, terwijl de eigen genot en de eigen ervaringen
centraal komen te staan.
Bij sterke egocentrische ontwikkeling van het
individualisme de behoefte aan bevrediging en seks, vanaf de puberteit centraal
stelt, terwijl deze bevrediging kost wat kost wordt ingevuld, zo nodig zonder
enig respect voor de partner, zijn of haar gevoelens, of bereidheid. De fysieke
gevoeligheid der geslachtdelen en opperhuid is nergens beter of sterker
ontwikkeld dan bij deze individualisten.
De clitoris bij de vrouw is sterk ontwikkeld, uitzonderlijk
prikkelbaar en uiterst gevoelig.
Uitzonderlijke gevoeligheid en behoefte aan
intimiteit zal, ontkoppeld van sociaal inzicht, snel kunnen ontaarden in het
streven naar bevrediging zonder respect voor een partner, en dit zo nodig via
agressie en geweld.
Gewelddadige seksuele toenaderingen zijn dan ook
schering en inslag, waarbij niet zelden de afkeer tot de andere sekse wordt
opgewekt, wat voeding geeft aan het zoeken van relatie en bevrediging bij leden
van dezelfde sekse, zelf bevrediging of erger nog, de bevrediging zonder
menselijke partner.
Ongeoorloofde seksuele omgang en de
maatschappelijke afkeuring of represailles, zijn vaak de oorzaak tot het plegen
van doodslag op weerloze slachtoffers en kinderen, om alsnog openbaarheid der
wanddaad te verdoezelen. Hier speelt geloof en de religie een belangrijke
doch ontwrichtende rol ,door het verbieden van seksuele omgang bijten hun
normen die echter niet voldoen aan de individuele ontwikkeling van de mens of gemeenschap.
Nagenoeg ruim 10 % van de westerse bevolking heeft
onvoldoende controle over hun seksuele driften en hun seksleven, een
probleem dat door beperkingen vanuit de overheden en geloofsgemeenschappen
wordt versterkt, waardoor onnatuurlijk en gewelddadig seksueel gedrag zich weet
te ontwikkelen, en zelfs in vele gevallen ook nog aanvaard wordt op de koop
toe. Homoseksualiteit, pedofilie, verkrachtingen incest, enzovoort, zijn
schering en inslag.
Psychologie en Astrologie
Studies der individuele ingesteldheid, zijn nergens
meer in trek dan bij deze individualisten, en vinden meer bijval, naargelang de
graad der sociale en individuele degradatie die zich onder een bevolking
manifesteert. Het individuele en het individueel welzijn staan uiteraard
bovenaan de lijst der doelstellingen. Individualisme dat instinctief gevoed wordt
maakt het individu kwetsbaar, en een belaagt en overbelast individu kan onder
de druk bezwijken, temeer daar het leven haast uitsluitend naar het eigen
welzijn is gericht.
Deze mentale ontwikkeling die men als Schizothyme
omschrijft, blijkt uitzonderlijk vatbaar voor stress en ontwrichtingen.
Neurotische ontwrichting omschrijft men als Schizoïde, terwijl de psychose of
waanzin wordt aangeduid als Schizofrenie. Waanzin en ontwrichting zijn direct
gevolg van nood en tekort aan individuele relatie, en lage sociale
intelligentie.
“Schizofrenie” of “Unipolar Disorder”, is een
geestesziekte die neerkomt op zoeken naar begrip bij een ingebeelde persoon.
Men splits dus ongecontroleerd de eigen persoon in twee, om zo een begripvolle
vriend te hebben. Unipolar Disorder is een waanzin waarbij de persoon in een
bepaalde gemoedstoestand lijkt vast te zitten, een verschijnsel dat verband
houdt met de moeilijke verandering van gemoed, eigen aan het
individualisme.
Vooral het egocentrisch individualisme en vooral de
Arische ontwikkeling blijkt uitzonderlijk vatbaar voor geestesziekte en stress.
Interesse voor Psychologie of menselijke
individualiteit zijn hier normaal.
Degradaties op sociaal gebied brachten migraties
naar ongunstige gebieden teweeg, terwijl deze gebieden geteisterd werden door
natuurcatastrofen en barre weersomstandigheden.
Natuurcatastrofen en barre weersomstandigheden
leiden tot het geloof in oppermachten en goden, doch ook tot het observeren van
natuur en heelal, pogingen om een verband te vinden tussen waarneembare
elementen en komend heil of onheil.
Psychopaat; hiermee bedoelt men de persoon die een
onbeheerste drang tot gevaarlijk asociaal gedrag heeft. Psychopathie is een
erfelijke factor en een direct gevolg van sociale degradatie en gebrek aan
inzicht, en hierdoor dus ook ongeneeslijk.
De psychopaat die niet aan zijn onnatuurlijke en
asociale neiging kan voldoen zal vaak zijn zin en lusten gewelddadig invullen,
en allicht tot moord instaat zijn.
Het is opvallend dat vooral in het binnenland van
Eurazië men geconfronteerd wordt met veelvuldige sociale degradaties en
Psychopathieën. Zowel in het oostelijke en Aziatisch deel als in het westelijke
Europees deel van het binnenland loop de criminaliteit naar het noorden toe,
enorm op. Seksuele delinquentie kent hier uitzonderlijke hoogten.
Psychopathische ontwikkelingen komen vooral in dit
deel van de wereld veelvuldig voor, terwijl dit op het continentale vasteland in
tropische gebieden, nauwelijks of niet gekend is.
Het is de Arische geest, die, door vermenging,
overal in de westerse wereld, een agressief en materialistisch spoor nalaat,
met mensen die ten koste van alles en iedereen, zich schaamteloos verrijken, en
zelfs naaste verwanten, als eigen ouders of kinderen niet ontzien. Ariërs die
tot op heden, als geestenzieken, met het bloed van verwanten en medemensen,
roem en geschiedenis schreven en nog schrijven, en rijkdom met datzelfde bloed
opbouwen. Grenzeloze honger naar macht en rijkdom, een uiterst gevaarlijk
verschijnsel, en vorm van Psychopathie die men als Arische ziekte kan omschrijven.
Het vroegere idee dat Psychopathie ontstaat door de
verwaarlozing in de jeugd, is niet terecht.
Het verschijnsel van gebrek aan normbesef is een
direct gevolg van een tekort aan inzicht, vooral merkbaar in bepaalde kringen
en dus aan erfelijke factoren gebonden, en kwam en komt veelvuldig bij het
westers egocentrisch individualisme voor.
Daar waar de eigen intelligentie voldoende
ontwikkeld is, zal inzicht de tekorten in opvoeding en vorming, geleidelijk
door ervaring aanvullen en normaliseren.
Gevoel en logica
Gevoel en logica
zijn gericht naar het individuele en de individuele relatie tot degenen die men
treft. Deze mensen zien of voelen de massa mensen niet als een maatschappij,
doch als een verzameling van individuen die een maatschappij vormen.
Gebrek aan
inzicht om zich alsnog sociaal op te stellen en deel te nemen aan de
maatschappij, bevorderd hier een ziekelijk en bot egocentrisme, waardoor het
individu zich op een asociale wijze opstelt of tracht op te stellen, boven zijn
omgeving en medemensen. (b.v. Adelstand, de Ariërs, Joden, vele dictators en
zelfs vele kerkelijke leiders, enz.)
Voldoende
inzicht daarentegen zal het individu behoeden voor bot egocentrisme, en sociale
omgang, en respect voor de medemens, bevorderen.
Het gevoel bij
de doorsnee der kleine kinderen kent een opvallend contrast met dit der zwarte
soortgenootjes. Een doorsnee blank individualistisch kind richt
zeer snel en op zeer jeugdige leeftijd een werkelijke agressie naar de omgeving
en vooral naar zwakkeren uit de omgeving, maar kan eveneens de agressie richten
tegen de eigen moeder, om zijn of haar persoonlijkheid te bewijzen. Ook het
uitdagen om aandacht te trekken zit in het programma, doch vaak zonder
degelijke afgrenzing en alle gevolgen van dien. Jongeren en zwakkeren worden
hierbij niet zelden het slachtoffer.
Verantwoordelijkheidsgevoel kan zich vaak door gebrek aan voldoende inzicht niet of onvoldoende ontwikkelen. Dergelijk fenomeen manifesteert zich al vaak in de peutertijd, doch duidelijker in de kleuterjaren, of vanaf het tweede en derde levensjaar. Hun houding tegenover zwakkere blijft hen ook als volwassenen tekenen, waardoor hun maatschappijen vooral een duidelijk patriarchaal tot tiranniek karakter kan vertonen.
Verantwoordelijkheidsgevoel kan zich vaak door gebrek aan voldoende inzicht niet of onvoldoende ontwikkelen. Dergelijk fenomeen manifesteert zich al vaak in de peutertijd, doch duidelijker in de kleuterjaren, of vanaf het tweede en derde levensjaar. Hun houding tegenover zwakkere blijft hen ook als volwassenen tekenen, waardoor hun maatschappijen vooral een duidelijk patriarchaal tot tiranniek karakter kan vertonen.
Religie en geloof
Westerse
godsdiensten hebben enkele merkwaardige elementen gemeen.
Hun godsdiensten
ontsproten bij de volkeren die gedurende eeuwen in het Europese binnenland en
de Russische vlaktes verbleven, en van daaruit uitzwierven naar India, als Ariërs
gekend, en er de basis vormde voor het individualistische Hindoeïsme en enkele
andere godsdiensten hieraan verwant. Een andere migratie drong vermoedelijk via
passen van de Kaukasus en de oevers van Tigris en Eufraat in het Midden-Oosten
, en vormde de basis voor het Jodendom en haar afscheuringen, het Christendom
en de Islam.
Hun God of goden
houden zich intens met de mensen bezig en hebben menselijke gevoelens. Zij
treden op en beoordelen de mensen naar hun daden, onderrichten, belonen de
goeden of straffen de ondeugende.
Het feit dat god
optreed als opperrechter, bewijst dat hieraan een behoefte aanwezig is. Mensen
die de regels van de natuur en maatschappij niet overtreden, hebben geen
rechter nodig. De bevolking die aan de basis van de westerse godsdiensten staan
en hun volgelingen blijken hiermee dus, een grote nood aan een opperrechter te
hebben, een nood waaraan tegemoetgekomen wordt door hun godsdiensten.
Let wel dat
westerse volkeren dergelijke godsdienstige ontwikkeling kende, terwijl bij andere
volkeren de goden slechts toekeken en niet optraden tegen de mens en hun zondig
gedrag. Elk der godsdiensten die hier hun bron hadden, en de bijbel als
leidraad gebruiken, aanvaarden geweld tegen andersdenkende en volgelingen van
een andere godsdienstige strekking, wat principieel tegen de natuur, schepping
en geloof in god, indruist.
Hun agressie is
vooral gericht naar de ander godsdiensten die eveneens de bijbel als leidraad
benutten, doch deze op hun eigen manier verklaren, en waarmee bijbelgodsdiensten
hun sociaal gebrek bevestigen.
De
onverdraagzaamheid tegenover andersdenkende neemt hier schrijnende vormen aan,
waardoor reeds eeuwen lang, Joden, Christenen en Islamieten elkaar bestrijden.
Ook het eeuwig leven in een zalige hemel, nabij god, als beloning voor de
goeden, moet de asociale en zondige westerling aanmoedigen om zich sociaal en
godsdienstig te gedragen, wat gezien hun individualisme en gebrekkig sociaal
inzicht, bij velen nauwelijks kan.
Het Christendom,
dat via de bemoeiingen van Karel de Grote, een vazal werd van de Europese adel,
die van dan af ook het alleenrecht genoten om de kerkelijke troon in Romen te
bezetten, paste blijkbaar haar wetten en regels aan, aan de noden van deze
adel, die hun adeldom verwierven door het plunderen en knechten der bevolking.
Plunderingen door Kerk en Adel werden legaal en verschoond. Doch degenen die
alsnog te weinig inzicht had om zich sociaal of godsdienstig te gedragen,
vond soelaas bij de Roomse kerk en vergiffenis in de biecht, en dit
zonder dat aangebracht onrecht of schade diende hersteld te worden. Hun
almachtige en oneindig goede God vergeeft allen die spijt betuigen voor hun
zonden. Plunderingen gepleegd door gewone burgers, werd zelfs vaak met de zege
der kerkelijke overheden, onmenselijk gestraft.
Het individualistische
Hindoeïsme dat door de Ariërs in India werd verspreid, kent vee goden, en vele
sekten. Individualistische Hindoeïsme kent geen duidelijke afwijzing of
vijandschap naar andersdenkenden.
Boeddhisme is
een religie die gebaseerd is op het volgen van de lering en filosofie van de
leermeester, die als de Boeddha aangeduid wordt. Ook het Taoïsme en het
Confucianisme zijn soortgelijke filosofieën, die tot doel hebben om de
bevolking te onderrichten en te leiden.
Deze filosofieën
laatste bestaan zonder dat een geloof in God en een Godheid hieraan verbonden
wordt.
De islam, die
naar westerse lezingen, getekend wordt door extremisme, steunde nooit massa
plunderingen van landen en volkeren, strooptochten die nochtans in naam der
Roomse kerk, hoogtepunten kenden in Afrika en Amerika, terwijl ook heden de
brutale plunderingen der olierijkdommen in het Midden-Oosten, op rekening komen
van Christelijke overheden, die hiermee een extreme onverdraagzaamheid en
schraapzucht demonstreren. Diezelfde Christelijke overheden reageren furieus
indien berooide volkeren zich weren of terug slaan.
Dat Islamitische
extremisten een bedreiging vormen voor het westen is een niet te ontkennen
feit, doch is het westen sinds eeuwen de plunderaar van de derde wereld, en
daarmee zelf oorzaak van een anti westers klimaat met overvloedig geweld tegen
de westerse wereld.
Degenen die
beroofd worden, hebben de keuze, of creperen of zich weren, wat dus ook voor
Islamitische volkeren geld.
Geloof en
religie zijn spiegels van het innerlijk wezen van haar volgelingen.
Het sociaal leven der blanke Individualistische bevolkingen.
Individualisme
is een handicap om een maatschappij naar gemeenschappelijke normen te ordenen.
De westerse
bevolking in het algemeen en de blanke Individualisten hebben daarbij nog extra
moeilijkheden te overbruggen, om tot een sociaal leven te komen. De westerse
maatschappij is van in het begin opgebouwd uit sociale degradaties afkomstig
uit tropische gebieden, terwijl in het
Midden-Oosten en Europa de Individualistische ontwikkeling zich verstrengelde met de vroeg
Europese Neanderthalers, die duidelijk verwantschap tonen met Negride Afrikaaners.
De moderne Indo-Europeaan
vertoont daardoor twee duidelijk verscheiden mensentypes.
Enerzijds de vooral
extroverte en maatschappelijke corpulente Pyknicus. Anderzijds de rijzige
Asthenicus of Leptosoom, die als individualist, een ontwikkeling
vertegenwoordigd die door individualisme blijvend verbonden is met competitie,
hetwelk bij gebrek aan sociale stabiliteit of inzicht, al snel in agressie
omslaat.
Terwijl
Individualisme bij zwarte Individualisten langs de kusten van Afrika, door
inzicht getemperd blijft, is dit algemeen afwezig of onvoldoende het geval bij
blanke Individualisten.
Westerse individualisten
zullen zich aandienen en opwerpen als veroveraars en heersers, en tekenen
het sterk agressief en dominante beeld der westerse maatschappij. De heersende
Ariër, Adel en uitverkorenen door God, vooral uit het binnenland van Europa
afkomstig.
Ook in India, Klein-Azië
en de Afrikaanse kusten treffen we deze leptosoom als zwarte Indiërs en
verwanten, gekend als beheerste krijgers der Nijlnegers en Hamitische volkeren
Eigendommen
De Individualistische
Europeaan is uitzonderlijk gehecht aan
eigendommen en rijkdom, daar niet zelden luxe en het materiële de
persoonlijkheid moeten benadrukken, zeker wanneer hun persoonlijkheid een
puinhoop van degradaties voorstelt.
Individualistische
Indo Europeanen benutten overal ter wereld hun bezittingen om hun persoon meer
aanzien te geven. Het streven naar rijkdom en bezittingen, overschrijd echter alle
sociale normen, en is veelal gekoppeld aan ongeremde en onredelijke
schraapzucht, om zich hierdoor alsnog een individueel aanzien aan te meten.
Hun individueel
gericht instinct dwingt hen om zich om hun aanzien te bekommeren, het eigen imago
staat dus centraal, en hierdoor ook de eigendommen die dit imago opvijzelen.
Volksvermengingen.
Individualistisch
mannen kunnen het best vinden met de plichtsbewuste Indonesische vrouw, terwijl
de Indo-Europese vrouw nauwelijks kans maakt op een goede relatie met een Indonesische
man.
De westerse egocentrische
mannen en vrouwen hebben nauwelijks en kans om met een extroverte zwarte partner
aan hun trekken te komen.
Vermenging van
een westerse egocentrische Individualist met een solitairen is een directe
catastrofe, en daar waar zij aanwezig zijn, worden we geconfronteerd met een
uitzonderlijk hoog aantal zelfmoorden onder de solitaire huwelijkspartners.
(Japan heeft een
bevolkingsvermenging bestaande uit +/- 40% van Individualistische nesische
afkomst, eveneens +/- 40% van westerse afkomst als Ainoe gekend, en +/- 20%
solitaire oost Aziaten, en kent het hoogste aantal zelfmoorden van de
geïndustrialiseerde landen.
Sri Lanka kent
wereldwijd het hoogste aantal zelfmoorden. Het eiland heeft een
bevolkingsvermenging bestaande uit +/- 15% Singhalese Ariërs, +/- 25%
afstammelingen der Individualistische nesische Zee Dajaks, +/- 10%
solitairen, afstammelingen der Chinese handelaren, +/- 20% afstammelingen
der oorspronkelijk uit India afkomstige zwarte bevolking der Wedda’s, +/- 25
Tamils en verder 5% afstammelingen der kolonisten en Arabische islamieten).
4) Het maatschappelijk
instinct
Als laatste gaan
we een vrij recente culturele ontwikkeling onder de loep nemen, namelijk de
centraal Afrikaanse ontwikkeling der Negers. De eerste culturele
ontwikkelingen blijken namelijk vrij jong, en zich vooral te manifesteren in
het centraal oostelijk deel van Afrika. Dat de Negerbevolking ook voordien
een hoge maatschappelijke ontwikkeling kende is haast zeker, doch de culturele
ontwikkelingen der Bantoes en de Swahili taal, ontstonden onder invloed
Arabische negers, die via kustvaart doordrongen tot in het centraal deel van
oost Afrika. Haast gelijktijdig hiermee kwamen de invloeden van de
ontwikkeling en de ondersteuning van de Maleisische ontwikkeling via de
Maleisische zeilers en de handel met Zuidoost-Azië. We kunnen nu bijna
tweeduizend jaar of langer BC tellen.
Dat de negerontwikkelingen weinig sporen naliet, was een direct gevolg van hun gebrek aan
individuele ontplooiing of competitie. Negers hadden geen behoefte
of interesse aan ontwikkeling, terwijl de natuurlijke omstandigheden hen
toelieten om zonder noemenswaardige arbeid in het dagelijkse te voorzien.
Rijke natuur,
continue vegetatie, overvloed aan vis en vlees, lieten hen tijd om dat te doen
wat hen interesseerde, zich gezamenlijk ontspannen met dans en muziek.
Ook de
vermengingen met andere ontwikkelingen geven verscheidene ontwikkelingstrends
aan. Zo zien we aan de westkusten ontwikkelingen die blijkbaar sterk beïnvloed
werden door het Individualisme, waardoor er grondig gestructureerde
maatschappijen ontstonden. Vb. het rijk der Ashanti in het huidige Ghana kende
een eigen schrift, een uitgebreide trom code en berichtgeving via hun sprekende
trom of plaatselijke Tamtam. Zij hadden staatssecretariaten, badhuizen,
scholen, gemeentelijke diensten, bibliotheken enz.. en dit reeds lang voor de
eerste westerlingen het gebied trachtte te onderwerpen.
De centrale en zuidelijke
Oost-Afrikaanse bevolking vertoont vele sporen van invloeden en vermengingen
met de pro Aziatische Khoisan.
In het noordoost
net ten zuiden van de woestijn vinden we duidelijke sporen van Arabische
invloeden, invloeden die tot in het centraal oostelijk gebied en de Bantoe
ontwikkeling waar te nemen zijn.
De voornaamste
tendens die men in het Afrikaanse binnenland kan vaststellen is deze der
maatschappelijke gebondenheid.
Extroverte Negride
ontwikkelden zich nauwelijks niet direct als krijgers en slechts zij die in het
noorden, door invallen vanuit het Midden-Oosten en vanuit de woestijn bedreigd
werden, kende een eerder sobere militaire ontwikkeling, vooral gericht op
verdediging, terwijl er nauwelijks sporen te vinden zijn van
bewapeningsontwikkeling voor krijgsdoeleinden. Hun krijgsontwikkelingen en
bewapening bleef nagenoeg onbestaand. Maatschappelijk leven en de maatschappij
staan hier centraal, terwijl het individu hieraan niet alleen onderworpen is,
doch tevens volledig hierin opgaat. De uitzonderlijke sociale gerichtheid en
gebondenheid kunnen we ook terug vinden in de extroverte bevolking van Europa.
De extroverte
zwarten versmelten als het ware in de maatschappij waarvan zij deel uitmaken,
en kunnen zich moeiteloos aanpassen aan elke nieuwe gemeenschap waarin zij
belanden.
De mens is hier
een maatschappelijk wezen, onderworpen aan de maatschappij, en deel van de
maatschappij.
Competitie,
agressie, hiërarchisch onderscheid of eender wat de gemeenschap maatschappij
kan verontrusten of bedreigen zijn uit den boze.
Hun oorspronkelijke bestuurlijke hiërarchieën zijn niet gebonden aan privileges voor de bestuursleden, terwijl
er buiten het ceremoniële geen onderscheid wordt gemaakt, en maatschappelijk
dienstbetoon of bestuur geen extra vergoeding levert doch gebaseerd is op
vrijwillige inzet.
Gelijkheid onder
de leden van een maatschappij, waarborgt de maatschappelijke vrede, en is deel
van hun natuurlijke ontwikkeling en geaardheid. Deze mensen zijn instinctief
aan de plaats en de aanvaarding in de maatschappij gebonden. Onderscheid
van leden binnen een maatschappij is dan ook onaanvaardbaar. Materialisme door
competitie vond hier geen voedingsbodem en kende nauwelijks ontwikkelingen. We
treffen net hierdoor weinig culturele en materiële sporen.
De zwarte Bantoe maatschappijen waren verdeeld in stamstaatjes, vaak op hun beurt in kleinere eenheden
verdeeld, gebaseerd op kleinere onderstammen, regio’s of dorpen.
Gemeenschappen
werden bestuurd door stamhoofden, dorpshoofden en raden der ouden.
Alle
bestuursorganen waren gebaseerd op het bestuur bij onderling overleg, terwijl
de nodige communicatie sterk bevorderd werd door de tamtam. De Tamtam werd
benut om feestelijkheden en bijeenkomsten aan te kondigen.
Elke gelegenheid
was en is een rede tot feesten en zorgen worden hier nonchalant terzijde
geschoven om deel te nemen aan gemeenschappelijke activiteiten.
Het instinct dat
hier de basis vormt leidt deze mensen naar een eenwording met hun maatschappij
en omgeving. Zij maken deel uit van de maatschappij, en zien het individu als
deel der maatschappij. Maatschappelijke aanvaarding staat centraal, en om dit
te bereiken is gelijkheid aan de anderen belangrijk.
Men wil daarom
niet hoger of lager staan dan de anderen, doch gelijk staan, waardoor elke vorm
van competitie gemeden wordt, en daarmee ook de daaraan verbonden agressie.
Het instinct dat
hun leven bepaald en stuurt zullen we als een maatschappelijk instinct
omschrijven. Mannen of vrouwen mijden elke vorm van agressie, doch onder
extreme druk slaan de stoppen door, en slaan ze plots om in een negatieve
gemoedstoestand of ongecontroleerde agressie.
Het fenomeen van
plots omslaan van de gemoedstoestand onder sterke Psychische druk is gekend als
Cycloïde, een ziekelijke stresstoestand of neurose. Onder extreme stress,
kunnen dergelijke vredelievende mensen zich ontpoppen tot wrede geweldenaars
(Rwanda 1994)
(de zogenaamde
genocide in Rwanda in 1994 kende reeds een aanloop in 1975 wanneer de Belgische
overzeese overheden besloten, de identiteitskaarten van de bevolking in te
trekken en te vervangen door documenten met de ras-vermelding naar de oorspronkelijke
bevolking, herkenbaar aan de familienamen, terwijl de etnische volkeren die
door 500 jaar versmelting in feiten niet meer bestonden)
Bij deze
ontwikkeling gaat het instinct en de daaraan verbonden natuurlijke behoefte,
naar de maatschappelijke samenhang, wat vooral tot uiting komt in
gemeenschappelijke bezigheden. Gemeenschappelijke activiteiten worden
instinctief ondersteund en het instinct koppelt hen aan het gebeuren rondom
hen, waardoor bewegingen en ritme van de omgeving en de natuur instinctief
overgenomen kunnen worden.
Hun gevoel voor
ritmische dans en muziek, is bij de zwarte maatschappelijke volkeren in Afrika
uitzonderlijk, daar algemene intelligentie en bijhorend verwerkingsvermogen
hier hoog ligt.
Deze negride volkeren tonen ons hun belangstelling
in communicatie voor berichtgeving over grote afstanden, via het gebruik van de
Tamtam, doch ook het ontbreken van gevechtswapens en krijgsontwikkelingen
bewijzen dat deze ontwikkeling steunde op overleg en communicatie, om problemen
op te lossen, terwijl gemeenschappelijke ontspanning tot op heden een
belangrijk element in hun dagelijks leven is.
Gemeenschappen
die eventueel in een gebied gemengd verbleven, respecteerden elkanders rechten,
en pleegden zo nodig overleg onder toezicht der stamhoofden of oudsten van de
betrokken gemeenschappen. Eventuele minderheden legden zich neer bij de
beslissingen der meerderheid, daar zij toch niet het gevaar liepen om
onderdrukt of asociaal behandeld te worden.
Woongebieden der
Negride volkeren leveren ons niet één spoor van ernstige militaire activiteiten
uit de pre-koloniale periode, en dit ook niet in de nabijheid van de geduchte
krijgsvolkeren der vermaarde nijlnegers. Ondanks de kennis der metallurgie en
het gebruik van smeedwerk voor dagelijks gebruik, als messen en bijlen, doch
ook voor het vervaardigen van jachtwapens als speren, ontbreken de handwapens,
herkenbaar aan een lemmet dat door een handbeschermer van het handvat wordt
gescheiden. Overal ter wereld waar krijgsvolkeren huisden vinden we slagwapens
en wapens voor lijfgevechten, voorzien van een scheiding tussen lemmet en grip,
door een handbeschermer. In de gebieden der Negride volkeren in Afrika werden
nooit dergelijke wapens gevonden, uitzonderingen langs de noordoostkust waar de
Arabische invloed en migratie mee speelde, en de bevolking al enkele duizenden
jaren vermenging kenden.
Fysieke ontwikkelingen
De Negride
volkeren zijn net zoals hun extroverte Europese neven, gedrongen en kort van
gestalte, met een gemiddelde van om en rond de 1.65m voor mannen, terwijl hun
vrouwen dooreen, nauwelijks de 1.50m overschrijden. De volwassen man of vrouw
zal snel een eerder mollig figuur krijgen wat reeds bij vele tijdens de
puberteit te bespeuren is.
Sociale rust en
ontspanning zullen hun corpulente lichaamsbouw en mollig uitzicht slechts doen
toenemen, waardoor het onderscheid tussen de corpulente Negride, de tengere
Khoisan, de kleine tengere Pygmee en slanke Individualistische Afrikaan,
duidelijk herkenbaar zijn.
Van Baby tot volwassenen
Maatschappelijke
baby’s reageren uiteraard eveneens vanaf het begin naar hun natuurlijk en
instinctief gevoel, waardoor deze baby’s van naturen uit zich best voelen wanneer
men met hen bezig is, of wanneer mensen in de omgeving zijn, doch reageren zij
speels op pogingen tot knuffelen, terwijl ze het intieme karakter hiervan
speels verwerpen. Speelse contacten, ja, doch intens en intiem knuffelen ligt
hen niet, wordt niet als dusdanig beantwoordt, en werkelijk knuffelen heeft
bij hen geen effect als intimiteit.
Als baby kan men
hen als gemoedelijk en rustig omschrijven, doch ook als kind zijn ze veelal
zeer volgzaam en handelbaar.
Indien hen
langdurig iets dwars zit kan dit best tot een haast explosieve reactie leiden,
wat eigen is aan hun extroverte natuur en het Cyclothyme aard.
Zowel het
maatschappelijk kind als de Puber of volwassenen gaan met het intieme
lichtzinnig om, wat ook weer bevestigd dat intieme gevoelens die per slot
individualiteit vereisen, hen nauwelijks wat kunnen schelen.
Het individu en
het individuele is hier van totaal ondergeschikt belang, en wordt door hen niet
aangevoeld.
Tijdens de
puberteit valt het op dat zij in relatie en toenadering, weinig scrupules en
remmingen hebben, en een totaal gemis demonstreren aan persoonlijke bekommernis
en individualiteit.
Hun jeugd en
puberteit verloopt nagenoeg zoals elk ander kind, doch hun maatschappelijke
aansluiting en behoefte hieraan staan steeds centraal, en hiermee ook de nood
tot aanvaarding en deelname met de groep of gemeenschap. Het is
merkwaardig dat elke maatschappij waarmee zij in contact komen, en waarvan zij
gedurende een bepaalde tijd deel uit maken, hun gedrag stuurt naar de trend van
die maatschappij.
Het vermogen tot
snelle wisseling van houding en visie tekent deze ontwikkeling vanaf de
kinderjaren, en staan model voor het Cyclothyme, of het vermogen tot snelle
wijziging van houding of gemoed.
Deelname aan
gemeenschappelijke activiteiten zijn prioritair, terwijl het intieme leven
vooral op spontane seks is gericht, zonder veel omhaal of taboes.
Spontaniteit en
uitbundigheid worden niet gekoppeld aan enige vorm van wedijver, maar maken
deel uit van hun sociaal leven en hun natuurlijke geaardheid.
Agressie,
competitie en concurrentie passen niet in hun wereld en wordt zo veel mogelijk
gemeden.
Psychologie en astrologie.
Gezien niet het
individu, doch de maatschappij centraal staat, heeft de beschouwing van het wel
en wee van een individu weinig zin, en kent men weinig interesse voor
Psychologie.
Geestesziekten
zijn goed herkenbaar door het verlies van de controle over de eigen
gemoedstoestand. De geesteszieken worden door gebrek aan controle over hun
toestand ontmoedigd, terwijl de eigen natuur hen verplicht om opgewekt aan het
gemeenschappelijke en de maatschappij deel te nemen, wat hen van de enen
stemming naar de andere slingert.
Geestesziekten
komen in de Negride wereld nauwelijks voor, daar maatschappijen stabiel waren,
en iedereen verzorgde. Moderne invloeden brengen ook hier de nodige
verstoringen met gewelddadige uitbarstingen, afwisselend met aangename
stemmingen.
De
verschijnselen van geestesziekten zijn gekend onder de gemeenschappelijke namen
Cyclofrenie of Bi-Polar-Disorder.
Gevoel en logica
Gevoelen logica
zijn niet naar het individu gericht doch naar de gemeenschap, waarbij sociale intelligentie
er voor instaat dat het individueel belang na dit der gemeenschap komt te
staan. De maatschappelijke past zich in de maatschappij, en verzekerd zich
dusdanig van een optimale maatschappelijke aanvaarding. Instinct en intelligentie
zal hen inpassen in elke maatschappij waarin zij zich vestigen, en hen op alle
terreinen en vlakken beschermen en verzekeren. De eigen verwanten vormen veelal
de kern van de eigen maatschappij.
De Afrikaanse samenlevingen
waren in het verleden vaak opgebouwd uit clanstaten, onder verdeeld in deelstaatjes
van subclans. Dergelijke structuren gaven optimale kansen op eensgezindheid,
harmonie, samenwerking en ontspanning.
Seksualiteit
Maatschappelijk
instinct heeft tot gevolg dat het hele leven van het wezen gericht wordt naar
maatschappelijke aanvaarding, wat voor pubers betekende dat zij alles in het
werk stellen om als volwassen aanzien te worden. Jonge aankomende mannen en
vrouwen trekken dit, in gemeenschappen die homogeen uit maatschappelijke leden
bestaan, door op alle terreinen, en de jonge vrouw zal vaak op haar 16de
of zelfs vroeger moeder zijn. Een vruchtbare vrouw geniet uiteraard meer
aanzien en waardering, dan een onvruchtbare vrouw.
Seksuele omgang
der jongeren wordt door Afrikaanse volkeren, vanaf de aanvang der
vruchtbaarheid van jongeren, aanvaard, en zelfs in bepaalde culturen
aangewakkerd. Zowel mannen als vrouwen hebben een eerder lage gevoeligheid aan
de opperhuid, waardoor streling en intieme aanrakingen slechts een betrekkelijk
succes kennen, en eerder overbodig dan nodig zijn.
De vrouwelijk
clitoris is niet sterk ontwikkeld naar gevoel en aanraking, en nauwelijks
merkbaar.
Gemis aan
individualisme geeft geen problemen voor een partner met een maatschappelijk
instinct. Indien zij een partner kiezen die tot de individualisten behoort,
blijf deze nochtans met zijn gevoelens en intieme behoefte in de kou
staan.
Religie en geloof
Geloof wordt
uiteraard gekoppeld aan religieuze manifestaties, die bij niemand
meer passen dan deze bevolking en hun natuurlijke behoefte om groepsleven in te
vullen. Religieuze samenkomsten zijn dan ook welkom en gelegenheid om in
gezamenlijk bezig te zijn.
Godsdienst vult
voor hen een deel der maatschappelijk behoefte, net zoals elke gelegenheid of
gebeurtenis welke aanleiding geeft om samen te komen. Samenkomen word zo mogelijk
uitgebreid tot een ware happening en elke gelegenheid wordt benut om te
feesten. Oorspronkelijk bleef hun geloof in God beperkt tot een geloof in zijn
wezen, doch werden overledenen en nog te geboren zijnde, beschouwd als in de
nabijheid van God of de Goden verblijvend. God was er maar diende niet te oordelen of
tussen te komen.
Het sociaal leven der maatschappelijke
Een
maatschappelijk instinct is gericht naar de samenleving en daardoor de beste
basis voor een goede sociale ontwikkeling. Het individu is onderworpen aan de
maatschappij en het wel en wee van die maatschappij.
Hun sociaal
leven is daardoor ook gericht naar de aanvaarding en aanvaardbaarheid van de
eigen persoon als volwaardig lid van die maatschappij.
De optimale
slaagkans om aanvaard te worden in een maatschappij, is er bij horen, en dit
kan slechts indien men gelijkstaat met alle anderen, waardoor competitie en
rivaliteit uit den boze zijn. Degene die behoorlijk lager of hoger scoren dan
het gemiddelde, zullen minder kans op aanvaarding krijgen.
Men kan dit
vooral in zuivere of overheersende milieus zoals vele Afrikaanse Negride
milieus goed waarnemen. Indien een lid van een familie of clan een rijkdom
verwerft, deel de hele familie of clan hierin.
Gelijkheid en de
vorming van Negride clanstaten leidde in het verleden tot de opbouw van een
stabiel Afrikaans continent. Verschillende clans en staten wisten, tot aan de
koloniale overheersingen, via de natuurlijke behoefte tot communicatie en
overleg, eigen aan het maatschappelijk instinct, nagenoeg het gehele Afrikaanse
continent ten zuiden van de woestijn, en vooral centraal en zuid Afrika, te
vrijwaren van oorlogen en geweld.
V.b. Het
vroegere Kongo rijk besloeg een oppervlakte, aan de westkust van het Afrikaanse
continent, gaande van Gabon tot groot deel van het huidige Angola. De
oppervlakte van dit rijk was vergelijkbaar met de BENELUX of zelfs nog groter,
en stond onder leiding van de Manikongo die resideerde in Mbanza het huidige
San Salvador in Angola. Het rijk was onderverdeeld in deelrijkjes of
provincies. De sociale organisatie was via continue overleg en sociale
intelligentie, beter dan wat westerse landen tot op heden presteren.
Het vroegere Hutu
rijk besloeg Oost Kivu, Rwanda, Burundi, een deel van Oeganda en een deel van
Tanzania en besloeg een oppervlakte die het viervoud der Benelux kan
overschreden hebben, was goed geordend en verdeeld in deelrijken, beheerst door
Hutu deelstamhoofden en een algemeen stamhoofd. Het hele gebied werd sedert
nagenoeg 1500nc door Tutsi families die als nomadische veehouders, per familie
of met slechts enkele vereende gezinnen rondtrokken, doorkruist.
Hun Stamhoofden
werden aangewezen en zetelden voor het leven, op grond van bekwaamheid en
ervaring, doch hadden hun kinderen geen erfrecht en opvolging. Ook hun stamhoofden
hadden buiten het ceremoniële geen exclusieve rechten, en moesten zelf in hun
levensonderhoud voorzien, net zoals elke andere inwoner in het rijk.
Eigendommen
Eigendommen zijn
bij hen bij voorkeur gemeengoed, wat uiteraard niet geld voor
mengmaatschappijen, zeker indien er een vermenging is met individualistische Afrikaners.
Individuele
eigendommen en rijkdom leidt tot competitie en maakt hen onaanvaardbaar in hun
gemeenschap.
Het verwerven
van Individuele eigendommen blijft hierdoor beperkt tot het noodzakelijke, en
zo nodig gedeeld met de gemeenschap.
Volksvermengingen
De
Maatschappelijke passen zich aan, aan elke gemeenschap waarin zij terecht
komen, waardoor stabiele vermengingen met de solitairen der Khoisan ontstonden.
Ook vermenging met de Individualistische Indonesische zeevaarders die de
oostkust jaarlijks bezochten, liet hier duidelijke sporen na.
Ook deze
vermenging verliep zonder nadelige gevolgen voor de bevolking of het gebied.
Vermengingen met
zwarte Individualisten stonden model voor de ontwikkeling der Niloten, en ook
hier zonder ernstige of duidelijke
nadelen.
Vermenging van
hun blanke verwanten met de blanke Individualist is daar en tegen veelal een
doodgeboren kind.
Deel 3: Instinct en sociale
impact
De omschrijvingen van ontwikkelingen als behorende tot een continent of
deel van een continent worden aangehaald, daar waar een homogene ontwikkeling
een continent tekent of overheerst, doch garandeert geenszins de aanwezigheid
van uitsluitend volkeren die tot dergelijke ontwikkeling behoren.
Zoals we hierna zullen zien is de sociale degradatie een gevolg van vele elementen en natuurlijke ontwikkelingen, welke zelf voor verdere degradatie zullen zorgen. Volksvermenging die op een natuurlijke en spontane wijze tot stand komen, leveren vaak een positieve invloeden. De westerse maatschappij gaat daarentegen over tot vermenging uit graaizucht en machtswellust, een instabiele maatschappij creërend, die gemakkelijk te onderwerpen is. Dergelijke strategie leidt echter tot durende degradatie die zich vermenigvuldigd, en de westerse maatschappij dreigt te verwoesten.
Westerse
Invloeden, veelal gewelddadig opgedrongen aan zogeheten ontwikkelingslanden,
leveren hier meer sociale ontwrichtingen dan nuttige ontwikkelingen.
Volksvermengingen
met westerlingen hadden in alle kolonies plaats, en ontstonden niet zelden via
dwang en geweld.
De nazaten van
deze westerlingen hebben het vaak tot op heden moeilijk om zich binnen de
normen en gewoonten van hun maatschappij te bewegen, trekken hierop naar de
steden, waar ze een wereld ervaren die hen meer ligt, en waar ze, onttrokken
aan de blikken en de aandacht van hun gemeenschap, een grotere individuele
vrijheid ervaren.
Steden bieden dan ook veelal geen
ontwikkelingsbeeld dat direct vergelijkbaar is met het ontwikkelingsbeeld op
het platteland. Om een volksontwikkeling te observeren is het dus aangewezen om
de landelijke bevolking, en niet de stedelijke bevolkingen te observeren.
Tropenbewoners op het vasteland, konden
gunstige gebieden behouden dank zij de numerieke kracht der gemeenschap, een
kracht die slechts door eensgezindheid verworven kon worden, wat wil zeggen dat
hun sociale intelligentie hoog moest zijn, om als dusdanig de maatschappelijke
vrede te verzekeren.
Tropische gemeenschappen hadden haast geen
daadwerkelijke behoefte aan technologische ontwikkelingen.
Het gunstig tropisch klimaat staat garant
voor warmte en voor een ononderbroken plantengroei en voedselketen.
Alleen de sterkste en vooral intern
stabiele gemeenschappen, boden door eensgezindheid, voldoende mankracht om
onbedreigd in de tropen te blijven. De sociale intelligentie der tropenbewoners
blijkt ook heden sterker dan moderne westerse bewapening, en westerse interventies
vermogen haast niets tegen de macht van hun eenheid. Daar hun ontwikkelingen
hoofdzakelijk op het maatschappelijk vlak scoorde, en slechts beperkt op
technologisch vlak, bij gebrek aan behoefte hieraan, zijn er op het Afrikaanse
continent of het tropische deel van zuidoost Azië nauwelijks
ontwikkelingssporen te vinden. Hun bouwkunst beperkte zich tot het optrekken
van hutten, daar zij aan kastelen, forten of vestingen niets hadden. Monumenten
interesseerde hen al evenmin, en persoonlijke verheerlijking druiste in tegen
elke benadering van hun sociaal inzicht.
Dit alles geeft ons rede tot het in vraag
stellen van het begrip en de inhoud der westerse beschaving.
Westerse beschaving wordt geprofileerd door
technologische vooruitgang, doch gelijktijdig door sociale achteruitgang, hand
in hand met toenemende agressie, geweld en een stijgende criminaliteit.
Geloof en
religie
Sociale, culturele, godsdienstige
ontwikkelingen, gewoonten en zeden bij volkeren, zijn het resultaat van vele
eeuwen ontwikkeling. Degelijke ontwikkelingen zijn het resultaat van invloeden
uitgaande van de algemene ontwikkelingstendens en niveau, hun leefwereld en het
natuurlijk milieu waarin men leeft.
Doch ook instinct of geaardheid bekleden in
dergelijke ontwikkeling een belangrijke plaats.
Al deze invloeden in combinatie met de
behoefte om de maatschappij te organiseren en te leiden zullen model staan voor
cultuur, filosofie en godsdiensten.
We zien dan ook dat godsdiensten vaak
veranderen of variëren afhankelijk van de bevolking die deze godsdienst belijdt.
Westerse godsdiensten hebben een opvallend
individualistisch karakter, en de godheid of godheden worden geïndividualiseerd
en als betrokken partijen bij al het gebeuren. De westerse God is vaak een
rechter die tussenbeide komt en optreed tegen het onaanvaardbare.
Slechts Godsdiensten die hun oorsprong
kende bij volkeren die uit het binnenland van Europa en de Russische vlakte
kwamen, zullen getekend worden door een Goddelijke opperrechter en profeten die
door God gezonden, orde op zaken dienen te stellen. Goddelijk optreden om orde
op zaken te stellen, kan slechts indien hiervoor behoefte is.
Godsdiensten die de Bijbel als bron
gebruiken hebben nog een zeer opvallend kenmerk gemeen, namelijk het afwijzen
en bestrijden van andere filosofieën of Godsdiensten.
Zij bestrijden in eerste instantie die
Godsdiensten die eveneens op de bijbel steunen, en rechtvaardigen geweld tegen
de anders gelovigen, omschrijven de anders gelovigen als door God verdoemden,
ongelovigen, heidenen, en een bedreiging voor het ware geloof.
Net deze volgelingen van de Bijbelse godsdiensten,
vertonen onverdraagzaamheid en agressie naar de andersdenkende, of hen die de
bijbel anders interpreteren, terwijl ze de interpretatie van de Bijbel die niet
met de hunne overeenkomt, omschrijven als ketters, en een bedreiging voor hun
visie en het ware geloof.
De ongelovigen als een bedreiging
omschrijven, en in naam van god, uitroeien was niet zelden een motief om
zogenaamde heidense volkeren te plunderen en te onderwerpen, een tactiek die
tot in onze tijden door het Christendom werd aangewend.
De Bijbel die oorspronkelijk een geschrift
was, dat door het volk van Israël als hun Heiligschrift werd omschreven, kende
een eerste scheuring door de volgelingen van de Palestijnse Jood, Jezus
Christus, die zij als de Messias of verlosser omschrijven, en waarbij het
Christendom een aanvang kende.
Een tweede scheuring ontstond toen Mohammed
rond 610 na Christus zich geroepen voelde, en een eigen interpretatie en visie
van de Bijbel aan het volk voorlegde, waarmee de Islam het levenslicht zag.
De wortels van zowel de Bijbel en daarmee
ook het Jodendom, het Christendom en de Islam zijn dus terug te vinden bij
volkeren die hun oer-ontwikkeling kende op de Russische vlaktes en het Europese
binnenland. Ook het Individualistische Hindoeïsme putte zijn inspiratie bij
deze, als Ariërs omschreven binnenlandbevolkingen.
De westerse ontwikkeling met zijn
individuele gebondenheid der leden, heeft behoefte aan strikte regels en wetten,
om ondanks de sterke individualiteit der bevolking, tot gezonde organisaties en
maatschappelijke orde te komen. Dit wordt ook duidelijk in de wetten en
wetgevingen, ook godsdienstige wetten dienen hieronder gerekend te worden.
De Islam die zich richt naar iedereen die
verdrukking ervaart, en haar volgelingen aanmoedigt om zich te weren tegen
onrecht, kent ook een voorstelbare opmars in de moderne wereld.
Dat deze godsdienst vooral in Azië succes
kent, komt doordat het recht zich te weren tegen elke bedreiging of onrecht,
perfect past in het Aziatisch
nestinstinct.
Het recht zich te verdedigen en zo te
overleven is een natuurlijk recht van elke soort, en deel van het bestaan.
Zonder dit recht kan een soort nauwelijks overleven. Ofwel overleeft een soort
door zich te verdedigen waar nodig, ofwel vlucht men voor de overmacht, doch
overlevingsdrang is natuurlijk en onontbeerlijk.
De Islam wordt ten onrechte aanzien als een
extreme godsdienst, extremisme en geweld aanwakkerde, dit terwijl hun profeet
Mohammed tijdens zijn leven open stond voor dialoog met de Christenen en Joden,
die hem, noch zijn visie of leer aanvaarden.
De westerse maatschappij en het Christendom
zijn daarentegen degenen die iedereen, zo nodig met geweld onderwerpen, onder
het mom van humanitaire doelstellingen, al was het maar om andere gebieden te
plunderen. (kolonisaties – Golfoorlogen – Rwanda enz.)
De filosofie van het Christendom zet dit
recht tot overleven op de helling, en daarmee ook het voortbestaan, door het
gezegde “Indien men op je ene wang
slaat, biedt dan de andere aan”. Wat er op neer komt dat een soort zich
willoos moet laten doen of afslachten, zoals hun stichter zelf toepaste, en
waarbij hij gewillig zou gewacht hebben op zijn beulen, wat uiteraard tegen het
bestaan en daarmee ook tegen de schepper en zijn schepping indruist.
Ongeborenen net zoals overledenen werden
vaak aanzien als hen die in de nabijheid der goden verbleven, en hierom ook
aangesproken werden om verzoeken aan de goden te richten. Goden waren er wel om
ongeluk af te wenden, het weer te beïnvloeden, gezondheid en heil te vragen, of
zwangerschap en nakomelingen te verzekeren.
Hun Goden waren er dus om gunsten aan te
vragen, niet om hen te oordelen.
Filosofieën zoals het Boeddhisme,
Confucianisme en het Taoïsme kenden hun oorsprong bij westerse
individualistische ontwikkelingen die in botsing kwamen met de oosterse
solitaire wereld der Mongoolse en Chinese bevolking.
Het Boeddhisme dankt zijn ontstaan in
Nepal, aan de botsing tussen de Individualistische Pro-Indische bevolking en de
solitaire Pro-Chinese bevolking in Nepal.
Het Confucianisme en het Taoïsme ontstonden
in China, waar de opperklasse en Chinese Adel haar wortels dankte aan de
westerse invallen der Hioeng-noe, waardoor ook hier wrijvingen tussen de Individualistische
geaardheid en deze der Solitairen ontstonden.
Religie en
geloof hebben vele redenen
Eerst en vooral het feit dat mensen een
behoefte hebben aan zinvolle maatschappelijke activiteiten, terwijl meetings
leiden tot het bespreken van dagelijkse activiteiten, komen individueel en
gemeenschappelijk gevallen van voorspoed en tegenslag ook aan bod. Dingen die
men net zoals onweer en rampen zal toekennen aan hoger machten of Goden.
Doden en zij die nog geboren moeten worden
zullen uiteraard in de nabijheid van deze Goden verblijven, en zullen door de
mensen aanroepen worden om voorspraak voor hen te doen.
In een latere fase zullen geloof en God
benut worden om de maatschappij meer zin en inhoud te geven. Godsdienstige
manifestaties zullen geleidelijk aangewend en gekoppeld worden aan alle
maatschappelijke activiteiten, waardoor de maatschappij meer kleur, zin en
inhoud krijgt.
In de westerse wereld zal het geloof in God
als wapen tegen agressie en criminaliteit worden aangewend, en wordt God de
onfeilbare opperrechter.
Deze God ziet, kent en bestraft ook het
verborgen kwaad. Een wending in de functie van de Godheid uit noodzaak, gezien
het veelvoorkomend gebrek der westerse volkeren aan sociale ontwikkeling, hun
hebzucht, agressie en machtshonger.
Huwelijken
Huwelijken en individuele binding van man
en vrouw zijn een product der Individualiteit.
De, op grond van nestinstinct overlevende,
waren oorspronkelijk verenigd in nestcommunes, waardoor iedereen die tot het
nest behoorde, door iedereen voortgeholpen, bijgestaan en verzorgd werd. Het
gebrek aan individueel gerichte gevoelens stond hiervoor garant. Deze
maatschappijen vertonen geen duidelijke mannelijke overheersing, doch mag men
hen als beperkt patriarchaal omschrijven.
De, op grond van een solitair instinct
overlevende, hielden er lucratieve relaties op na, zonder enige binding of
directe verplichtingen. Hier zijn geen sporen van enige dominantie door een der
seksen.
De, op grond van het maatschappelijk
instinct overlevende, hielden er vaste afspraken en de verplichte zorg voor
elkaar op na, zonder onvoorwaardelijke en individuele binding. Deze
maatschappijen hebben een zwakke patriarchale trend in het sociaal leven, het
gezinsleven is eerder matriarchaal.
De, op grond van het individualisme
overlevende, hebben een natuurlijke behoefte tot individuele relatie, en dus was
het huwelijk en binding wenselijk, terwijl hun patriarchale westerse gemeenschappen
een onderwerping van zwakkeren en vooral vrouwen beogen. Huwelijk gaat hier
oorspronkelijk hand in hand met de onderwerping van de vrouw en het terug
dringen van haar persoon als minderwaardig en tweederangs lid der gemeenschap,
ondergeschikt aan de dominante mannelijke heersers.
Invloeden
der instincten op het maatschappelijk leven
Het Solitair
instinct:
Het solitair instinct is door de
individuele onverschilligheid tegenover anderen, een instinct dat competitie en
vrijwillige agressie uitsluit.
Dit
instinct maakt het mogelijk met grote getallen samen te blijven, zonder het
gevaar op conflicten of agressie. Ieder neemt van
de bronnen volgens zijn behoefte en valt er niets meer te rapen dan zoekt men
naar andere bronnen. Strijd om het beschikbare is nagenoeg uitgesloten, en de
zwakste vallen uit de boot en worden aan hun lot over gelaten.
Het samentroepen geeft hen individueel meer
veiligheid, wat gezien hun natuurlijke afkeer voor agressie en zwakke
weerbaarheid, uitstekend uitkomt. Solitairen leven daardoor liefst omgeven door
soortgenoten, waardoor zij zich minimaal bedreigt weten. Indien zij omgeven
worden door een vijandige of agressieve gemeenschap, zullen zij alle contacten
waar mogelijk vermijden, en houden ze zich op de achtergrond. Solitaire hebben
geen natuurlijke behoefte aan een binding met een vaste partner, doch zullen vaak
uit praktisch oogpunt, een vaste partner opteren.
Hier vinden we ook het polygaam
partnerschap, waarbij uit praktisch oogpunt zowel het partnerschap of huwelijk
van een vrouw met meerdere mannen voor komt, (Sherpa’s in Nepal) als van een
man met meerdere vrouwen (Khoisan in Afrika) Hun van nature onpersoonlijk
gevoel geeft hen de mogelijkheid om vlot met iedereen om te gaan die geen
bedreiging vormt, geen agressie uitstraalt of gebruikt.
Agressieve soortgenoten worden gemeden,
doch eens de agressie ophoud, en de agressor zich sociaal opstelt, vergeten zij
dat er een agressie van die persoon uitging. Wraakgevoelens of weerwraak zijn
voor hen onbekend en onbegrijpelijk.
Oude overleveringen uit China, centraal
Amerika en de Andes verwijzen naar seksorgiën, voor en door de heersende kaste
georganiseerd, gebruik makend van de ondergeschikte en gewillige Solitaire
bevolking.
Solitairen aanvaarden elk gezag of
dominantie die hen niet in het gedrang breng of niet reëel agressief over komt.
Seksueel of ander geweld laat bij deze
mensen nauwelijks of geen psychische sporen na. (Nelson Mandela)
Hun spreekwoordelijke gewilligheid heeft
ook tot gevolg dat iedereen mee kan genieten van hun kennis en ervaringen,
terwijl wat zij niet meer gebruiken spontaan aan anderen wordt afgestaan of
doorgegeven.
Waarden der voorwerpen is voor hen
afhankelijk van hun bruikbaarheid, en luxe voorwerpen hebben voor hen geen
meerwaarde, indien zij uit kostbare materialen vervaardigd zijn. Zij zijn snel
tevreden met eenvoudige en goedkope dingen, als het voor hen maar bruikbaar is,
en voldoet aan hun wensen.
Zij bepalen de waarde volgens het gebruik,
doch het eventueel uitzicht, echt of imitatie, maakt hen niets uit.
Oorspronkelijk hadden deze gemeenschappen
geen directe behoefte aan leiders. Leiding ontstond vaak om een coördinatie te
genieten, en praktische dingen te regelen.
Hun gemeenschappen zijn vredelievend, doch
het gemis een individuele gevoelens kan, naar westerse maatstaven, tot een
gevoelloze houding leiden, en oorzaak zijn van ongewild geweld naar anderen.
Vooral het solitair kind, zal zich
gevoelloos en hard opstellen, daar hun sociaal leven en de sociale omgang, niet
op gevoel doch op ervaring en inzicht steunt, terwijl het kind eventueel
slechts kan steunen op inzicht, doch een gebrek heeft aan ervaring.
Gebrek aan ervaring op sociaal vlak,
betekend dat het kind oorspronkelijk geen sociaal, psychisch of fysiek geweld
herkent, en hierdoor de impact van daden onvoldoende kan inschatten. Kinderen
zullen zich vooral tijdens de puberteit vlot sociaal ontwikkelen, zeker indien
zij intelligent genoeg zijn.
Hun gebrek aan competitie en spontane
neiging om ervaringen uit te wisselen, leidde tot een snelle opgang van kennis
op alle mogelijke terreinen. China kon mede door de impulsen der westers
georiënteerde adel, bogen op een technologische voorsprong op het westen, van
nagenoeg 1500 tot 2000 jaar.
Hun kennis van chemicaliën en
plantextracten is verbluffend, net zoals de vreedzame toepassingen hiervan.
Khoisan en Pygmeeën in Afrika gebruiken net
zoals Indianen in het Amazone gebied, giftige pijlen voor de jacht, doch
blijkbaar nooit om zich te verdedigen. Eventuele agressie tegen hen wordt met
de vlucht, weg van de agressor of met een passief verzet, beantwoordt. (Nelson
Mandela in zuid Afrika en de Grote Chinese Muur)
Tegen bewust en ernstig geweld, is hun
vonnis onbarmhartig en is de doodstraf een aanvaardbare oplossing. Ernstige
criminaliteit is hier mogelijk, zowel door buitenstaanders als door eigen
leden, die bij gebrek aan inzicht er niet toekomen een sociaal gezond standpunt
in te nemen, waardoor ernstige doch ongewilde criminaliteit onafwendbaar
worden, niet gestuit door individuele, maatschappelijke, nestgerichte of andere
naar buiten uit gerichte natuurlijke gevoelens. Het solitair zijn kent slechts
een natuurlijke, instinctieve gerichtheid en gevoel naar de eigen persoon en
het eigen belang.
Het maatschappelijk verantwoord handelen
wordt opgebouwd op ervaringen en inzicht, niet op spontaan en instinctief
gevoel.
In koude Aziatische gebieden zoals in
Mongolië, Siberië en het noordpoolgebied, net zoals in Alaska, treffen wij een
hoge graad van individueel gerichte criminaliteit, en dit ondanks de
aanwezigheid van een meerderheid van solitairen.
De Solitaire ontwikkeling kon eveneens gunstige
gebieden inpalmen en er zich onbeperkt verspreiden, op grond van inzicht en
ervaring.
Hun onpersoonlijkheid en haast
onverschilligheid hielt hen ver van agressie en geweld naar soortgenoten,
terwijl het gebrek aan competitie er toe leidde dat zij elkaar spontaan hand en
spandiensten gingen verlenen. Deze verspreiding was dan ook de eerste grote
verspreiding op het tropische en subtropische vasteland van de oude wereld.
Solitairen geven hun kinderen nauwelijks onderricht
en opvoeding, doch straffen hen nagenoeg nooit. Kinderen hebben een onnoemelijk
zeggenschap, en ouders luisteren naar hen, daar de kleinen veelal zeer
hardnekkig eisen stellen, vooral tegenover hun moeder, die doet wat de kleinen
van haar wenst, voor zover dit verantwoordt of ongevaarlijk is, of indien er
een aanvaardbaar risico bestaat.
Gehandicapten, en ouderen van dagen worden
aan hun lot overgelaten. De baby die merkbare ernstige mentale of fysieke
gebreken vertoont, en geen kans maakt op waardig en zelfstandig leven,
wordt niet in leven gehouden.
Deze gemeenschappen tellen een hoog aantal
zelfstandige ouderen, die de ouderdom van 90 en zelfs 100 overschrijden.
Invloeden
van het nestinstinct
Doordat nestinstinct een wezen
onvoorwaardelijk aan het heil van het nest onderwerpt, is hun houding tegenover
het eigen nest of clan, instinctief gedreven, onbeperkt solidair met elk gezond
en functioneel lid van dit nest. Solidariteit sluit bij hen geen afwijzing, van
niet functionele leden, uit, waardoor men in deze gemeenschappen geen
gehandicapten leden of demente ouderlingen aantreft.
Onbeperkt onderworpen aan het wel en wee
van het eigen nest, is hier niet het resultaat van opgelegde verplichting, noch
van godsdienstige invloed, doch zuiver gebaseerd op het instinct.
Gebrek aan intelligentie kan leiden tot het
verlies van de controle over de draagwijdte, waardoor het nest uiteindelijk
bedreigt kan worden door sociale onvrede met andere clans.
Families die goed ontwikkelde en
intelligente leden telden, konden uiteindelijk door coöperatie met andere
families een grotere mankracht ontwikkelen, en beperkt standhouden op het
Aziatisch zuidelijk vasteland.
Families die door sociale degradatie
beperkt, geen aansluiting met buurtgemeenschappen bereikte, diende te wijken
naar nabij gelegen Indonesische eilanden. Elke observator zal snel merken dat
vooral de kleinere eilanden veelal onrustig zijn en meer agressie onder haar
bewoners vertonen.
Sedert de koloniale bezetting en westerse
bemoeiingen loop het geweld op de Indonesische eilanden uit de hand.
Eerst is er, voor hen vooral, nefaste
invloed uitgaande van het Christendom, met zijn filosofie van hun stichter,
Jezus Christus, die vergevingsgezindheid, grenzeloze naastenliefde en pacifisme
predikte. Een filosofie die indruist tegen het instinct van deze mensen, en
tegen het natuurlijk recht tot overleven en hun natuurlijke instinctieve
overlevingsdrang, die in elk schepsel aanwezig hoort te zijn.
Ook de opgedrongen westerse visie en
politiek, en de westerse manipulatie en ingrepen, om het zogenaamd
koppensnellen te bannen, betekend een directe ontwrichting van hun natuurlijke
en instinctieve normen, waardoor het geweld dat vroeger beperkt bleef, en een
loutere mannenzaak was, heden ingevolge frustratie en ontwrichting, ook vrouwen
en kinderen treft. Op Sulawesie, (vroeger Celebes) werden anno 2006, drie
Christelijke schoolmeisjes onthoofd door Moslim extremisten.
Zuid Thailand wordt anno 2006 / 2007 met
een regelmaat geconfronteerd met geweld en koppensnellen bij klaarlichte dag en
in het publiek, door moslimextremisten gepleegd.
Vooral de Islam geeft deze mensen hun
vroegere waarde terug en heeft daarom ook veel bijval. Aanwezigheid van
Christelijke gemeenschappen en de filosofie van Jezus Christus, met totale
geweldloosheid, en het lijdzaam ondergaan van agressie, zien zij als een
bedreiging voor hun leven en voortbestaan.
Terwijl het zuidoostelijk vasteland van
Azië, vanaf Vietnam tot en met Maleisië, bevolkt wordt door bevolkingen met
zowel een nestinstinct als door solitairen, hetgeen tot vóór de westerse
inmengingen, nooit tot ernstige en grootschalige conflicten leidde. Men treft
hier nauwelijks sporen van grootse krijgsverrichtingen of bewapening, alhoewel
er die toch waren. Azië kende na de invallen der Hioeng-noe verschillende
stadstaten, waaronder ook het eerste Thai rijk. Oorlogen tussen deze stadstaten
leidde oorspronkelijk tot het opspitsen van Zuid Azië in diverse Koninkrijken.
Oorlogen waarbij de, van westerse oorsprong stammende, adel, elkaar gebieden
betwisten, doch waarin de bevolking veelal tegen wil en dank betrokken
werd.
Terwijl deze gemeenschappen de westerse
observator de indruk wekken gedomineerd te worden door de mannen, en men hier
met strikt patriarchale maatschappelijke structuren heeft te rekenen, kent de
vrouw, die zich ogenschijnlijk slaafs opstelt, geen reële onderdrukking. Zij
manifesteert zich instinctief en spontaan als uitzonderlijk plichtsbewust
tegenover haar nest. Het invullen van hun maatschappelijke plaats en functie is
het enige dat deze mensen beogen, en het enige dat hen werkelijke voldoening
schenkt.
Het Christendom op de Filipijnen
verhinderd de etnische Indonesiër om zijn natuurlijke plaats en functie voluit
en ongeremd in te vullen, waardoor frustratie, dronkenschap en druggebruik, zowel
de maatschappij als het gezin bedreigen.Het grootste probleem is de brainwash die door
religies en ook het christendom wordt toegepast, en mensen het gevoel geeft dat
er niets anders mogelijk of goed is.
De verstandhoudingen in een nestgemeenschap
is uitzonderlijk en de solidariteit grenzeloos. Iedereen, mannen,
vrouwen, ouderen en kinderen, zijn blindelings en instinctief bereid om op te
komen om het nest te beschermen, en hiervoor eventueel hun leven te offeren.
Ondanks
alle wilde verhalen over koppensnellers, leven deze mensen vreedzaam, en mijden
zij alle geweld waar mogelijk. Nestinstinct voedt geen agressie of geweld
zonder noodzaak.
Invloeden
van het individualisme. De zwarte Individualist:
De belangrijkste doch vooral meest
agressieve menselijke ontwikkeling is gebaseerd op het Individualistisch
instinkt. Elk individu wil zich als geschikt voorstellen, om zo als eerste in
aanmerking te komen ten overstaan van een ander geslacht en eigen maatschappij.
Individuele behoefte staan hier centraal. De
partner voor zich persoonlijk veroveren is één, doch men moet die partner ook voor
zich persoonlijk behouden, een doel dat slechts verzekerd wordt door de binding
aan die partner.
Individuele waarde of stand help mannen om
vrouwen aan zich te binden, om zo verzekerd te zijn van een invulling van hun
persoonlijke behoefte.
Binnen zwarte Individualistische gemeenschappen
bestaat er een duidelijke familiale vrede, en houden zowel mannen als vrouwen
zich aan hun verplichtingen, terwijl ook het wederzijds respect optimaal
blijkt. Deze gemeenschappen geven ons een duidelijk beeld van een goede
individuele ontwikkeling in combinatie met een duidelijke sociale intelligentie,
waardoor het individualisme binnen gezonde maatschappelijke normen blijft.
Ingevolge de veelvuldige vermengingen der
zwarte Individualistische volkeren met vooral Negride volkeren in noordelijk
centraal Afrika, doch ook meer naar het noorden met blanke Individualisten, heeft
tot gevolg dat deze gemeenschappen zich aan zeer strikte afspraken hechten, en
maatschappelijk hoge eisen stellen van de bevolking.
Strikte en strenge wetgeving is voor deze
zwarte Individualist geen probleem, doch strenge toepassingen blijken vooral
nodig daar waar zij met blanke volkeren onder een dak leven, en dit, om alsnog
een stabiele maatschappij te waarborgen.
De zwarte Indiër en vooral hun Afrikaanse
neven kan men overwegend als streng, punctueel en betrouwbaar beschouwen.
Hun gezinsgebondenheid is uitzonderlijk
sterk, en de partner en kinderen genieten overwegend voorrang op de eigen
wensen.
Beperkte volksvermengingen en sociaal
inzicht hielden deze gemeenschappen veelal op een gezond maatschappelijk peil.
De weerbaarheid van de zwarte Individualist
in Afrika, leverde hen de roem van gevreesde krijgers. De druk van agressieve
volkeren van het Europees binnenland, die van oudsher via de verbindingen van
centraal Europa naar het Midden-Oosten , nabij Kaspische Zee en Zwarte Zee, het
Midden-Oosten binnen trachten te dringen, heeft zwarte volkeren in het
verleden, in die gebieden, dwongen krijger en legers te vormen.
Hun weerbaarheid en krijgskunst steunt
voornamelijk op strategisch inzicht der individuele krijgers, terwijl zij
nauwelijks behoorlijke bewapening bezaten. Bleken zij zeer geduchte
tegenstanders der westerse kolonisators.
De blanke
Individualist
De westerse maatschappij bestaat
voornamelijk van oudsher uit Individualistische -Europeanen , die zich in de
prehistorie vermengde met de reeds aanwezige verspreiding der Neanderthaler,
een vermoedelijk gedegradeerde pro maatschappelijke Negride ontwikkeling die
via de grote breuk doordrong tot in het Duitse Neanderthal. Deze Pro-Negride
ontwikkeling is heden goed herkenbaar in de extroverten Picknicus of corpulente
en zeer sociaal geëngageerde blanke.
Vooral de slanke en sterk individualistisch
gerichte blanke bevolking dient gezien te worden als de westerse broer van de
zwarte Individualist, doch hun agressie ligt beduidend hoger, terwijl hun
sociale omgang mank loopt.
Gebrekkig sociaal inzicht en ontwikkeling,
samen met een ongeremd individualisme, is veelal de basis voor overdreven
asociale competitie en daaraan verbonden agressie en criminaliteit. Agressie der
westerse individualist is deel van een nagenoeg ongeremde competitiedrang en
hebzucht. Gebrekkig inzicht en sociaal onvermogen worden veelal vervangen door
fysieke of materiele machtsontplooiing. Concurrentie wordt in de regel niet
aanvaard, en concurrenten worden bikkelhard bestreden. Iedereen wil zijn keuze
voor hem of haar alleen, doch de dominante man zal vaak eisen van de vrouw dat
zij hem deelt met andere vrouwen, om zo meer aan zijn persoonlijke trekken te
komen
De westerse wereld is beschaaft en ontwikkeld
op het terrein van oorlogvoering, bewapening en technologie, doch kan in eigen
rangen nauwelijks vrede handhaven.
De Individualistische Europanen en hun Amerikaanse broers, die zich
als volwaardige en beschaafde wezens betitelen, zijn de enige die zicht
tot op heden als wilde gedragen, en andere gebieden gewelddadig onderwerpen en
plunderen.
Beschaving, veiligheid en vrede in eigen
huis, zijn in de westerse wereld loze begrippen, terwijl hier de gevangenissen
niet alleen bestaan, doch talrijk zijn en uitpuilen, en zinloze wetboeken
een ruime bibliotheek vullen, terwijl ordehandhaving en de gerechtelijke
diensten overvloedig benut worden, allemaal dingen die men in vele niet
westerse landen nauwelijks of niet kent of kende, gezien er geen behoefte aan
was.
Al bij al, baten wetten en ordehandhaving
niet, en tiert, juist in de westerse wereld, de criminaliteit welig.
Het individualisme neemt niet zelden
extreme normen aan, waardoor het ook egoïsme vaak grenzeloos blijkt.
Buitensporige persoonlijke behoefte hadden
invloed op de natuurlijke selectie en verdere ontwikkeling, waardoor ook
seksuele behoefte de maatschappelijk aanvaardbare normen veelal overschrijdt.
Seksueel geweld naar zwakkeren, vrouwen en kinderen, zijn dan ook schering en
inslag, terwijl de sekshonger eventueel zelfs gestild wordt door seks met
dieren, het gebruik van erotische attributen of namaakgeslachtsdelen.
Westerse vooruitgang bestaat vooral uit de
opkomst van medisch onverantwoorde ontwrichting der natuurlijke selectie en het
daaraan verbonden natuurlijk evenwicht, enorme bewapening, oorlogvoering,
overtollige en vaak zinloze luxe.
Het
maatschappelijk instinct:
Hier moet aan voorgaande uitleg niet veel
toegevoegd worden, doch maken we uitzondering voor de westerse maatschappelijke
ontwikkeling, die blijkbaar toch ver verwijderd is van deze der
maatschappelijke negerbevolking van centraal Afrika. De westerse
maatschappelijke hebben gedurende duizenden jaren de vermenging ondergaan van vrij
agressieve egocentrische degradatie der individualisten, waardoor mede door
eigen degradatie, er een zwakke koppeling met de maatschappij aanwezig blijft.
Hun maatschappelijk gevoel wordt vaak sterk doorkruist door egoïsme, en komt
hierdoor op de helling of is er soms zelfs door te verwaarlozen. Dit alles in
tegenstelling van de maatschappelijke Neger die door versmelting met Khoisan
eerder een minder agressieve ontplooiing kende, en een hoger niveau van sociale
ontspanning nastreeft.
Moderne
medische ontwikkeling;
Elk wezen wordt geboren met een genetisch
aanwezig patroon waarin een onmisbare informatie ter overleving is opgeslagen,
met naast het instinctief basispatroon, ook informatie voor het te ontwikkelen
brein, het ontwikkelen van afweer tegen pathogene aanvallen op ons gestel
en gezondheid, enz. We noemen het DNA.
Het brein registreert elke informatie die
via het zenuwstelsel wordt aangedragen en verwerkt deze tot bewuste of
onbewuste data opslag.
Oogzenuwen geven informatie voor
beeldvorming, deze der tong voor smaak enz. de zenuwen verspreid in ons lichaam
registreren de lichaamswarmte, eventuele afwezigheid of aanwezigheid van
werkzame stoffen in het bloed enz.
Het brein gebruik deze informatie om op te
slaan, te vergelijke met positieve resultaten uit het verleden, en eventueel
via orders aan de verscheidene organen, de toestand bij te sturen.
Negatieve ontwikkelingen door aanwezige Pathogene
zal leiden tot het zoeken en benutten van herstelling via aanmaak van
antimaterie of het opwekken van koorts, waardoor bacteriën die hogere
temperaturen niet verdragen, gedood worden.
Het continue herstellen van de optimale en
gezonde fysieke conditie, kan men omschrijven als het natuurlijk afweer
systeem.
Buitensporige functies en
onregelmatigheden, die ons brein registreert, en om herstelling vragen, geven
ons het gevoel van ziek zijn, de reactie van het brein en herstel van de
normale functies, ervaren wij uiteindelijk als genezing. Ontregeling van de
conditie kan een gevolg zijn van onvoldoende, minderwaardige of ongepaste
aanvoer van stoffen via de voeding, verstoorde werking van organen via
Pathogenen, zoals bacteriën en Virussen, tekort aan rust, ondervoeding,
verwondingen, stress enz.
Elke succesvolle reactie en correcties worden
samen met de afwijking in het onbewust deel van het geheugen opgeslagen, om bij
een herhaling een “kant en klaar” herstelprogram te hebben, en hierdoor een
herstelling of correctie vlot te kunnen uitvoeren. Dergelijke opslag van
correcties en ervaringen regelen onze handelingen, bewegingen,
ooginstelling, hartslag, bloedglucose gehalte, het aanmaken van afweerstoffen,
het regelen van de temperatuur of het opwekken van koorts. Koorts ter
verdediging tegen sommige bacteriën, die gedood worden door de hoge
temperatuur, enz.
Het gehele lichaam wordt continue bewaakt
door het zenuwstelsel dat informatie transporteert van en naar het brein, en
het brein dat oplossingen zoekt en de nodige bevelen naar de organen en klieren
zend, om de gewenste conditie te herstellen of functies en bewegingen te
coördineren.
De inenting van vaccines:
Het gevaar dat het lichaam met een
Pathogeen geconfronteerd wordt, dat blijvende of fatale schade kan veroorzaken,
leidde tot de zoektocht naar en de ontdekking van vaccines.
Vaccines zijn Pathogenen, die via
manipulatie verzwakt werden, waardoor hun werking geen ernstig letsel kan
aanbrengen.
Het gebruik van dergelijk vaccin geeft het
brein de gelegenheid informatie der symptomen waar te nemen, een afweer op te
bouwen, het pathogeen te vernietigen en alle betreffende informatie op te
slaan.
Indien nadien een niet gemanipuleerde
pathogeen het lichaam aanvalt, wordt via de reeds gekende symptomen, dit
pathogeen herkend en onmiddellijk uitgeschakeld, zonder dat het de tijd krijgt
schade aan te richten. Dergelijk pathogeen kan via mutatie sterker worden, doch
desondanks door het brein en het afweersysteem herkend en vernietigd worden.
Via gradatie en aanpassing van de afweer
zal dergelijk pathogeen alsnog vernietigd worden, wat betekent dat ook het
afweersysteem mee kan evolueren en gradueren.
Vaccines bieden de kans op een vrij grote
aanpassing van het afweersysteem. Vaccines bieden dus veelal een blijvende
bescherming.
Antibioticum,
bestrijder der pathogene, op maat gemaakt.
De Britse arts, Alexander Fleming ontdekte
in 1928 dat schimmels van enkele soorten van het schimmelgeslacht Penicillium
in staat zijn bacteriën op te lossen. Hij noemde de werkzame stof penicilline,
en gaf daarmee het startschot voor de aanmaak en gebruik van Antibiotica.
Dergelijke Antibiotica worden bewerkt met
als doel bepaalde bacteriën onschadelijk te maken, doch antibiotica kunnen zich
niet zelfstandig aanpassen aan mutaties der bacteriën, terwijl de bacteriën
uiteindelijk immuun worden voor het antibioticum.
Terwijl de antibiotica wordt geprezen om
zijn nut in de moderne geneeskunde, wordt men geconfronteerd met een snelle
toename van resistente bacteriën. Opwaardering van antibiotica is nochtans
beperkt.
Gebrek aan
aanpassing of opwaardering, betekend dat we dank zij het gebruik van
antibiotica, het en ons, natuurlijk afweersysteem ondermijnen, doch ook de
natuurlijke selectie uitschakelen, en tenslotte schadelijke bacteriën tot
mutatie en opwaardering dwingen.
Met ander woorden, het gebruik van
antibiotica zal eerst het afweersysteem degraderen en de overleving van
gebruikers en hun nageslacht op de helling zetten, waardoor antibiotica, door
het vernietigen van het natuurlijk afweersysteem, de grootste bedreiger van de
gezondheid kan worden.
We zijn heden getuigen van steeds meer
bacteriën en virussen die resistent blijken tegen de bestaande medicaties,
terwijl de opmars van gevaarlijke en dodelijk besmettingen niet meer te stuiten
lijkt, ( Ebola, Sars, Aids enz.)
Rekening houdend met voorgaande, kunnen wij
ons terecht afvragen of de bestrijding van dergelijke bacteriën en virussen, de
bedreiging niet eindeloos verhoogd, om uiteindelijk de gebruikers van
antibiotica uit te roeien.
Gebruik en
nut van voeding en medicatie.
Het lichaam heeft voor goede werking, de
nodige grondstoffen nodig, die via de spijsvertering in het bloed terechtkomen,
de nodige bouwstoffen aanvoeren en de nodige brandstof voor de longen, om het
lichaam mee op temperatuur te houden.
Tekorten van nodige stoffen kan ons lichaam
tijdelijk schaden, doch langdurige tekorten kunnen blijvend letsel aanrichten
of het lichaam ernstig verzwakken, waardoor Pathogenen meer vat krijgen en de
gezondheid ernstig in gevaar komt.
Het mag vele verwonderen, doch overvloed
schaadt eveneens, daar al wat aangevoerd wordt, of verwerkt moet worden, of
dient afgestoten en afgevoerd te worden. Doch het is niet steeds zo, dat alles
wordt verwerkt of afgevoerd. Wat niet verwerkt of afgevoerd wordt en onnodig
is, gaat zich ergens ophopen en schade aan het geheel aanbrengen.
Met de aanvoer van voedsel kunnen
schadelijke stoffen of Pathogenen het lichaam binnendringen, stoffen die de
goede werking en de gezondheid kunnen verstoren, en waarvoor men
eventueel medicatie gaat aanwenden.
Medicamenten zijn stoffen die worden
aangewend om ziekteverwekkers te neutraliseren of te doden, of om bepaalde
werkingen in het lichaam te forceren of bij te sturen.
Medicamenten zijn voor gezonde mensen zeer
schadelijk, en zullen ook bij gering doch onverantwoord gebruik, letsels
nalaten, ook al merkt de gebruiker er niets van.
Het verbruik van een overvloed van
medicamenten, waarvan vele als onschuldig en schadeloos worden omschreven,
verhinderen niet dat het lichaam deze zal verwerken, met kans op ophoping van
stoffen, die niet in het lichaam nodig zijn.
Het lichaam past zich ook aan, aan het
gebruik van stoffen en voeding, ook aan schadelijke stoffen, doch vaak met zeer
ernstige ontwrichting van het afweersysteem en de gezondheid.
Elk verbruik door het lichaam van stoffen
die, ofwel schadelijk kunnen zijn, ofwel overvloedig worden opgenomen, brengt
risico voor de goede werking en de gezondheid met zich.
Tot slot
Ondanks de snelle vooruitgang der medische
wetenschappen en hun toepassingen in de westerse wereld, is verbonden en toenemende
levensverwachting en stijgend gemiddelde leeftijd, niet verbonden aan een
betere gemiddelde gezondheid, integendeel, de doorsnee gezondheid der westerse
bevolking, gaat in dalende lijn.
De westerse bevolking wordt vooral bedreigt
door afbouw van natuurlijke selectie en het natuurlijk afweersysteem, door
overdadige medische interventies, terwijl vooral de medische sector baat heeft
bij de medische vooruitgang.
Uiteraard is er een nuttig gebruik van deze
wetenschap mogelijk en zijn medische vooruitgang en kennis nuttig indien men
deze op een gepaste wijze benut.
Virussen en bacteriën worden steeds meer
resistent tegen medicamenten, en passen zich zoals alle leven aan of worden
vernietigd en verdwijnen, doch aangepaste exemplaren leveren een groter gevaar
dan eerdere exemplaren, en blijken steeds moeilijker te bestrijden.
Het natuurlijk biologisch afweersysteem bij
mens en dier past zich wel aan, waardoor de natuurlijke afweer nauwelijks
beperkingen heeft.
Dit systeem biedt voldoende aanpassingsmogelijkheden
om uiteindelijk dergelijke pathogeen te vernietigen. Buitengebruikstelling van
het natuurlijk afweersysteem via medicatie, sluit misschien directe risico’s
uit, doch sluit opwaarderingen van het immuunsysteem uit, wat principieel op
een degradatie van dit systeem neerkomt.
De grootste bedreiging voor onze soort is
momenteel de overconsumptie van antibiotica de afschaffing van borstvoeding en
de extreme hoge eisen aan hygiëne voor kinderen.
Onze soort wordt beschermd door de sterfte
der zwaksten. Kinderen worden beschermd door de natuurlijk voorziene
borstvoeding die hun weerstand verhoogd, terwijl licht beperkte hygiëne, de
afweer opvordert en het immuunsysteem stimuleert.
Wij kunnen de medische diensten van dokters
of verzorgers niets verwijten, daar wijzelf vaak de vragende partij zijn, en de
arts die niet aan onze vraag voldoet, de rug toe keren, en dit ongeacht of onze
vraag of wens deskundig en verantwoord is.
Westerse
beschaving en criminaliteit:
Tot 1970 was België voor vele niet
Europeanen een onbekend oord, en wanneer ik trachtte uit te leggen waar België
dan wel lag, dacht men dat het een deel van Frankrijk was, en Brussel een
randstad van Parijs, doch dit is nu verledentijd en België werd berucht door
zijn criminaliteit, bedenkelijk optreden en bestrijding via de bevoegde organen,
en via de falende rechtspraak.
Het
mysterie van de bende van Nijvel
Deze "bende" heeft in de jaren
1982/85 verschillende zeer gewelddadige overvallen gepleegd.
Daarbij werden 28 personen gedood waaronder
ook kinderen.
Doel en rede der activiteiten der bende van
Nijvel zijn tot op heden onopgelost, terwijl alle onderzoeken duidelijk en
bewust werden gesaboteerd. Met de alom gekende elementen, kan men diverse
pistes en destijds aangehaalde redenen, absoluut uitsluiten.
Hun activiteiten in Waals-Brabant in en
rond Nijvel, halverwege Brussel en Charleroi was van meet af een raadsel, doch
wordt nog mysterieuzer indien men de gekende elementen en aangevoerde theorieën
op een rijtje zet.
Het meest bizarre is het feit dat zij ware slachtingen
aanrichtte aan ingangen van supermarkten, doch zonder bedreigd te zijn, mannen,
vrouwen en kinderen in de wilde weg doodschoten, zonder dat deze hen hinderde,
terwijl hun optrede uitzonderlijk professioneel was. Ja zelfs te professioneel om grof te blunderen, doch zij zouden zogezegd zeer grof blunderen.
Een nooit eerder vertoond beeld van
waanzinnig en zinloos geweld in volle dag.
Hun activiteiten beoogden zogenaamd het
plunderen van de kassa der supermarkt, doch de ochtend is een tijdstip dat die
kassa vermoedelijk zo goed als leeg is.
Hun professionaliteit was van dergelijk
niveau, dat ze met alle gemak en minder slachtoffers, minder risico en met uiteraard
meer waarborg op de opbrengst, elke bank hadden kunnen overvallen.
Hun optreden leek waanzinnig en zinloos,
doch was duidelijk professioneel en grondig voorbereid.
Het zinloos moorden was blijkbaar deel van
een plan, een actie waardoor alleen ordediensten en publieke opinie
geprovoceerd werden, zonder enig noemenswaardig gewin voor de bende.
Men beoogde blijkbaar geen gewin, wel
sensatie, en dit door een goed opgeleid professioneel commando.
Ook het feit dat al hun acties in een
beperkte tijd steeds in dezelfde omgeving, op dergelijke zinloze doch
doldrieste en sensationele wijze werden uitgevoerd, wijzen op een geplande en
uiterst brutale uitdaging voor ordediensten en publieke opinie.
Doch wat kon het doel zijn?
Het moest een doel hebben, het was te
professioneel en te grondig voorbereid en uitgevoerd. Het was zeker, zij
beoogden geen opbrengst of gewin en leken slechts uit te dagen, doch het was te
goed opgezet om zinloos te zijn.
Het bleek duidelijk dat zij plaatsen en
omstandigheden uitkozen waar een publieke toeloop hen hinderde, en slecht
onschuldige slachtoffers betrokken waren, doch dit zonder een doel lijkt
absurd, tenzij de schijnbaar zinloze chaos en aandacht hun doel was, doch
waarom?
De door de onderzoekers en de pers
aangehaalde mogelijke redens waren totaal uit de lucht gegrepen.
Het mag allen verwonderen als we terug
blikken naar hun acties, en de beoordelingen van onderzoekers en gerecht over
de mogelijke gronden van hun acties. Justitie en onderzoekers komen met absurde
verklaringen die veel weg hebben van drogreden, en lijken het publiek te willen
misleiden, en dit terwijl het zelfs voor de meest simpele van geest duidelijk
moet zijn dat de bende geen duidelijk doel voor ogen hadden, doch wel
opzettelijk slechts professionele chaos creëerde.
In de pers kwam het nieuws als zouden de
activiteiten een spoor van illegale wapenhandel moeten verbergen, doch welke
idioot trekt de aandacht door wilde en zinloze slachtingen aan Supermarkten,
van gerecht, pers en het publiek om een illegale handel te verbergen. Indien
men iets te verbergen heeft doet men er wijs aan om zeker geen aandacht te
trekken.
In de pers kwam eveneens het bericht als
zouden hun activiteiten bedoelt zijn om het land te destabiliseren om zo
tot staatsgreep te komen, doch ondanks hun professioneel en hoogstaand optreden, waren hun acties te
kleinschalig om een aanzienlijk effect te hebben, terwijl, als men een
staatsgreep beoogt, men de ordediensten of het leger aan zijn kant moet
krijgen, dus als partner en niet als tegenstander.
Zij waren te goed voorbereid om dergelijke
blunders te maken. Ook het idee van een poging tot destabilisatie van het land
is idioot, en een land kan men onmogelijk met dergelijke brutale en bloedige,
doch kleinschalige acties, ernstig destabiliseren
Ook de aantijging als zouden het acties
zijn opgezet door extreem rechts, mag men als zinloos omschrijven, gezien het
uitgerekend de heren Procureurs des Konings waren, die elke vordering in het
onderzoek afblokten, door de onderzoekers die resultaten bereikten, van hun
opdracht te ontlasten. Het werkelijk bizarre hiervan is dat de koning hierin
geen persoonlijk commentaar of stelling inneemt en niet tussen komt. Was de
koning soms lid van extreem rechts, en bestaat er wel een
daadwerkelijk extreem rechts in België, of is dit slechts een
politiek spookbeeld in het belang van de linkse politiek.
Eén resultaat werd duidelijk, de complete
chaos bij gerecht, ordediensten en pers, en het feit dat iedereen die zijn neus
te diep in deze zaak stak prompt de mond werd gesnoerd, incluis de pers,
waardoor alle informatie kanalen naar het publiek uiteindelijk afgestopt
werden, en de werking van de orderdiensten en rechtspraak werden uitgeschakeld.
Alle kanalen naar het publiek afstoppen en
controleren betekend dat het publiek geen stem meer heeft en men dus van geen
democratie meer kan spreken. Met andere woorden terug naar de middeleeuwen, en
het onbeperkte gezag der potentaten.
Hun overvallen waren zeker niet bestemd om
buit te maken, ook niet om sporen te wissen of het land te destabiliseren,.
Extreem rechts werd zeker niet door de
hoogste macht van het land gesteund, dus ook zij hadden hier zeker niets mee te
maken. Al deze verhalen zijn absurd en uit te sluiten.
Eén resultaat is onbetwistbaar, de veiligheid
van de burger en zijn rechtszekerheid werden tenietgedaan, de ordehandhaving,
het rechtsapparaat, de vrijheid van meningsuiting en vrije nieuwslezing en tot
slot ook de democratie werden buiten spel gezet.
Opkomend rechts in Europa is uiteraard een bedreiging
voor elke dictatuur dus ook voor een monarchie die als democratisch wordt
voorgesteld tegen de zin van het volk zoals in België duidelijk het geval is.
De enige belanghebbende hierin zijn degenen
die macht en positie, naar eigen goeddunken en onbeperkt, willen uitoefenen, en
niet de burger of de democratie. Ondanks dit alles heeft het publiek dit in
vrij grote maten aanvaard, zonder te beseffen dat men de klok geleidelijk terug
zet, hun rechtszekerheid en de democratie daarmee een dode letter wordt.
Had de vernietiging van de persvrijheid en
inspraak van het volk te maken met de latere acties in Rwanda, die duidelijk
vanuit België met steun van buurlanden, werd opgezet. We mogen aannemen dat
Leopold II destijds zijn privé bezit, Kongo, onder druk afstond aan de staat,
met behoud van zijn belangen in de industriële activiteiten en aandelen in de
rijkste mijn exploitatie van onze planeet.
10 jaar nadien gebeurt er iets bizar in
centraal Afrika, de zogenaamde genocide in Rwanda. Centraal Afrika dat via de
mijnbouw en handel in ertsen voor enkele Belgen jaarlijks fortuinen oplevert,
een genocide waarbij de belanghebbende in de controle en opbrengst van deze
regio, hoog geplaatste Belgen zijn.
Belgische overheidscriminaliteit
Per slot kunnen we stellen dat de
Criminelen degene zijn die roven voor hun persoonlijk belang, en niet voor de
bevolking, overheden of gezagdragers.
Belastingen innen is veelal hetzelfde,
veelal slechts schijnbaar in het belang der bevolking doch vooral in het belang
der overheden en gezagdragers.
Het onderscheid
tussen de twee is vooral de ontvanger, en in tweede instantie het officiële
doel der middelen.
Regeringen in niet westerse landen, die de
westerse landen niet gunstig gezind zijn worden botweg als ondemocratisch en
dictatoriaal omschreven, en via westerse militaire interventies verdreven.
Opvallend is wel dat acties
vaak plaatshebben daar waar westerse landen belangen hebben in hun rijkdommen
en mineralen.
België anno 2000 is een voortzetting der
Middeleeuwen, nu verpakt in een modern kleedje, en een schoolvoorbeeld der
middeleeuwse uitbuitingen, daar verhoudingsgewijs de hoogste inkomens de
laagste bijdragen leveren. Een deel der lasten werd omgezet in opdeciemen en
opcentiemen, als indirecte belasting die ongeacht het inkomen, voor iedereen gelijk
is.
Menigeen wordt buiten vervolging gesteld
als gevolg van de overschrijding van de toegestane termijn, wat men als
verjaring der feiten omschrijft, ongeacht de ernst der delicten. Zelfs
openlijke bescherming der criminaliteit is hier mogelijk. “Rechter verbiedt de
officier van justitie een drugdealer nog te vervolgen:” Mogen we vragen of de
betrokken rechter belangen had bij het dealen van drugs?
Sterker nog, men veroordeeld mensen voor
feiten die niet bestaan en dus ook nooit werden vastgesteld. Rechter S. te
Hasselt in Belgisch Limburg veroordeeld een bouwheer voor een bouwovertreding
die bij gebrek aan overtreding nooit werd vastgesteld.
Hij verklaart in zijn vonnis “Daar is komen
vast te staan dat de bouwheer een bouwovertreding heeft begaan”
Er is nochtans geen verwijzing naar de
vaststelling, of beschrijving van de werken op het terrein, daar deze niet
bestaat. Vonnis 1989 AR 83B1790.
De erevoorzitter van het hof van beroep te
Antwerpen Rechter D. bevestigt het vonnis zonder enig aanmerkelijk of
verklarend commentaar.
Het hof van cassatie weigert de gedupeerde
een Pro Deo procedure “Daar de zaak reeds zeer uitvoerig door het hof van
beroep werd behandeld”
De dubieuze raadsman, meester
P. L. te Beringen zette deze constructie op, en bleek genoeg mensen te vinden
om hem bij te treden.
Zijn
zij allemaal leden van eenzelfde maffia organisatie?
Vooral in België is het eenvoudiger om
onfrisse rechterlijke praktijken en vonnissen te vinden dan reële rechtspraak
ten dienste van benadeelden.
Dergelijke gerechtelijke dwalingen zijn
slechts mogelijk in een democratisch land als België, terwijl de raadsman die
hiertegen via de geijkte kanalen en wetten op durft te treden, beter eerst een
andere job zoek, alvorens zijn mond te openen.
Onfrisse gerechtelijke praktijken kunnen
niet aan het licht gebracht worden, dank zij de mogelijkheden om iedereen dus uiteraard
ook de pers, te veroordelen zonder rechtsgrond, en dus heeft men een gemis aan
daadwerkelijke persvrijheid.
Ook het aanspreken van hogere instanties
lijkt in dergelijk geval zinloos, er zijn verantwoordelijken die wijselijk
nooit antwoord geven, zelfs niet op aangetekende schijven.
Ministers van justitie hierover aanspreken
is eveneens zinloos, deze verbergen zich eventueel achter de scheiding der
machten of hebben onvoldoende scholing, kunnen niet lezen en dus ook niet
antwoorden (S. de Pennenlikker)
Ook de pers staat niet te popelen om zonder
advies van hun raadsman, die uiteraard een negatief advies geeft, dergelijke
dingen in de openbaarheid te brengen, per slot die raadsman moet hij aan de
balie zijn kost verdienen, en met iedereen in dit corrupte systeem overeen zien
te komen.
Indien men een verantwoordelijke procureur
of eerste advocaat aanspreekt krijgt men te horen dat de wet hierin voorziet en
er procedures zijn waarvan je raadsman gebruik kan maken. Doch de raadsman die
dit waagt, kan beter meteen een andere job zoeken.
De Belgische rechtspraak is daarmee een
model voor gerechtelijke anarchie.
Stel je voor dat men integere rechters moet
benoemen, dan heeft men uiteraard integere raadsmannen nodig om hen tot rechter
te promoveren, en waar dacht men in België dergelijke professionele juristen,
aan een balie nog wel, te vinden?
Straf en
heropvoeding
De westerse maatschappijen putten zich uit
in het voorzien van strafinrichtingen en instellingen voor heropvoeding, doch zonder
noemenswaardige resultaat, terwijl de criminaliteitscijfers als een raket de
hoogte ingaan, en nood aan strafinrichtingen toeneemt.
Niemand schijnt te begrijpen dat
criminaliteit en gedrag bepaald worden door het vermogen tot sociaal
verantwoordt inzicht, op grond van sociale intelligentie, en de noden die door
omstandigheden aanwezig zijn. Gedrag kan daardoor niet gestuurd worden tegen
het eigen inzichtelijk vermogen of de reële noden ter overleving. Heropvoeding
is dus zinloos als de persoon in kwestie niet begrijp wat de sociale
draagwijdte is van zijn gedrag, of, indien zijn gedrag uit heerkracht
voortkwam, of, indien zijn gedrag wordt bepaald door de combinatie
van beiden.
Asociaal gedrag kan dus op verschillende
manieren ontstaan, waarbij het gebrek aan sociaal inzicht wel als het
voornaamste euvel kan omschreven worden, doch ook het instinct speelt hierin
een rol, net zoals omstandigheden en heerkracht. Met andere woorden de oorzaak
kan bij de persoon zelf, doch ook door omstandigheden ontstaan.
Gedrag dat sociaal niet verantwoord is kan
dus niet steeds door opvoeding bijgestuurd worden, of het nu door om omstandigheden
of om een gebrek aan inzicht gaat.
Indien het gebrek aan inzicht oorzaak is,
zal opvoeding nauwelijks enige invloed kunnen uitoefenen, en moet de opvoeder,
wet of overheid continue toezicht houden.
Indien de oorzaak bij omstandigheden te zoeken
is, moeten deze uiteraard verholpen worden.
Opvoeding kan in deze nauwelijks
verandering brengen, en heeft slechts zin indien het individu voldoende inzicht
heeft in de inpakt van hetgeen men doet
Ook wetten en voorschriften, die bij gebrek
aan inzicht, zinloos lijken, zullen snel overboord gaan, op het ogenblik dat
het individu onafhankelijk mag of kan bepalen wat te doen. Zo zien we dagelijks
dat ondanks beperkende en noodzakelijke voorschriften in het verkeer, deze
massaal overtreden worden, met de fatale gevolgen als blikvanger in het nieuws.
Degenen die voldoende inzicht hebben,
zullen uiteraard hun gedrag steeds stellen naar de behoefte en het toelaatbare,
en zo conflicten met hun omgeving mijden.
Inzicht en gepaste inschatting van
gevolgen, ontwikkeld een gepast pluralisme, terwijl het gebrek hieraan leidt
tot het eng en zelfs extreem toepassen van regels en kennis, en is dan ook
de basis voor veel extremisme.
Westerse
democratie.
Democratie zou betekenen dat de bevolking
volledige inspraak heeft en alles ten dienste van de bevolking staat.
De Belgische overheden aanvaarden alleen
democratisch verkozen vertegenwoordigers van het volk. Democratisch verkozen
houdt in dat het volk een vertegenwoordiging op vrije basis aanwijst. De
Belgische overheden sluiten het Vlaams Blok uit, dit ondanks hun uitzonderlijk
hoog aantal leden en stemmen, zelfs nadat de partij, intussen door een vonnis
gedwongen als andere partij, onder een andere naam, de activiteiten verder te
zet, en zelfs de grootste alleenstaande politieke partij van Vlaanderen blijkt.
Democratischer dan het Vlaams Blok kan niet, en de aantijging der anderen dat
de partij extremistisch is, heeft geen enkele reële grond.
Ondanks alles, wist men een rechter te
vinden, die de enige partij in Vlaanderen, met een eerlijk en gezond
vreemdelingen beleid, veroordeelde voor racisme. De weigering om vreemde
gemeenschappen een onmiddellijk durend verblijf in ons land te geven, zoals het
Vlaams Blok oorspronkelijk opteerde was gegrond en terecht.
Islamitische landen vertegenwoordigen een
bevolking die tot de Individualistische Europese volkeren dienen gerekend te
worden, doch kende een ontwikkeling en natuurlijke selectie op grond van
andere omstandigheden dan het westen, over een periode van ruim 50.000 jaar,
eerst in het binnenland van Europa en de Russische vlakten. Nagenoeg tussen 6000
en 3000 jaar geleden weken vele van deze stammen uit het binnenland uit, naar het
Midden-Oosten en Noord-Afrika.
Afrika en
klein Azië
De ontwikkelingskloof zou dus zeker ruim
50,000 jaar bedragen, een kloof die men zelfs niet in enkele duizenden jaren
kan dichten, en waardoor elk een specifieke ontwikkelingsselectie onderging.
De Islam verdient meer respect, doch hoort momenteel
niet in de westerse maatschappij thuis, een maatschappij die trouwens op andere
fundamenten berust.
Elk redelijk menselijk wezen, dient zich
uit te spreken tegen elke vorm van ongegronde agressie, en uitsluiting is een
ernstige vorm van psychische agressie, die men in dit geval tegen de grootste
politieke partij in Vlaanderen richt, wat uiteindelijk indruist tegen het
principe van de democratie en vrijheid van mening.
Ongeacht de partij of mening dient iedereen
in een democratie de filosofie der andere partijen te respecteren, en zeker
niet uit te sluiten, indien hun filosofie geen duidelijke, directe en
onbetwistbare dreiging voor de maatschappij of het individu
inhoudt.
Ondanks alle pogingen van andere politieke
strekkingen, blijft het nationalisme toenemen en groeit het Vlaams Blok en hun
populariteit, wat trouwens beduidt dat hun filosofie aanslaat bij het publiek,
en hun politiek programma voldoet aan de wensen van een belangrijk deel der
bevolking.
Trouwens de tegemoetkoming van rechts aan
de wensen van de eigen bevolking, hoeft niet persé uit te monden in een anti
vreemdelingen politiek, doch zal hierin wel uitmonden, indien de eigen
bevolking door politiekers uitgesloten wordt.
Democratie betekend immers;
Door en voor
het volk
Van het volk
In verband met het volk
Regering die inspraak geeft aan de
bevolking.
De bevolking is uiteraard die waarover men
heeft te regeren, en niet bevolking van een ander dan de eigen gemeenschap,
passanten of bezoekers.
Het koppelen van het begrip, Nationalisme
aan racisme, zoals door de Belgische niet nationalistische partijen en
politiekers wordt gedaan, is onterecht, dwaas en slaat nergens op.
De ouder die zijn eigen kinderen voorrang
geeft, keert zich daarmee niet tegen andere dan de eigen kinderen.
Gezien het feit dat een veroordeling van
het Vlaams Blok, zoals deze heeft plaatsgehad, indruist tegen de beginselen der
democratie, tegen de beginselen der verantwoordelijkheden en tegen de vrijheid
van meningsuiting, is die veroordeling schending van de fundamentele rechten
van de burger.
De betrokken rechter zou beter geïnterneerd
worden, het Vlaams Blok, is namelijk talrijk door het volk op een vrijwillige
basis verkozen en heeft hiermee, namens een belangrijk deel van de bevolking,
een wettelijk mandaat in een democratie. Trouwens het miskennen van onderscheid tussen volkeren en
ontwikkelingen, zoals algemeen wordt gesteld door de Vlaamse overheden, als
teken van pluralisme en antiracisme, is door miskenning der eigenheden van
volkeren, de beste kweekgrond voor haat tegen de gemeenschap die dergelijke
eigenheden negeert, waardoor men uiteindelijk dergelijke eigenheden niet
respecteert of aanvaard. Men kan zich nauwelijks een grovere vorm van
discriminatie voorstellen.
De
aanvaarding der diversiteit zal daarentegen leiden tot erkenning en respect, en
eventueel daar waar verantwoord, tot een weigering mensen met botsende
ideologieën in één en dezelfde gemeenschap samen te voegen.
Dergelijke
weigering zal mensen dwingen om zich verder te ontplooien in een eigen en
gepaste gemeenschap, waardoor een belangrijke voeding voor racisme en geweld
uitgesloten wordt.
Ook
de uitsluiting van een maatschappelijke, politieke of godsdienstige ideologie,
zonder duidelijke en onbetwiste rede, kan men als een ernstige vorm van
discriminatie omschrijven.
Het
is trouwens illegaal om democratisch of vrij verkozen vertegenwoordigers van
het volk uit te sluiten, op grond van hun vermeende doestelling of ideologie.
De
verenigde staten van Europa geven het kapitalisme een imperialistische positie,
weg van het volk en de democratie, terwijl het nationalisme de grip van de
bevolking op hun eigen leefwereld en toekomst bevorderd.
Het
is duidelijk dat in Europa anno 2000 het nationalisme en de belangen der
bevolking gewraakt worden door pseudo-meerderheden, die zich ten onrechte als
democratisch omschrijven, en tezelfdertijd een dictatoriale houding aannemen
ten overstaan van dat volk.
De westerse ontwikkeling is doorspekt met agressie en geweld,
tot in de moderne tijden, en zal zich blijkbaar ook in de naaste toekomst niet
ernstig sociaal ontwikkelen.
Elke xenofiel zal het met me eens zijn, dat meer respect en het
behoudt der verscheidenheid van volkeren en culturen, wenselijk is.
Verscheidenheden die uiteindelijk deel uitmaken van de specifieke
ontwikkeling en duizenden jaren durende natuurlijke selectie. Waardoor elke
bevolking zich via cultuur, zede en gewoonten, zich aanpaste aan hun specifieke
leefwereld, en het nodige natuurlijk evenwicht tussen de bevolking en hun
leefwereld ontstond.
Iedereen die rond zich, kijk zal merken dat culturen en
ontwikkelingen ver uiteen liggen, en steeds overeenkomen met de noden van de
betrokken bevolking.
De beste weg naar een vredige en stabiele maatschappij is dan
ook de weg langs eensgezindheid, op politiek, taalkundig, cultureel,
godsdienstig en raciaal vlak.
Het gemis aan respect tegenover de eigen bevolking voedt de roep
naar nationalisme en dwingt de nationalist eventueel een meer extreme koers te
volgen.
De opkomst van rechts en de uitsluiting van rechts in België,
toont aan dat vele politiekers doof zijn voor de stem van hun volk, de
democratie niet respecteren en hun mandaat verwaarlozen. De uitsluiting van
rechts als grootste alleenstaande partij bewijst dat dergelijke politiek een
dictatoriaal karakter heeft en ver van de democratie verwijderd is.
België is daarmee de koploper op de weg “terug naar de
middeleeuwen” Activiteiten van de bende van Nijvel en de grove en
duidelijke sabotage in de onderzoeken naar deze bende, bewijzen dat vanuit
Belgische maatschappij en haar gevestigde machten, voor het volk weinig goeds
te verwachten valt, waardoor de opkomst van rechts en een opkomende afkeer van
het verenigd Europa, met zijn onoverzichtelijk politiek toneel, beperkingen
voor nationale overheden en gemis van politieke inspraak voor het volk, logisch
en normaal zijn.
We mogen niet vergeten dat het in vele andere westerse landen er
niet beter aan toe gaat, en westerse democratie gekoppeld is aan het
kapitalisme, dat slechts door uitbuiting in stand kan gehouden worden.
Ook de ontwikkelingen in de zaak Dutroux en de groeiende
criminaliteit zijn tekenend voor de westerse beschaving, of moeten we zeggen de
nimmer eindigende middeleeuwen van de westerse wereld en de egocentrische
individualistische blanke bevolking.
Multiculturele gemeenschap en westerse beschaving
Elke xenofiel zal het er over eens zijn dat
diverse zeden en culturen boeiend zijn, doch thuis horen in hun natuurlijke
omgeving, bij de bevolking die deze zeden en culturen naar eigen behoefte ontwikkelden.
Dit neemt niet weg dat spontane overname van culturele elementen doorgaans
voldoen aan een sluimerende behoefte, en de eigen cultuur kunnen verrijken.
Dit mag nochtans geen rede zijn om volkeren
er toe over te halen om zich binnen een totaal andere cultuurgemeenschap te
vestigen, gezien men hiermee het gevaar loop op het massaal samen brengen van
culturen en gewoonten die met elkaar strijdig zijn, en waardoor de
onmogelijkheid kan ontstaan, om wetten en afspraken te maken die niet strijdig
zijn voor een der betrokken cultuurgemeenschappen.
Zeden en gewoonten wijzigen, ter aanpassing
aan een andere gemeenschap, wordt vaak vooropgesteld, doch koppensnellers van Indonesië
zijn nog steeds koppensnellers, ondanks alle inspanningen om hieraan een eind
te maken, en China wist nooit grootse veroveringen tot stand te brengen of
andere dan aanverwante volkeren te onderwerpen, ondanks het feit dat dit het
eerste land was dat technologieën beheerste, dat vermoedelijk al voor de 13de
eeuw buskruit gebruikte, wat hen in staat stelde om vrij moderne legers met
vuurwapens op te stellen. Tot op heden zijn
westerlingen de enige die zonder dringende noodzaak geweld gebruiken, veroveren
en plunderen, omschreven als noodzakelijk optreden en zogenaamd humanitair acties,
doch geweld en plunderingen behoren tot de oudste verhalen en overleveringen
der westerse geschiedenis, en worden weergegeven in de Bijbel.
Racisme
kan nauwelijks ernstige vormen aannemen daar waar diverse ontwikkelingen niet
met elkaar in contact komen.
Vooral
de multiculturele maatschappij kan voeding geven aan racisme, doch ook de angst
voor het onbekende, voor vreemde invloeden, de eigen toekomst en voor die
andere, kan racisme voeden.
In
West-Europese landen, is anno 2000, het vooral de vrees voor de eigen toekomst,
door uitzonderlijke en opvallend zorg en bescherming der migranten, en de
gelijktijdig dalende trend van de welstand, wat vele wrevelig maakt, en
nationalisme en racisme aanwakkert.
Westerse
internationale politiek:
De pot
verwijt de ketel dat hij zwart ziet
Eerst
dient opgemerkt te worden, indien we het over Dictators hebben, we van in de
wieg met dit fenomeen geconfronteerd worden, en onze ouders zich als ware
dictators gedragen, althans is dit zo in onze westerse ontwikkeling het geval,
en dit naar hun mening, voor ons eigen goed, zonder dat we inspraak krijgen, of
tegen wil en dank, een echt en onvervalste dictatuur dus. Doch onze westerse
ontwikkeling kent haast niets anders, en dus zullen we eens op zoek gaan naar
de moderne Super Dictator van de 20ste eeuw. Nee we hebben het niet
over Mussolini, Mobutu, Idi Amin, Bokassa en al evenmin over Saddam Hussein,
die zijn allen te klein en dicteerden alleen hun eigen bevolking, Hitler
misschien, die zag het al groter, maar is voor ons nog te klein, nee, we hebben
het immers over George Walker Bush, sedert 2000 Dictator President van de
verenigde staten van Amerika, ….. ach ja, hij is in Amerika zo populair, dat
hij herkozen werd voor een tweede ambtstermijn.
Zijn
houding en beslissingen in de Irak kwestie, en de wijze waarop hij de eigen
achterban doch ook anderen landen ertoe overhaalde, manipuleerde met leugens en
nep bewijsvoeringen, met economische maatregelen en militaire macht, om met hem
in zee te gaan, tegen Saddam Hussein en zijn vermeende massa wapens. Bush en
zijn populariteit in de Verenigde Staten van Amerika, geven een beeld van de
graad der ontwikkeling van de doorsnee Amerikaanse burger. Zijn steun en
navolging in Europa, met slechts een schijn protest, leveren eveneens vragen
over de doorsnee ontwikkeling in de Europese landen, die blijkbaar niet veel
beter scoren dan de Verenigde Staten van Amerika.
Terwijl
het grootste geweld op onze planeet steeds weer gepleegd wordt door
Christelijke overheden en westerse landen, die tot op heden slechts oog hebben
voor rijkommen van andere landen, zijn reacties van de derde wereld en niet
christelijke landen of gemeenschappen haast te rechtvaardigen, daar zij ook
steunen op het natuurlijk recht tot overleven.
De
Irak kwestie bewijst ons dat sinds het Romeinse imperium, het geweld tegen het
individu in het Romeinse Circus, er nauwelijks iets veranderd is.
Alleen
de Verenigde Staten van Amerika hebben en gebruiken massa’s chemische en
nucléaire wapens, welke volgens hen verboden zijn en dus niemand zou mogen
hebben.
Amerika
offert gewetenloos haar burgers in oorlogen en vormt daarmee een bedreiging
voor de hele wereld, dit in het belang van een minderheid van kapitalisten en
hun wapenindustrie.
Ook
het Negride Afrika heeft af te rekenen met dictators, doch Negride heersers
treden veelal op in het belang van hun volk, soms beperkt tot het belang van
één clan of familie, doch principieel nooit naar persoonlijk gewin, en vormen
daardoor geen bedreiging, terwijl hun gezag en acties slechts gelden in het
eigen gebied.
Afrika
broeinest van geweld
Om
een juist beeld te krijgen van Rwanda gaan we terug in de tijd, tot voor de
koloniale bezetting en westerse inmenging. Het enige wat wij over dit gebied te
lezen krijgen is een verslag van twee Britse ontdekkingsreizigers anno 1858,
Sir Richard Francis Burton en zijn kompaan Mister Speke.
Het
middenstuk van de westelijke Riftvallei heeft een bergachtige samenstelling die
moeilijk begaanbaar is. Hierdoor vormden zich, op zichzelf staande bevolkingsgroepen.
Dit geld vooral voor de volkeren in het Congo- bekken en de hoogvlakte van
Tanganyïka. De ontdekkingsreizigers Burton en Speke vonden daar in 1858 hechte
inheemse rijkjes met vreedzame instelling. De oorspronkelijke bewoners van deze
gebieden waren Twa-Pygmeeën, de Hutu’s en de Tutsi. De Pygmeeën waren jagers,
de Hutu’s waren landbouwers en de Tutsi waren nomaden. Bij de vorming der
maatschappij sprak het beroep van de betreffende volkeren een belangrijk woord
mee. De Tutsi waren hoog in aanzien omdat zij vee bezaten. Dit volk ook wel
Wattoesi genaamd, trokken met hun kudden door wat Roeanda, Boeroendi genoemd
wordt. Ook in het voormalige Tanganyïka vestigden zij zich, ook al was het maar
voor tijdelijk. Zij werden niet gedreven door veroveringszucht, doch wilden
slechts goede weidegrond voor hun vee.
Op
hun eindeloze trektochten leefden ze soms enige tijd naast de plaatselijke
bevolking en men ruilden de normale levensbehoefte met elkaar.
Bij
de landbouwbevolking was de grond een gemeenschappelijk bezit.
Bij
de herder was het bezit van vee gebonden aan de persoon. Hij kon zijn bezit dus
vermeerderen. Het bezit van vee was niet alleen een teken van rijkdom maar ook
van maatschappelijk aanzien.
De
Hutu’s die ook vee wenste te hebben boden de Tutsi hun bescherming aan, in ruil
voor deze bescherming kreeg een Hutu, een of meerdere geiten in bruikleen. Op
deze wijze schiepen deze volkeren een soort “klantenkring” in de trant van, de
ene dienst is de andere waard.
Door
honderden jaren van wederzijdse bescherming van belangen, was een krachtige
weerstand en coöperatie ontstaan. Neger Arabieren, slaven jagers, die diverse
malen trachtte het gebied binnen te dringen, werden telkens met vereende
krachten afgeslagen.
De Tutsi
zouden al 300 jaar voordien in het gebied zijn gaan zwerven, en er waren nooit
noemenswaardige conflicten, noch sporen die hierop, wezen.
De zogenaamde genocide van Rwanda.
Ondanks
een goed ontwikkelde gemeenschapszin, op basis van het instinct of inzicht, bij
niet blanke Afrikaanse volkeren, is het verwonderlijk hoeveel geweld dit
continent heden tekent, wetend dat vóór de koloniale bezettingen er geen
legermachten of politie te bespeuren was. Een rechtssysteem, ordediensten en
politie hebben slechts zin indien er nood aan is. De Afrikaanse maatschappijen
wisten zich te handhaven via onderhandelingen en overleg, waardoor intern
geweld tot een strikt minimum werd beperkt, en nauwelijks kon ontstaan.
Uiteraard is er veel geweld waar westerse landen
economische belangen hebben.
Terwijl
wij protesteren tegen de enorme vernielingen der regenwouden en haar fauna,
gaan we naar de handelaar en verkiezen mooie meubelen in kostbaar tropisch
hout, in plaats van meubelen in lokaal gewonnen hout.
Ook
het geweld in Afrika en elders is vaak ten behoeve van de grote honger naar
luxe en overvloed der westerlingen.
Afrika
is per slot de leverancier van onze metaalindustrie, en Europa draait
industrieel voor een belangrijk deel op ertsen en grondstoffen van Afrikaanse
mijnen. Ook België heeft in zeer hoge maten belang bij de controle over de
Afrikaanse mijngebieden. Rwanda ligt centraal, op kort vliegbereik van de
belangrijkste ertswinningen van Afrika, zoals deze van Katanga, Oost-Kivu en
Kasaï, allen nabij of grenzend aan Rwanda, waardoor Rwanda een strategisch belangrijke
ligging heeft.
Door het zachte klimaat op de hoogvlaktes,
met een gemiddeld van slechts 25º, is Rwanda uitzonderlijk geschikt om
langdurig westerse troepen te stationeren. Het behoud van Rwanda was voor heel
de Europese industrie van essentieel belang, doch het verlies van de controle
over de Afrikaanse mijngebieden, of het verlies van de drukking die uitgaat van
een nabije militair steunpunt zal onze economie niet kelderen, wel de overvloed
van een minderheid van industriëlen.
Congo of
het voormalige Zaïre. (Algemene Economische informatie)
De
Congolese mijnbouw is de belangrijkste economische sector, die ca. 80% van de
export levert. De mijnbouw is geconcentreerd in het zuidoosten, in de
provincies Katanga, Kasaï en Kivu. De belangrijkste mijnbouwmaatschappijen zijn
Gécamines (voormalige Belgische Union minière du Haut-Katanga) en Minier de
Zaïre (SODIMIZA), beide eigendom van de staat. Kobalt en koper zijn de
belangrijkste ertsen. Kobalt wordt gevonden in het kopererts lagen.
Congo
bezit 50% van de bekende kobaltreserves van de wereld en is 's werelds grootste
producent. Koper wordt gevonden in de zgn. ‘Copperbelt’. Hier bevindt zich
ongeveer een zesde van de wereldvoorraad koper.
Andere
mijnbouwproducten zijn zink, diamant en tin. Zink wordt aangetroffen in de het
kopererts.
Overige
bijproducten van de kopermijnen, zoals zilver, cadmium en germanium, zijn van
minder belang. Congo is na Australië de grootste producent van
industriediamant. Bijproducten van de tinmijnen zijn o.m. wolfraam, niobium,
tantalium en beryllium. In Katanga wordt tevens mangaan, goud en een mindere
kwaliteit steenkool gewonnen.
België draaischijf van Congolese
ertsen (Gazet Van Antwerpen 27 Juli 2007)
België
is veruit de grootste importeur van tinerts uit de oorlogsregio Oost-Congo. De
opbrengst van die handel belandt in de zakken van krijgsheren die kindsoldaten
gebruiken en verantwoordelijk zijn voor zware mensenrechtenschendingen. Een en
ander staat in een eindrapport van VN-experts dat eerstdaags wordt
gepubliceerd.
De
Belgische importcijfers van tinerts uit Oost-Congo zijn zorgwekkend. Van de
2.904 ton die in 2006 vanuit de stad Goma werden uitgevoerd, ging liefst 2.296
ton (of bijna 80 procent) naar België. Rwanda komt als tweede met 429 ton, derde
importeur is Maleisië met 73,8 ton. In het VN-rapport worden geen namen van
Belgische bedrijven genoemd.
De
VN-experts stellen dat de aanvoerkanalen van ertsen uit Oost-Congo
"helemaal gecompromitteerd zijn" en "gebruikt worden voor de
financiering van gewapende groeperingen".
De
"uitbating, handel en transport van natuurlijke rijkdommen" blijft
"de rendabelste bron van financiering voor gewapende groepen".
De macht van de Tutsi leider, Mwami
genaamd, was groot en zijn invloed, ook tijdens de koloniale bezetting,
bepalend voor het volk en het land, terwijl ook de koloniale bezetter wijselijk
met deze Mwami’s coöpereerde.
De Tutsi bevolking, slechts 10 á 15% van de
totale bevolking, kon zich veilig handhaven, dank zij de goede relatie met de Hutu’s.
De Tutsi, die van origine tot de Individualistische Afrikaanse ontwikkeling dient gerekend,
verplaatste zich vermoedelijk van uit Klein Azië, via Egypte waar zij lange
tijd verbleven, en via de Nijl tot in het gebied waar ze nu wonen. Terwijl ze
aangeduid werden als gevreesde krijgers zijn er nergens in hun woonomgeving
sporen van oorlogen, geweld of verdedigingswerken bij hun buren te bespeuren. Tutsi
verspreide zich over een enorm gebied, daar zij op deze hoogvlaktes voldoende
weidegronden vonden, doch dergelijke verspreiding had tot gevolg dat zij waren
aangewezen op samenwerking voor de eigen veiligheid met de lokale Bantoestammen
der Hutu’s
Geen van beide had rede tot enige agressie
tegenover de andere, noch enige werkelijke kans op een overwinning.
Hutu's’ hadden het voordeel van een
meerderheid, doch het Tutsi leger aanvallen was absurd, hun families aanvallen
betekende wel de gegarandeerde wraak van het geduchte Tutsi leger. Ook het feit
dat zij elkaar benutte en wederzijds beschermde, had tot gevolg dat conflicten
uitgesloten waren. Tutsi hield met hun leger het land vrij van Arabische
slavenjagers, terwijl de Hutu’s de nomaden hun vee mee beschermden, en handwerk
leverden in ruil voor vlees, melk en vee.
Het feit dat deze volkeren tot op vandaag
hun jeugd de vrijheid laten op seksueel vlak, en de vrouw die kinderen baarde
hoger werd aanzien dan die geen kinderen baarde, maakt dat jonge meisjes alles
in het werk stelden om kinderen te krijgen, om zo in aanmerking voor mannen te
komen. Dit heeft ook tot gevolg dat gezien de vrijheid in omgang de vermenging
van deze volkeren een logisch gevolg was.
Al lang voor de koloniale bezetting van het
gebied, moeten deze bevolkingen grondig vermengt geweest zijn, en verbleven
hier dus waarschijnlijk geen families die men kon rekenen als etnisch behorende
tot een der twee bevolkingsgroepen. Men kon er slecht alleen menggezinnen
aantreffen, die wel de leefstijl hanteerde van hun voorouders, zijnde Hutu of Tutsi.
Vooral de enorme flexibiliteit van de Hutu
Bantoes, had tot gevolg dat Hutu’s zich perfect aanpaste, indien zij, als
gevolg van de vermenging, te midden een Individualistische familie moesten opgroeien.
De massale opkomst van Hutu vrijwilligers,
die het Tutsi leger en het FPR in nood vervoegde, was in belangrijke maten te
danken aan deze vermenging, en het feit dat in beide kampen leden aanwezig
waren die per slot tot het andere kamp behoorde.
Bij volksvermengingen is het vaak visueel
onduidelijk, tot welke ontwikkeling iemand behoort. Ook het feit dat de Tutsi
volkeren al duizenden jaren in Afrika verblijven, heeft tot gevolg dat men
onder hen mensen aantreft met Negride kenmerken.
De westerse belangen en de controle over
Rwanda door een westerse vazal, was in het belang van de Belgische en Europese
industrie.
De voormalige macht van de oude alliantie
van Tutsi en Hutu’s, en hun onafhankelijkheid die zij ondanks kolonisatie
wisten te vrijwaren, was voor de inspraak en belangen der westerse landen een
bedreiging.
De manipulatie door de bevolking kunstmatig
in te delen in Hutu’s en Tutsi, met ras vermelding op hun paspoorten, sinds
1957 door de Belgische (CVP) overzees bewind in Rwanda, moest de mogelijkheid
bieden om een Bantoe vazal, aan de macht te helpen.
In 1959 overleed de, in 1957, onder
westerse druk, door vooral België, Frankrijk en Duitsland uitgeoefend,
afgetreden Mwami Mutara III, doch vele officieuze bronnen gewaagde van moord.
Leiders die voldeden aan de westerse
wensen, werden door het westen ongemoeid gelaten, ongeacht of de mensenrechten
werden eerbiedigt of niet.
Onderdrukking van de oude bevolking en
werkelijke meerderheid stuitte geleidelijk op meer en meer verzet, terwijl de
oude machthebbers het FPR (Front Patriotique Rwandaise) oprichtte en guerrilla
startte tegen het gevestigde dictatoriaal regime en hun onderdrukking.
Onder druk van het durend verzet der
bevolking en de activiteiten der guerrilla besloot de gevestigde president,
Habyarimana, in 1994 om de macht te delen met de vroegere machthebbers en gaf
zijn goedkeuring tot een vrije verkiezing.
Het
rebellen leger der oude alliantie marcheerde hierop triomfantelijk op naar de
hoofdstad, en werd op met gejuich onthaald door de meerderheid van de
bevolking. Uit een informatielek kon men opmaken dat België een geheime militaire
missie naar Rwanda zond.
De UNO
beslist hierop om UNO troepen te zenden, daar men angst had voor moeilijkheden
bij de verkiezingen, doch er waren geen tekenen van dien aard, integendeel.
Er waren
wel berichten met betrekking tot de groepering van extremisten, doch het waren
volgens een gelekt filmverslag, westerse militairen die extremisten trainden en
opjutte.
Franse
legionairs waren voor de UNO ter plaatsen, doch waarom Franse Legionairs, wat
deden zij daar?
De
Belgische overheden gaven bevel om UNO vluchten naar Rwanda slechts uit te
voeren met vliegtuigen die met een anti raket systeem waren uitgerust.
Drie dagen nadien, op 6 april 1994, werd het presidentiële
vliegtuig van Rwanda door blanke militairen, aldus ooggetuigen, neergehaald te
Kigali met aan boord de presidenten van Rwanda en Burundi.
Het gebruikte luchtdoelraket was van een type geleidde raketten,
welke normaal niet in Afrika voorkomen, trouwens waarom zouden Afrikaanse
legers zich uitputten in de aanschaf van dergelijke wapens. Een luchtmacht
heeft weinig nut in een land waar nauwelijks doelwitten bestaan en slechts
enkele voorname grootsteden aaneengesloten bebouwingen hebben. Eventuele
luchtmacht was er vooral om zich westers te profileren en er bij te horen.
Onmiddellijk na de crash van het presidentiële vliegtuig riep
Radio Mille Collines de bevolking op tot het uitroeien van de Tutsi en hun Hutu
aanhang. Deze radio werd beheerd door een Belg van Italiaanse afkomst, en was
blijkbaar hierop voorbereidt.
Extremisten die tot de Hutu bevolking zouden behoren, startte
daarop gewapend met Junglemessen een slachting onder die bevolking met wie ze
waren opgegroeid!, doch verrassend hadden zij plannen met aantekeningen van die
huizen die zij moesten ontruimen.
Extremisten vingen aan met het afslachten van de bevolking,
zonder zich te storen aan de aanwezigheid van licht bewapende UNO soldaten. Zij
waren blijkbaar op de hoogte van het feit dat de UNO niet zou ingrijpen, zij
hadden per slot slechts junglemessen.
Kan men iemand er toe bewegen de mensen met wie men samenleeft
en opgroeit, te vermoorden? Moeilijk doch misschien slechts uitzonderlijk, maar
onmogelijk op dergelijke collectieve en massale wijze.
Deze extremisten opereerde in omgevingen waar zij niet thuis
hoorde en niemand kende, doch waren voor de crash van het presidentiële
vliegtuig naar hun plaatsen getransporteerd.
Alles was grondig voorbereid, en duidelijk met steun en
medeweten van Europese mogendheden, met vooraan België, Frankrijk en de UNO.
Wie voorzag de
extremisten van junglemessen?
Rwanda heeft geen jungle, en dergelijk mes is dun en lang,
slechts geschikt om jonge snel groeiende planten weg te maaien, zoals
grasachtige, bamboe en andere halmvormende met dunne holle stengels, doch ook
geschikt voor het wegkappen van lianen en jonge nog zachte scheuten en gewassen.
Een junglemes is lang en onhandig voor algemeen gebruik en te
zwak van blad, om tropisch hout te kappen, dus waardeloos voor de gebruiker in
Rwanda.
Het feit
dat de rebellen van het FPR aan de grenzen van het land klaar stonden om het
land binnen te dringen, gesteund door de meerderheid van de bevolking, hield de
extremisten niet tegen, terwijl ze tegen het rebellenleger geen schijn van kans
hadden. Was hen bescherming beloofd, door wie zouden zij beschermd worden.
Franse
Legionairs hadden duidelijk opdracht en gaven openlijk steun aan de
extremisten, uiteraard kon dit niet zonder medeweten en steun van België, de
UNO en Frankrijk zelf.
De
Belgische (CVP) premier JLDH was de eerste die gewaagde van een genocide.
Terwijl het duidelijk was dat Extremisten zowel Hutu’s als Tutsi viseerde.
Ook de uitzonderlijk zware bewapening met snelle
raketlanceerinstallatie, van het type der stalinorgels, van het officiële
Rwandese leger, dat hiermee optrad tegen het oprukkend FPR leger van de
voormalige alliantie, was op zijn minst ongewoon voor een Afrikaans land dat
niets ernstig te duchten heeft van zijn buren.
Ook het
in bescherming nemen van extremisten, door Franse legionairs, tegen het
oprukkende FPR wijst op duidelijke afspraken, openlijke partijdigheid en steun
door Frankrijk, met medeweten van alle Europese overheden, België en de UNO.
Het bevel
aan haar legionairs om het FPR te stoppen en terug het land uit te drijven,
stuitte wereldwijd op zoveel protest dat dit bevel werd ingetrokken, doch de
legionairs namen wel extremisten in bescherming.
De
Belgische reportster EDT ter plaatsen die blijkbaar te veel achtergrondinformatie
wist te verzamelen, werd de minnares van minister JVH (Partijvoorzitter CVP)
waarop deze scheidde van zijn vrouw en tijdelijk zijn plaats in de politiek
verliet, om zich met zijn liefde EDT te verenigen.
Westerse vluchtelingen die in Brussel toekwamen
kregen geen gelegenheid enig commentaar te geven, doch ondanks alles wist een
oude non te reageren, “Genocide? Nee het is zuiver politiek” waarop haar verder
commentaar belet werd.
Anno 2000
kan men rekenen dat nagenoeg al 1miljoen mensen omkwamen in deze slachting,
waarvan de helft in die dagen en nogmaals zoveel onder de vluchtelingen.
Vele
extremisten blijken later op te duiken in Europese steden, in Frankrijk,
België, Engeland enz. Wie nam hen in bescherming en hielp hen ontsnappen. Zij
konden die dagen slechts met UNO vluchten naar Europa ontsnappen.
Tien
blauwhelmen werden volgens officiële bronnen vermoord, doch een geestelijke die
als eerste op de plaats van het onheil kwam, beweerd dat er 11 doden waren.
In een TV
reportage verklaart een Rwandese dame dat een katholieke priester hen dekking
in zijn kerk bood, deze afsloot en vluchtte, waarna onbekende aanvingen
granaten door de ramen in de kerk te gooien, zij alleen ontkwam, doordat zij
onder lijken lag.
De betrokken geestelijke werd nooit gezocht noch de
verantwoordelijke voor Radio Mille Collines
Extreem asociaal gedrag stuitte in het verleden op uitsluiting
door de eigen clan of gemeenschap, waardoor men aan zijn lot was overgelaten.
De slachters van Rwanda wisten dit, doch vingen desondanks aan, wie en hoe wist
men hen zover te krijgen en hun eigen vonnis te tekenen?
Was dit een intern conflict, of wensten Europa de onvoorwaardelijke
controle over de mijnen in Katanga, Kivu en Kasaï te vrijwaren?
Raar maar waar, België, Frankrijk en de UNO zoeken naar de
aanstichters en verantwoordelijken van deze slachting!
Mogen we vragen of de opdrachtgevers aan het zoeken zijn naar hun
ondergeschikte daders?
Invloeden van het maatschappelijk instinct
Tenslotte bekijken we de invloeden van het maatschappelijk
instinct. Afrika is bijzonder sterk beïnvloed door haar Bantoe bevolking en hun
maatschappelijk instinct.
Het Afrikaanse continent telt nochtans vele invloeden en diverse
etnische volkeren, die slechts stand hielden via goed ontwikkelde en vooral
intern stabiele maatschappijen, vaak louter op grond van maatschappelijke
intelligentie in plaats van maatschappelijk instinct. Goede maatschappelijk
instinct en de daarbij horend inzicht gaf mogelijkheid om vreedzaam met andere
volkeren, die eveneens steunde op voldoende inzicht van haar leden, samen te
leven in eenzelfde omgeving.
Afrika
kende dan ook in het verleden geen criminaliteit, dus ook geen nood aan de
bestrijding van criminaliteit, net zo min als actieve conflicten met
buurgemeenschappen en legermachten. Maatschappelijk instinct drijft een wezen
tot het zich schikken naar de maatschappelijke trend, doch maatschappelijk
inzicht noopt een wezen zich slechts te schikken naar elke gezonde ontwikkeling
van een maatschappij, ongeacht of men in een gezonde of
een verziekte maatschappij vertoeft.
Deze twee ontwikkelingen onder één dak garanderen de opbouw van
een stabiele maatschappij. Maatschappelijk instinct maakt het individu
ondergeschikt aan de maatschappij waarin het vertoeft.
Individualistische Afrikaanse volkeren, zoals Niloto’s en
Hamieten overleven vooral op basis van het individualisme, doch gekoppeld en
bijgestuurd door een goed sociaal inzicht.
Khoisaniden en Pygmeeën overleven op grond van het solitair
instinct, terwijl ook hier het sociaal inzicht en de ervaringen, hen er toe
brengt om gezonde en stabiele maatschappelijk samenlevingen te onderhouden.
Het Afrikaanse continent werd vermoedelijk eerst bevolkt door
een intense verspreiding der Pygmeeën en Khoisan volkeren, die ingevolge het
solitair instinct en hun onverschilligheid tegenover anderen, ook geen
daadwerkelijke agressie wisten te leveren, doch wel tot coöperatie kwamen, en
hierdoor snel degelijke technieken ter overleving ontwikkelden en doorgaven aan
anderen.
Een tweede grote spreiding en invloed kwam uit het noorden via
het Arabische schiereiland, onder de naam van Individualistische volkeren en Individualistische ontwikkeling, een ontwikkeling die zie krachtig
tot zelfs agressief opdrong, gedreven door het individualisme van deze
mensen en het Individueel instinct. Deze ontwikkeling staat mogelijk aan de
wieg der Afrikaanse Niloto”s of zogenaamde Nijlnegers en kustbevolkingen.
De derde grote spreiding komt uiteindelijk van de negervolkeren
zelf die hun maatschappelijk instinct meer oog hebben voor kleinschalige en
stam gebonden maatschappelijke activiteiten, in plaats van het ontwikkelen van
technologieën en vooruitgang. Door vermenging met deze Khoisan ontstaat de
gemoedelijke centraal Afrikaanse neger. Vermengingen in het oosten met de
Maleisische zeevaarders levert hier een redelijk tot goed weerbare negride
bevolking, met centraal hierin de Swahili cultuur, die de hele oostkust
beïnvloed vanaf Somalië tot aan Mozambique.
Vooral noordwestelijk oceaankusten, van Mauritanië tot voorbij
Namibië, herbergen veehouders, ontwikkelingen die tot op heden trends
weergeven, die sterk naar het westers individualisme neigen, en meer
materialistisch zijn dan algemeen het geval is in het Afrikaanse binnelnand.
De Ashanti ontwikkelingen (Ghana) overtroffen anno 1700 al wat
in Europa en het westen denkbaar was, merkwaardig genoeg, ook op het militaire
niveau, doch hun bewapening, die zij nauwelijks bezaten, was vergeleken met het
westen, pover. Dit gebied van Afrika was het enige Negride gebied dat militaire
ontwikkelingen en duidelijke doch beperkte agressie kende, wat logisch lijkt
gezien de invloeden en penetratie van Noord Afrikaanse volkeren, zoals zwarte
Berbers en Moren, die zich via de kusten opdrongen naar het flora en fauna
rijke zuiden. We vinden dan ook in de ontwikkelingen en culturen van Negride om
en rond Ghana gebruiken om de fysieke weerbaarheid op te voeren. Vooral ten
zuiden van de 15de noordelijke breedtecirkel treffen we een
verhoogde weerbaarheid, die vooral te maken heeft met de noordelijke
buffergemeenschappen van zwarte Individualisten tussen hen en de woestijn.
De blanke Individualistische volkeren hebben nauwelijks invloed op de
Negride volkeren, daar zij door zwarte Individualistische volkeren en de woestijn gescheiden worden.
De maatschappelijke mens is wel vatbaar voor de mentale
ontwrichting die voortvloeit uit hun cyclothyme geaardheid, en bij durende
druk tot explosieve reacties kan leiden.(Rwanda ‘94)
Maatschappelijke ontwikkelingen en sociaal inzicht overheersen
hoofdzakelijk de binnenland volkeren ten zuiden van de woestijn.
Algemeen kan men stellen dat Afrika lange tijd redelijk stabiel
bleef op grond van haar maatschappelijke ontwikkelingen en het maatschappelijk
instinct der Negride volkeren.
Maatschappelijke mensen weten zich steeds optimaal aan te
passen, en ongeacht waar de neger door slavenhandel terecht kwam, hij paste
zich aan, waardoor de Neger in Zuid-Amerika nauwelijks te onderscheiden is van
de oude bevolking, en zowel klederdracht als gewoonten overnam.(Andesbevolking)
De laatste spreiding op het Afrikaanse continent is deze der Indo-Europese
volkeren uit het binnenland van Europa en de centraal Russische vlakte, die
ingevolge natuurcatastrofen hun gebieden dienen te ontvluchten, en naar het
paradijselijk zuiden trokken. Het relaas van een paradijs in het zuiden deed
reeds lang, via handelsreizigers, de ronde. Vele gingen dus op zoek naar het
beloofde land in het paradijselijke zuiden en trokken de Kaukasus over. Doch
ook de voormalige regenwouden van het Midden-Oosten werden door natuurcatastrofen ontvolkt en
herschapen tot woestijnen, met her en der, nabij zeeën, meren en enkele
resterende rivieren, nog wat mooie plaatjes met resterende fauna en flora. Vele
oude beddingen lagen voor goed droog, doordat door het verdwijnen der wouden
ook de afvoer van regenwater ophield. Deze migranten uit het binnenland zijn
heden vertegenwoordigd door de bevolking der Noord Afrikaanse landen en het
Arabisch schiereiland.
Zwarte volkeren hebben veelal een gemeenschappelijke eigenschap,
namelijk een betere maatschappelijke ontwikkeling, ofwel door inzicht ofwel
door instinct, waardoor de agressie sterk wordt ingetoomd, dit is vooral goede
merkbaar op het Afrikaanse continet. Hun huidskleur verraad vooral een
ononderbroken verblijf en vermogen tot handhaving in het best leefbare gedeelte
van onze planeet.
Maatschappelijk instinct koppelt een wezen aan de maatschappij
waarin het vertoefd, en maakt dit wezen optimaal aanpasbaar. Dit instinct en
het individu leidden tot het zich optimaal aanpassen aan elk milieu, dus ook
aan een crimineel milieu. Een degelijke sociale intelligentie zal nochtans de
asociale ontwikkeling verhinderen.
Maatschappelijke mensen grijpen elke gelegenheid aan om bijeen
te komen, en maken van elke bijeenkomst een prettige meeting, ongeacht of de
oorzaak een goede of een slechte rede heeft, een geboorte huwelijk of dood,
bijeen zijn is het voornaamste, en deel zijn van de maatschappij.
In tegenstelling tot solitairen, zoals Bosjesmannen,
Hottentotten en Pygmeeën kan het gemoed van de maatschappelijke omslaan in een
negatieve zin, en kunnen zij hierdoor overgaan tot geweld, terwijl dit bij
solitairen niet of nauwelijks het geval is.
Het geweld in Rwanda in 1994 was een typisch voorbeeld van een
massale cycloïde uitbarsting, ingevolge uitgelokte en langdurende druk en
stress.
Maatschappelijke mensen handhaven en overleven vooral door het
uitzonderlijk gebruik van communicatie en overleg, wat trouwens in het verleden
het binnenland van Afrika vrijwaarde van destructie en geweld. Vooral de drums
of tamtam speelt hier een belangrijke rol als communicatiemiddel tussen dorpen
onderling en zelfs tussen landen of stamgebieden.
De slavenhandel die reeds deel uit maakte van het leven in
Afrika, was een gevolg van de activiteiten ven slavenjagers uit het
Midden-Oosten , veelal aangeduid als Arabische negers, doch vermoedelijk,
voortgaande op hun agressieve praktijk, mogelijk een vermenging van
resten van de oorspronkelijke zwarte Individualistische bevolking, die zich in
de loop der tijden deels vermengde met een geïmmigreerde agressievere blanke
bevolking.
Verhalen van oorlogsdrums, stammenoorlogen en kannibalisme in
Afrika, moesten aantonen dat interventies in de wereld der wilden nodig en terecht
was, doch werden door Europese wilden (overheden en kolonisten) verzonnen om te
verhelen wie de werkelijke wilden waren.
Afrika werd door een maatschappelijke Negride bevolking
beïnvloed en gedomineerd, een bevolking die naar aangeboren geaardheid en de
heersende maatschappelijke trend geweld meden. Hun uitgebreid communicatie
middel, de Tamtam was een openbaar communicatie instrument, en werd door
iedereen in de buurt gehoord, en was dus alleen nuttig voor vredelievende en
maatschappelijke doeleinden. Hun gebrek aan competitiegeest sloot nagenoeg de
bijhorende agressie uit, waardoor geweld veelal ook uitgesloten werd.
De Tamtam speelde vooral een belangrijke rol in hun
maatschappelijk leven, zowel voor organisatie als voor ontspanning was de
Tamtam, als communicatiemiddel een nuttig instrument.
Hun leven was vooral afgestemd op gemeenschappelijke
activiteiten en het voorzien van de dagelijkse behoefte. Mannen trokken er
gezamenlijk op uit om te jagen, doch ook vrouwen treft men steeds met
gegroepeerde activiteiten.
Maatschappelijke hechten veel belang aan gezamenlijk ondernomen
activiteiten, daar hun instinct naar de maatschappij en hun plaats daarin,
gericht is.
Instinctief wordt iedereen die hun gemeenschap deelt aanzien als
een natuurlijk lid van hun gemeenschap, terwijl zijzelf de gemeenschap die
aanvaardbaar is, en waarin zij terechtkomen, zullen aanvoelen als hun
natuurlijke gemeenschap.
Gebieden waar verschillende clans samen huizen, kenden in het
verleden geen verstoring door onderscheid, daar meerderheden anderen gelijke
rechten toekende op grond van het behoren tot eenzelfde
gemeenschap.
Geschillen onder hen worden aan een lokale raad van ouderen
voorgelegd, en hun advies wordt zonder meer aangenomen.
Afrika net zoals tropisch oost Azië vertegenwoordigde voor de
westerse inmengingen, een vredelievende wereld, waar zonder inmenging van
buiten uit, zich geen ernstige interne geschillen konden ontwikkelen.
De wonderlijk Aziatische logica:
Gehanteerde
aantallen of percentages van een ontwikkeling in Oost Azië zijn gebaseerd op de
invloeden en effecten op de omringende maatschappij, rekening houdend met de
ontwikkeling zelf en de normale ecologische voetafdruk die deze kan nalaten.
Westerlingen
kunnen de Aziatische bevolking veelal niet begrijpen, hun gevoelswereld en
logica lijken voor ons westerlingen ondoorgrondelijk.
De
goede observator zal ontdekken dat men de mentale ontwikkeling van de Oost
Aziaat kan indelen in totaal uiteenlopende ontwikkelingen.
Men
ontdekt er een minderheid die een duidelijk egocentrisme projecteren, gebonden
aan het egoïsme en individualistisch streven dat we in Europa als basisnorm van
en groot gedeelte van de bevolking kunnen herkennen. Deze prowesterse bevolking
vormt slechts een klein fragment van de oost Aziatische bevolking en
vertegenwoordigd hooguit enkele procenten. Door hun hoge agressie stonden deze
afstammelingen van Hunnen aan de wieg der verschillende heersende families en
dynastieën van het oude China, van aan Mongolië tot aan Maleisië zien we een
spoor van koningen en keizers naar westerse maatstaven, gebaseerd op westers
egocentrisme en bijhorende machtshonger. Het is net deze hoge agressie en het
zich toe-eigenen van macht dat een spoor geeft nagelaten in de Chinese
geschiedenis en cultuur tot in het gebruik van de alom gekende opium
consumptie.
Als
tweede de apathische gevoelloosheid van de Chinees is absoluut geen onbekende
factor in hun leefwereld. Deze is verbonden aan het solitair instinct van de
binnenlandbevolking die net hierdoor geen bewuste agressie naar anderen kan
ontplooien en elke agressie, zelfs verbaal, als een bedreiging ziet en ervaart.
Solitairen zijn net hierdoor gemakkelijk inzetbaar door anderen en lijken
slaafs en volgzaam te zijn, doordat ze geen weerstand bieden, doch ze zijn
gelijktijdig niet vatbaar voor leed van anderen die hen niets nuttigs leveren.
Agressie en geweld naar buitenstaanders beroert hen nauwelijks, doch kan best
hun lachlust opwekken en als hilarisch door hen ervaren worden.
De
solitairen zijn echter ontzettend eigenzinnig en egoïstisch, doordat ze
gevoelsmatig nooit met buitenstaanders rekening houden, tenzij die hen ten
goede komt. Hun leven draait rond de zelfvoorziening en zelfstandigheid,
waarbij eigenbelang en hun ego centraal staan, doch zonder spoor van
egocentrisme, doordat de anderen voor hen onbelangrijk zijn en zij zich niet
ten overstaan van anderen opstellen of spiegelen.
Als
partner ontpoppen ze zich als uitzonderlijk trouw zolang hun eigenzinnigheid
wordt aanvaard, en krijgt men zelfs de indruk van een slaafse onderwerping,
doch dit is slechts schijn, doch slechts op grond van eigenbelang.
Hun
solitair gevoel en ontkoppeling van de omgeving, heeft tot gevolg dat deze
mensen geen ritmegevoel weten te ontwikkelen en waardoor men in het binnenland
vooral klankrijk tingeltangel muziek hoort, bestaande uit een aaneenschakeling
van klanken doordat ze wel een goed klankgevoel hebben en hierop wiegend als
drijven op klanken gaan dansen.
Hun
weerloosheid is dan weer een bedreiging voor henzelf, daar de weerloosheid
maakt dat agressie die ze niet kunnen ontlopen, uitdraait op een ultieme vlucht
in de zelfdoding.
Men
zal solitairen nooit horen klagen, daar zij geen instinctieve koppeling hebben
met de omgeving en hun beklag daardoor ook niet naar deze omgeving kunnen
projecteren. Zij stappen ogenschijnlijk zorgeloos en zelf lachten de zelfdoding
in, alsof hun beslissing tot zelfdoding een verlossing voor hen betekent.
Opvallend
bij solitairen is de totale seksuele gevoelloosheid voor fysiek contact, buiten
de vrijwillige geslachtsgemeenschap, waardoor het onmogelijk is hen door intiem
aanrakingen te beroeren of te verleiden, tenzij zij er zich voor openstellen. Ongewenst
fysiek contact irriteert hen enorm, doch geweld en seksueel geweld laten geen
mentale sporen of ontwrichting na, en de geweldenaar die van verder geweld
afziet en hen vervolgens vriendelijk bejegend wordt niet bewust gemeden, het is
echter alsof er nooit iets gebeurd was. Geweld mag dan ogenschijnlijk snel
vergeten en vergeven zijn, doch innerlijk lijken er toch sporen te blijven,
hoewel deze niet in hun gedrag weerspiegeld worden.
De solitaire
ontwikkeling betreft echter het grootse doch ook zwakste deel van de Chinese
bevolking en mag men schatten tot ver over de 50%, mogelijk nabij de 70% der
Chinezen. We mogen dus van China spreken als van een zwakke reus
Als derde treffen
we een strijdvaardige bevolkingsgroep, vooral geconcentreerd langs de kusten
van Oost-Azië, bij de bevolking die veelal als Indonesische gerelateerd wordt
aangeduid. Deze, aan de Indonesiër verwante bevolking, palmde door hun hoge
graad van weerbaarheid kustgebieden in, zonder duidelijke agressie naar de
solitaire binnenlanders. Deze pro-Indonesiërs worden gedreven door
nestinstinct, wat hen onderwerpt aan het wel en wee van hun eigen
nestgemeenschap, en waardoor ze nillens-willens zich instinctief opofferen voor
de bescherming van hun gemeenschap waar dit nodig is, een fenomeen waar de
Amerikaanse vloot tijdens WO II mee af te rekenen had (Japanse Kamikaze
piloten).
Hun gevoelsleven
is eveneens aan hun nest en de verzorging van dat nest onderworpen, waardoor hun
individueel welzijn ook hieraan onderworpen is, wat leidde tot het vormen van
dorpsgemeenschappen die nagenoeg uit één clan of grote familie bestonden,
waarin men min of meer volgens de regel der communie leefde. Dit treffen we
vooral in hun oude talen aan. Begrippen die slaan op de gezinsrelatie ontbreken
vaak in hun oude talen. Zo treft men er veelal geen precieze uitdrukking voor
broer of zus, en waardoor men spreek van jonge of meisje waar het om broer, zus,
verwanten, vrienden of zelfs vreemden gaat, zonder onderscheid. De onderlinge
relatie blijft hetzelfde voor allen die in de gemeenschap wordt opgenomen, ook
de oudere generatie worden vaak allen gelijk benoemd ongeacht de graad van
verwantschap.
De
intimiteit onderling zal ons vaak als seksistisch overkomen terwijl voor hen
intieme aanrakingen geen seksuele invloed hebben daar waar zij geen seksuele
invloed wensen. De buitenstaander zal wellicht verwonder zijn over de
onderlinge vergaande intieme omgang van deze mensen met vrienden en vriendinnen
als ook waarmee ze elkaar aanraken, wat door ons westerlingen al snel als
seksueel zal beoordeeld worden terwijl het voor hen mogelijk niets met seks te
maken heeft, maar slechts een normale intense vriendschap betreft. Jongeren en
zelfs kinderen schrikken er niet voor terug om seksuele behoeften van toeristen
te bevredigen en gaan niet zelden “schijnbaar” de homoseksuele toer op, louter
voor geld voor hun familie. (sekstoerisme) Eigenaardig genoeg laat het bij hen
geen psychische sporen na, daar persoonlijke noden instinctief onderworpen zijn
aan de noden van de gemeenschap, en waardoor zelfopoffering grenzeloos kan
uitlopen.
Japan, het verrassende buitenbeentje:
Japan
het buitenbeentje van Oost Azië, sluit verrassen goed bij de westerse economie
aan, een fenomeen dat te danken is aan de “Ainoe” een vrij oude bevolking
waarvan de prehistorie nauwelijks gekend is, doch die verrassend veel
eigenschappen weerspiegeld die synchroon lopen met deze der Indo-Europese bevolkingen.
Het is duidelijk in de Japanse geschiedenis dat prowesterse tendensen een
heersende rol spelen, met eerst en vooral de aanwezigheid van een keizerlijke dynastie,
een voorbeeld is. De aanwezigheid van een Keizer wijst naar het egocentrisch individualisme
met bijhorende patriarchale dynastie, eigen aan de egocentrisch Individualistische
Europese ontwikkeling.
Ook
de “Tweede Chinees-Japanse Oorlog” (1937 - 1945) werd doorspekt met onwezenlijk geweld en verkrachtingen door
de Japanse soldaten, een fenomeen dat nooit in Oost Azië geduld werd en er
haast onbestaand was. Nestvormers en solitairen hebben geen directe agressieve en
egoïstische bevredigingsnood, waardoor deze volkeren geen seksueel geweld
behoeve, kennen of aanvaarden. Terwijl hun veroordelingen op het vlak van
gewelddadige seksualiteit als verkrachting en dergelijke, onverbiddelijk zijn,
is vrijwillige prostitutie (Japan Geisha & courtisane) veelal geen misdrijf
en in vele Aziatische landen niet strafbaar. Ook onder solitairen zijn er
nauwelijks seksuele delicten bekend en worden ze onverbiddelijk veroordeeld.
Deze Ainoe zouden ruw geschat 40% van de bevolking kunnen bereiken.
Japan
telt eveneens een ruw geschatte 40% van de bevolking der Nestvormers, die
verantwoordelijk zijn voor de sterk samenhangende economie en de inzet van haar
arbeiders, doch die ook in oorlogstijd hun stempel drukte op het Japans leger
en enorme slagkracht. Deze pro-Indonesische bevolking ontpopte zich als de geduchte
kamikaze piloten, en hun onvoorwaardelijke opoffering voor hun land. Nestinstinct
heeft echter een bizar gevolg op mensen die in gevaar, niet instaat zijn hun
nest te beschermen. Het niet kunnen voldoen aan hun functie drijft deze mensen
niet tot waanzin, doch tot zelfbestraffing door gruwelijke zelfdoding
(Harakiri).
Tot
slot telt Japan een relatief klein deel der bevolking die verwant zijn aan de
solitairen, en een volgzame geweldloze massa betekenen die niet zelden onder
druk van de prowesterse a agressie en druk bezwijken, waardoor Japan het
hoogste aantal zelfdodingen kent van de geïndustrialiseerde wereld.
Noordoost Azië:
Het
noorden van oost Azië (Mongolië en Siberië) zijn vooral bevolkt met sociale
degradaties van de vertegenwoordigde bevolkingsontwikkelingen welke zich
bovenop nog vermengt hebben met Individualistische Indo-Europese uitstoot van
degradaties via de Russische vlakte. Alle vormen van criminaliteit en geweld
vieren hier niet zelden hoogtij.
Zelfbestraffing,
gevolg van falende instinctieve nestzorg en bescherming:
Het
Harakiri ritueel als traditionele
vorm van zelfmoord voor de Samoerai of Krijger in Japan, wordt uitgevoerd door het met een vlijmscherp lang mes
de eigen buik open te snijden en indien mogelijk het vervolgens - zonder
een kik te geven - tot in het hart door te drukken.
Op
de Filippijnen waar het christendom alle geweld, verdediging en zelfdoding
afwijst en verhinderd (indien men op je ene wang slaat biedt dan je andere wang
aan) leidt dit tot het fenomeen van “kruisiging” waaraan jonge mannen zich
onderwerpen, indien zij niet aan de gemeenschap kunnen deelnemen. Het
christendom verbiedt namelijk het communaal leven en vervangt hun eigenheden
door westerse geïnspireerde normen die op het individualisme gebaseerd zijn, waardoor
zij die niet tot individuele nestvorming komen, dit ervaren als het
“onvoldoende aan hun plichten tegenmoet komen”. Hier moet gezegd worden dat de
islam in zijn humane vorm perfect past bij het nestinstinct en hun behoefte om
eventueel met geweld hun nest te beschermen, terwijl de Koran ook het onnodig
geweld afkeurt.
Conflicten
en oorlogen in de oost Aziatische geschiedenis waren in het verleden vooral
gevolg van prowesterse adellijke families die de bevolking mee in het geweld
betrokken als vaak slaafse krijgers en dienaren. Zo had China diverse adellijke
families die afwisselend de macht veroverde, doch de Japanse agressie steunde
op de prowesterse Ainoe en hun keizer. Ook de conflicten der laatste eeuw waren
vooral conflicten die door het westen werden geïnspireerd in de strijd om de
controle over de oost Aziatische regio’s, en dus ten bate van westerse
strategische en industriële belangen.
De wonderlijke bevolkingen van Afrika:
We zijn geneigd om
zwarten te zien als de bevolkingen ten zuiden van de grote woestijn of dus aan
alle volkeren die als zwarte of neger aangeduid worden. Door vermenging is het
onderscheid tussen diverse ontwikkelingen vaak sterk gereduceerd.
Zo worden de
rijzige negroïde bevolking nabij de Nijl als Niloten of Nijl Negers genoemd, en
zijn ze verwant aan de slanke bevolking nabij de Afrikaanse kusten ten zuiden
van de woestijn. Deze slanke zwarten behoren echter niet tot hetzelfde ras der
binnenland bevolking. Zij behoren tot een totaal andere ontwikkeling die sterk
aanleunt bij Indo-Europese zwarte van India of tot de instinctief
individualistische volkeren behoren. Hun dans- en zangtalent is doorgaans
ondermaats en ver verwijdert van dat der zwarte binnenlandbevolking. Hun
verwantschap met een belangrijk deel der Individualistische Indo-Europese
ontwikkeling is dan ook onbetwistbaar.
Een tweede groep
die door de meeste antropologen tot de Negroïde volkeren worden gerekend zijn
de Khoisan bestaande uit de Khoikhoi(Hottentot) en San(Bosjesman). Beiden
hebben een verwant taalgebruik dat als kliktaal wordt aangeduid, afkomstig van
een kort klikkend keelgeluid dat ze produceren tijdens het spreken. De Khoikhoi
en San hebben een verassende overeenkomst met de oost Aziatische binnenland
ontwikkeling, die bij vele van hen in hun fysieke kenmerken opvallen, zo hebben
vele van hen de verrassende gelige huidskleur waardoor ze onvoldoende tegen de
zon(UV) beschermd zijn en zich vaak met okerkleurige klei instrijken. Ook hun
haren zijn veelal een tussen soort tussen het kroeshaar van de negroïde en het
strakke haar van de Aziaat, waardoor de kroes niet door krult en in klissen
bijeen trekt (haarbosjes). Niet zelden lijken de ogen ook op de Aziatische
spleetogen doch het meest verrassende is hun extreem pacifisme dat overeenkomst
met de solitaire bevolking van het Oost Aziatisch binnenland. Hun mentale
opstelling, gewoonten en cultuur, verwijzen trouwens uitsluitend naar het
instinctief solitaire. Ook hun weerloosheid voor agressie vanuit de eigen soort,
verwijst naar het instinctief solitaire en het typische gemis aan
assertiviteit, waardoor de meest geduchte jagers van Afrika, de grootste
slachtoffers werden van blanke veroveraars.
Als derde oude
Afrikaanse ontwikkeling verwijzen we naar oorspronkelijke bosbewoners van de
Afrikaanse regenwouden, die we algemeen kennen onder de noemer Pygmeeën.
Oorspronkelijk
zouden ze slechts ongeveer tot 1.20m groot worden, doch vermenging en mutaties
zorgen er voor dat de Pygmee vandaag een grote bereikt van tussen 1.2m en 1.5m.
Deze bevolking wordt echter veelal als behorende tot de negroïden gerekend,
terwijl hun psychische ontwikkeling in hoge mate bij de slanke kust en Nijl
zwarten aansluiten, doch in vele opzichten ook solitair blijken, en een gebrek
aan dans en zang talent vertonen. De studie van deze Pygmeeën is door veelvuldige
vermengingen moeilijk te definiëren.
Als we de zwarte
bevolking van Afrika onder de loep nemen treft één van hen ons als de meest
markante ontwikkeling van onze planeet. De verrassende ontwikkeling van
swingende en zingende zwarten en hun instinctieve of noem het aangeboren
koppeling aan als wat klank en beeld is in hun omgeving. Een ontwikkeling die
elke agressie schuwt doch desondanks bij verdrukking zeer agressief uit de hoek
kan komen.
Als we in de Psychologie en Psychiatrie op zoek gaan
naar menselijke gedragsnormen treffen we de omschrijvingen van het
“manisch-depressief”, “bipolar-disorder”, “cyclofrenie”, drie benamingen die in
feite op hetzelfde weergeven, namelijk het ziekelijk of ongecontroleerd snel
wisselen van stemming zonder duidelijke aanleiding, een waanzin met andere
woorden.
De gezonde geest
die hiertoe kan komen is gebaseerd op het instinctief gekoppeld zijn aan de
maatschappij en natuur rondom het wezen. Dergelijke instinctieve koppeling
vereist een soepele mentale instelling en directe aanpassing aan veranderingen
in de omgeving of omstandigheden. Een fenomeen dat we in de westerse
maatschappij eveneens herkennen in de gehaaide handelaar, die veelal een
rustige, gemoedelijke en gezette goedzak uitstraalt, en welke in de Psychologie
als extroverte pycnicus wordt aangewezen. En inderdaad de zwarte bevolking van
het Afrikaanse binnenland zal op leeftijd vooral vanaf 30 jaar rustiger worden
en zich pycnisch ontplooien. Hun instinctieve maatschappelijke koppeling die in
Afrika nauwelijks aan degradatie blootstaat, heeft tot gevolg dat beweging en
klank van mens, dier en natuur waarmee ze in contact komen, instinctief
geassimileerd worden en haast onbewust in de eigen zang, muziek, dans en
beweging opgeslorpt worden.
Afrika telt verder
nog een bevolking der blanke Noord Afrikaners, die bestaan uit stammen die tussen
6000 en 3000 jaar geleden vanuit het Euraziatische vlaktes en binnenland naar
het door catastrofen getroffen midden oosten en het Noord Afrikaanse paradijs,
dat men van reisverhalen meende te kennen, trokken, en waarvan sommigen het als
hun beloofde land zagen. Deze stammen hebben een duidelijk verwantschap met de
huidige Europese ontwikkelingen, doch waren in gevolge sociale degradatie
verzwakt en naar het minder herbergzame Euraziatische binnenland verdrongen.
Meer zuidelijk wonende stammen die beter ontwikkeld waren werden voor hen
uitgedreven en belande in Noord Afrika terwijl de laatste en meest noordelijk
levende, doch hoogste graad van algemene degradaties in het midden oosten,
noord India en Arabië neer streken.
Uiteindelijk blijft
er nog de blanke bevolking van Zuid Afrika die men in hoge maten kan rekenen
als een uitstoot van sociale en gewelddadige degradaties uit westerse landen.
Auteur Hendrik Leenders
1995/2006/2018

No comments:
Post a Comment